سرویس سیاسی چندین سال است که همه طرح‎های عمرانی بزرگ، چیزی به نام «پیوست زیست‌محیطی» دارند که یقین داریم بسیاری از مدیران دستگاه‌های اجرایی، مانند فرماندار مرکز استان مازندران درک درستی از آن ندارند و ما لازم می‌دانیم چند سطر درخصوص این پیوست، برای هه مدیران ازجمله جناب «محمدعلی نوبخت» بنویسیم، به‌ویژه این‌که طی هفته‌های […]

سرویس سیاسی
چندین سال است که همه طرح‎های عمرانی بزرگ، چیزی به نام «پیوست زیست‌محیطی» دارند که یقین داریم بسیاری از مدیران دستگاه‌های اجرایی، مانند فرماندار مرکز استان مازندران درک درستی از آن ندارند و ما لازم می‌دانیم چند سطر درخصوص این پیوست، برای هه مدیران ازجمله جناب «محمدعلی نوبخت» بنویسیم، به‌ویژه این‌که طی هفته‌های اخیر و با احتمال کاهش گاز شیرین، بسیاری از نیروگاه‌های کشور به این دلیل که اگر خاموش شوند، از تأمین برق مورد نیاز، باز خواهند ماند، به «مازوت‌سوزی» افتادند و نفس تهران و بسیاری از کلان‌شهرها گرفت و حتی روز گذشته «علی صالحی» دادستان تهران گفت: «هوای تهران فاجعه بار است، در روز‌های گذشته حتی فاصله ۲۰۰ متری قابل مشاهده نبوده است، به آمار بیمارستان‌ها مراجعه کنید که چه تعداد از مردم به دلیل تنفس این هوای آلوده بستری شدند. چه کسی پاسخگوی این وضعیت است؟»
آنچه که دادستان تهران در یک جلسه رسمی گفت حقیقت تلخی است که چندین هفته است توسط کارشناسان بهداشت و درمان طرح می‌شود اما مدیران دولتی از وزیر نفت تا رییس سازمان محیط‌زیست و شخص «مخبر» درخصوص آن سکوت کردند و دستوری ندادند.
طی شش ماه اخیر، به‌طور متوالی مدیران به‌صورت فله‌ای و گروهی از مرکز زباله‌سوز ساری بازدید کردند و مژده دادند تا دهه فجر امسال یعنی کم‌تر از یک‌ماه آینده، این پروژه افتتاح خواهد شد و یکی از این مدیران «محمدعلی نوبخت» فرماندار ساری بود و «خبرشمال» نیز بارها در زمینه انحرافی که این پروژه در ذات خود دارد، هشدار داد، اما تاکنون پاسخی نگرفت.
امروز و درحالی‌که قرار است «شمارش معکوس» برای افتتاح زباله‌سوز ساری آغاز شود و برابر برخی اخبار غیررسمی، نام این طرح در لیست طرح‌های آماده برای افتتاح در دهه فجر گنجانده شده است، چند سوال از فرماندار مرکز استان مازندران داریم، هرچند یقین داریم نه این متن را می‌خواند و نه پاسخی قانع‌کننده برای افکار عمومی دارد ؟
سوال نخست ما این است که «نیروگاه زباله‌سوز ساری» با چه سوختی کار خواهد کرد به‌ویژه این‌که زباله تَر به این سادگی سوزانده نمی‌شود و حجم سنگین گاز طبیعی مورد نیاز است تا این بخش از زباله‌ها را سوزاند و کاهش گاز در فصل سرما، یکی از نگرانی‌های فعالان محیط‌زیست است.
سوال دوم این‌که با توجه به کاهش تولید گاز طبیعی و مازوت‌سوزی در بسیاری از نیروگاه‌ها، به نظر بدیهی و طبیعی می‌رسد که از هم‌اکنون روشن است که در فصولی از سال در کارخانه زباله‌سوز ساری هم مازوت سوزانده می‌شود، در آن‌صورت با وجود مازوت بی‌کیفیت داخلی که آن‌قدر غیراستاندار است که برخی کشورهای دوست و برادر نیز آن را از ما نمی‌خرند و سطح آلایندگی که در بسیاری از کلان‌شهرها، ایجاد و زندگی را مختل و مدارس و دانشگاه‌ها را تعطیل کرده، آیا مردم مازندران و شهروندان ساری نیز باید ماسک‌های فیلتردار خارجی برای خود تهیه و برای ماه‌های آینده خود را آماده چنین وضعیت خوفناکی کنند ؟
سوال سوم این است که یک کج‌سلیقگی بزرگ در جانمایی مرکز زباله‌سوز ساری در مدیریت‌های پیشین رخ داد و این مرکز را در مجاورت «شهرک صنعتی آقا مصطفی خمینی(ره)» بنا کردند که دپوی زباله در این منطقه صنعتی تبعات منفی بر تولید خواهد داشت ضمن این‌که درصورت تحقق کابوسی که ما تلاش کردیم درخصوص آن هشدار دهیم و مدیران تلاش کردند نشنوند، محتمل است بسیاری از واحدهای تولیدی این شهرک صنعتی کار خود را تعطیل کنند و آیا فرماندار ساری تخمینی برای زیان و آسیب آن در چنان صورتی، در ذهن دارد ؟
سوال بعدی این است که مازندران اقلیمی مرطوب و بارانی است، تصور کنید شبی که زباله‌ها برابر عادت، بیرون و در مکان‌های غیرمسقّف ساعت‌ها زیر باران رها شده‌اند، و صبح کامیون‌های حمل، این زباله‌های خیس و آب‌خورده را به مرکز زباله‌سوز منتقل کردند، چه میزان سوخت -خواه گاز باشد یا مازوت-، نیاز است تا این زباله سوزانده شود و چه میزان آلایندگی از قِبَل آن در آب و هوای مازندران، رها خواهد شد و زندگی چه تعداد انسان، دام، پرنده و حتی درخت به مخاطره خواهد افتاد و آن روز چه‌کسی پاسخگو خواهد بود.
نکته و سوال بعدی این‌که زباله، حاوی ترکیبات مختلفی است از کاغذ، پلاستیک، قوطی‌های کمپوت و کنسرو، شیشه و در نهایت باقی‌مانده مواد خوراکی که به آن «زباله تر» گفته می‌شود. قوطی و شیشه که برای ذوب شدن به دمای حرارت بالا نیاز دارند و در آن صورت هم تغییر شکل می‌دهند، کاغذ و پلاستیک با حرارت اندک می‌سوزند اما پلاستیک و مواد پلی‌اتیلن، پس از سوختن گازی متصاعد می‌کند به نام «دیوکسین» که بسیار خطرناک و کشنده است و هرچه که درخصوص فیلتر کردن دود ناشی از سوزاندن زباله‌های پلاستیکی گفته می‌شود، یک دروغ بزرگ است. خوب است فرماندار ساری به افکار عمومی بگوید برای جلوگیری از انتشار «دیوکسین» در هوا چه خواهد کرد ؟
آخرین سوال ما از فرماندار ساری این است که با توجه به مجموعه مطالب گفته شده، «پیوست زیست‌محیطی پروژه زباله‌سوز ساری» کجاست، نام کارشناسی که این پیوست را نوشته را به افکار عمومی بگویید و بگویید کدام مدیر حوزه محیط‌زیست پای آن را امضا کرده است؟
بارها نوشتیم که طرح زباله‌سوز آن هم با الگو و مدل چینی که در زمان شهردار اسبق و با مسافرت برخی اعضای شورای شهر ساری که بعدها، برخی از آنان در جمعِ «اخراجی‌ها» و «انحلالی‌ها» قرار گرفتند به پکن، کلید خورد، از اساس طرحی خطرناک بود که تا امروز، اعتبارات کلانی را خورد و برد و تازه پس از افتتاح، مصیبت اصلی آن آغاز می‌شود که در متن بالا، به برخی از آن اشاره کردیم و قویاً باور داریم به مصداق «جلوی زیان را هر زمان که بگیری سود است»، هر زمان که این طرح متوقف و مکان آن به سایت «عبرت» تبدیل شود، استفاده است، عبرت از دورانی که مدیرانی بر مصدر کار بودند که خود پنجاه سال از زمان عقب‌تر بودند اما ادعا داشتند آینده کلان‌شهری به نام ساری را بسازند.