روز گذشته معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست کشور در مراسم افتتاح نخستین خانه محیطزیست مازندران در بهشهر گفت: زونبندی میانکاله برای اکوتوریسم در دستور کار قرار گرفت. حسن اکبری در همین رابطه افزود: زونبندی میانکاله تا هفته آینده با حضور مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران در تهران نهایی خواهد شد و در […]
روز گذشته معاون محیطزیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیطزیست کشور در مراسم افتتاح نخستین خانه محیطزیست مازندران در بهشهر گفت: زونبندی میانکاله برای اکوتوریسم در دستور کار قرار گرفت.
حسن اکبری در همین رابطه افزود: زونبندی میانکاله تا هفته آینده با حضور مدیرکل حفاظت محیطزیست مازندران در تهران نهایی خواهد شد و در زمینه مسأله اکوتوریسم نیز جلسهای در تهران برگزار خواهد شد تا نسبت به آن تصمیمگیری شود.
البته ما و همه دوستداران محیطزیست دست به دعا هستیم تا چنین اتفاقی نیفتد و پای گردشگران به منطقه میانکاله باز نشود مشخصاً به این دلیل که تجربه تردد مسافران و گردشگران به سواحل، جنگلهای هیرکانی و مناطق بکر کوهستانی مازندران را دیدیم و آگاهی داریم از اینکه چگونه این مناطق تبدیل به مکانهایی برای جولان انواع زباله شد و ضایعاتِ ناشی از حضور مسافران و گردشگران را در هر نقطهای میتوان دید.
البته مراد و منظور ما این نیست که تنها استانداری، محیطزیست یا منابع طبیعی در این خصوص کوتاهی کردند و مرتکب ترک فعل شدند بلکه برعکس، مقصود اصلی ما این است که بیشترین کوتاهی متوجه مسافران، گردشگران و برخی افراد محلی است. نکتهای که شهروندان و مسافران باید بدانند این است که مناطقی چون جنگلهای هیرکانی، حاشیه رودخانهها، ساحل دریای مازندران و میانکاله بیش از استانهای کویری به زباله و آلودگیهای انسانی مانند رها کردن انواع پلاستیک و زباله، حساس هستند و زیان و آسیب زیستمحیطی که به پیکره طبیعت و انواع گونههای زیستی تحمیل میکنند تا حد زیادی غیرقابل جبران است و اثر آن در میانمدت و درازمدت به انسان هم خواهد رسید.
نکتهای که ادارهکل محیطزیست، استانداری و فرمانداریها از آن غفلت کردند و تقریباً هیچ اقدامی در خصوص آن انجام نمیدهند این است که برای آموزش افکار عمومی و آگاهی عمومی در این بخش، هیچ کاری انجام نمیدهند.
نتیجه این بیتوجهیها این شد که امروز وضعیت محیطزیست در مازندران، از سطح هشدار عبور کرده است و نه دولتمردان و نه مردم، هیچ طرحی برای مقابله منطقی با آن ندارند و وجود «لندفیل»های متعدد، تلاش مدیران برای افتتاح دو کارخانه زبالهسوز در مازندران و رها کردن زباله در کنار جنگل و دریا و رودخانه، همه تأییدی بر بیتوجهی مدیران و رها کردن کارهای اصولی است.
شهروندان نیز بهعنوان بزرگترین تولیدکنندگان زباله، نمیتوانند سهم خود را در این وضعیت پیچیده نادیده بگیرند و همه نقدها را متوجه مدیران کنند.
ادامه این فرایند نادرست، موجبات آلودگی منابع آب و خاک را فراهم کرده است و بعضاً شاهد هستیم این آلودگی به میوهها و برخی محصولات غذایی در مازندران رسیده است.
تردیدی نداریم که حضور گردشگران در مناطقی چون میانکاله، بیش از آنکه به اقتصاد شرق مازندران کمک کند، موجبات آلودگی در این اکوسیستم کمیاب را فراهم خواهد ساخت و همه نگرانی ما به همین موضوع مربوط است و از ادارهکل محیطزیست، استانداری مازندران و فرمانداری بهشهر، توقع داریم قیدِ این طرح را بزنند و اجازه ندهند پای گردشگران به این منطقه باز شود.
ما تردیدی نداریم که طرحهای گردشگری و «اکوتوریسم» مانند بسیاری از طرحهای اقتصادی دیگر، پیوست محیطزیستی ندارد و اوضاع پس از مدتی، شبیه به حاشیه جادههای استان میشود که پر از زباله و آشغال است و نه راهداری، نه محیطزیست و فرمانداری و بخشداری مسئولیت نمیپذیرند و فکری به حال زبالههای رها شده از مجاورت برخی جادههای اصلی و راههای روستایی نمیکنند.
به همین دلیل نگران هستیم اکوتوریسم مورد ادعای مدیران در ادامه و در اجرا، تبدیل شود به اکوتوریسم ضایعاتی و آسیبی جدید برای منطقه میانکاله به ارمغان آورد و آرزو داریم این امید و آرزو که مدیران استانی و معاون سازمان حفاظت محیطزیست کشور روز گذشته در شهرستان بهشهر دادند، هرگز محقق نشود.
