سرویس سیاسی چند تن از معتمدان محلی منطقه میاندورود کوچک به دفتر «خبرشمال» آمدند و ضمن گلایه از بی‌توجهی شهرداری ساری نسبت به توسعه و عمران فاز اول جاده گلما -حدفاصل پل تجن تا پل سردار شهید حسین بهرامی در تقاطع کمربندی جدید- خبر از وقوع چندین تصادف منجر به مرگ در چند نقطه‌ خطرناک […]

سرویس سیاسی

چند تن از معتمدان محلی منطقه میاندورود کوچک به دفتر «خبرشمال» آمدند و ضمن گلایه از بی‌توجهی شهرداری ساری نسبت به توسعه و عمران فاز اول جاده گلما -حدفاصل پل تجن تا پل سردار شهید حسین بهرامی در تقاطع کمربندی جدید- خبر از وقوع چندین تصادف منجر به مرگ در چند نقطه‌ خطرناک در این محور دادند و گفتند شهرداری ساری هیچ توجهی به مطالبه ساکنان حدود ۱۶ روستای میاندورود کوچک ندارد.

روز گذشته و در پی این درخواست مردمی، خبرنگار «خبرشمال» به‌همراه چند تن از بزرگان این مسیر، در محل حاضر شد و نتیجه این بازدید میدانی آن شد که بگوییم آسفالت مسیر از ابتدای پل تجن تا پل سردار شهید حسین بهرامی، بیشتر به راه‌های فرعی پنجاه سال پیش شباهت دارد که با آسفالت سرد، روکش می‌شدند.

تقریباً قدم به قدم، کنده‌کاری‌های بزرگ و فرسودگی عمیق در آسفالت قابل مشاهده است و با توجه به گرانی لوازم یدکی خودرو و افزایش دست‌مزد تعمیرکاران، بسیاری از خودروها، ناچارند زیکزاک در مسیر حرکت کنند تا چاله‌ها را رد کنند و لاستیک و سیبک و سایر قسمت‌های خودرو، دچار آسیب جدی نشود و همین موضوع، احتمال تصادفات را زیاد می‌کند.

«اسدی» یکی از معتمدان محلی که در این بازدید حضور داشت به خبرنگار ما گفت: طرح تعریض این محور از پل تجن تا روستای پنبه‌چوله حدود ۱۵ سال قبل به‌عنوان یک طرح ملی دنبال می‌شد و قرار بود این محور به عنوان راه جایگزین از قلب ساری تا جاده فرح‌آباد و گهرباران در مجاورت پل پنبه‌چوله تعریض و ترمیم شود اما با چاق شدن شهر ساری و تبدیل آن به کلان‌شهر، ابتدای این مسیر یعنی دو کیلومتر اول آن جزو حریم شهرداری ساری محسوب و از حوزه کنترل اداره راهداری و حمل و نقل جاده‌ای مرکز استان خارج شد.

وی ادامه داد: طی چند سال اخیر وزارت راه و شهرسازی، اداره راهداری استان و علی بابایی کارنامی نماینده مرکز مازندران برای تعریض این محور، اعتبارات بسیاری گرفتند و امروز می‌بینید از پل شهید بهرامی تا ورودی روستای «کلاک» و سه راه گلما، تعریض انجام شد و تعریض و زیرسازی بقیه محور نیز هم‌اکنون درحال انجام است اما دو کیلومتر اول مسیر که وظیفه شهرداری ساری و سازمان عمران است، کاملاً رها شده است و نه تنها نسبت به توسعه و تعریض آن کاری صورت نگرفت، حتی آسفالت جدید یا روکش آسفالت نیز انجام نمی‌شود و مهم‌تر از همه در این محور، یک نقطه خطرناک وجود دارد که حتماً باید خطرزدایی یا آشکارسازی شود اما کاملاً به حال خود رها شده است.

یکی دیگر از معتمدان محلی به خبرنگار ما گفت: از عبور گله‌دون که به سمت ساری در حرکت هستید بعد از رد شدن از پیچ تند نزدیک به دو کشتی که در مجاورت این جاده قرار دارند و به موازات حاشیه کارگاه کوروش‌افروز، مسیر باز می‌شود و طبعاً خودروها سرعت می‌گیرند اما جاده ناگهان به سمت چپ می‌پیچد ضمن این‌که حاشیه سمت راست جاده نیز شانه ندارد و پر است از نیزار و هر راننده‌ای که این نقطه را نشناسد، حتماً منحرف می‌شود و با توجه به کانال عمیقی که در نیزار گم شده است، خودروها داخل کانال

سقوط می‌کنند.

برابر اطلاع خبرنگار ما از منابع محلی، طی یک‌ماه اخیر سه خودرو در این نقطه، به داخل کانال سقوط کردند و دو مورد مرگ نیز در همین سوانح رخ داده است اما دریغ از یک اقدام ساده توسط شهرداری ساری.

توقع اهالی منطقه و ساکنان این روستاها این است که اگر شهرداری ساری مشکلات مالی دارد و امکانی برای توسعه و تعریض این محور را ندارد، دستِ کم اقدام کند به ترمیم آسفالت مسیر و همچنین یکی دو نقطه خطرخیز و مرگ‌آفرین را «آشکارسازی و خطرزدایی» کنند و اجازه ندهند بیش از این سرمایه و جان مردم آسیب ببیند.

در پایان بازدید میدانی «خبرنگار خبرشمال» از این محور، یکی از رانندگان به‌طریق طنز گفت: آقای خبرنگار! شما مگر نمی‌دانید شهرداری ساری نیرو زیاد دارد و بسیاری از این نیروها، کاری برای انجام دادن ندارند؟ از شهردار جدید ساری بخواهید هر شب یکی از این نیروها را مأمور کند تا کنار نیزار بایستد و لباس خود را آتش بزند و به خودروهایی که سرعت دارند، هشدار بدهد تا مراقب باشند مبادا داخل کانال سقوط کنند، مگر «دهقان فداکار» با این کار جلوی تصادف قطار را نگرفت ؟در ادامه از فرماندار مرکز استان که در همه جا حضور دارد، نیز می‌خواهیم یک نیم‌نگاهی هم به این محور بیندازد یا به ابتدای پل تجن برود و با راننده‌های این مسیر صحبت کند تا درد و رنج مردم را از نمای نزدیک ببیند. نکته آخر ما خطاب به سرپرست جدید شهرداری ساری است و لازم می‌دانیم تذکر برادرانه بدهیم به جای این‌که در اتاق خود بنشیند و با برخی اعضای شورای شهر برای رأی چانه بزند، از اتاق خود بیرون برود و کلان‌شهر ساری را رصد کند و بداند که مشکلات کلانِ این شهر، راهِ حل دارند اگر مدیران اراده کنند.