سالهاست که میگوییم ویلاها به مانند آفتی هستند که از شیره جانِ منابع طبیعی مازندران تغذیه می و عرصههای سبز استان را نابود میکنند. ویلاها و خانههای دومی که عموما در نقاط بکر و زیبای استان مثل قارچ سبز شده و فقط برای مدت کوتاهِ اقامت (بخوانید خوش گذرانیِ) ساکنانِ موقتش بنا میشود. حالا در […]
سالهاست که میگوییم ویلاها به مانند آفتی هستند که از شیره جانِ منابع طبیعی مازندران تغذیه می و عرصههای سبز استان را نابود میکنند.
ویلاها و خانههای دومی که عموما در نقاط بکر و زیبای استان مثل قارچ سبز شده و فقط برای مدت کوتاهِ اقامت (بخوانید خوش گذرانیِ) ساکنانِ موقتش بنا میشود.
حالا در تازهترین خبر به نقل از معاون توسعه بازرگانی و صنایع تبدیلی جهاد کشاورزی مازندران، گفته شده است: آفت مگس مدیترانهای اگرچه در سال ۸۵ طغیان کرد و با اقدامات مناسب یک سال بعد کنترل شد اما برخی موارد سبب شده است این آفت اکنون از حالت قرنطینهای خارج و به صورت یک آفت عمومی دربیاید.
جعفری افزود: متاسفانه شهرکها و ویلاهای خوش نشینان در شمال اکنون میزبان دائمی این مگسها شدهاند.
وی ادامه داد: ساکنان این ویلاها و شهرکها برای زیبایی محیط سکونت خود ترجیح میدهند نارنجها و مرکبات تا پایان فصل بهار روی درختان بماند که همین موضوع باعث تکثیر و زادآوری مگس مدیترانهای میشود.
معاون توسعه بازرگانی وصنایع تبدیلی جهاد کشاورزی مازندران گفت: یکی از راههای مقابله با مگس مدیترانهای جمع آوری و دفن میوههای آلودهای است که زیر درختان ریخته میشود اما در این شهرک ها، این اتفاق نمیافتد و نسل این آفت هر سال بیشتر تکثیر میشود.
او افزود: با توجه به اینکه آفت مگس مدیترانهای از حالت قرنطینهای خارج و یک آفت عمومی شده است مقابله با آن نیز تنها وظیفه وزارت جهاد کشاورزی نیست و در این مورد شهرداریها برای مقابله با این آفت باید ورود کنند.
جعفری ادامه داد: چیدن میوه در فصل مناسب در شهرکها و ویلاهای خوش نشینان از جمله مواردی است که باید با یک مصوبه، شهرداران را مجبور به نظارت بر آن کرد.
مگس میوه مدیترانهای یکی از مهمترین آفات درختان میوه در سراسر دنیا است که میتواند به ۴۰۰ گونه درختی و گیاهی خسارت بزند.
منشا این حشره آمریکای جنوبی است اما سازگاری اکولوژیکی این آفت سبب شده است تا مگس مدیترانهای اکنون در باغهای آفریقا، جنوب اروپا، مناطق شبه قاره هند، غرب استرالیا، آمریکا و غرب آسیا دیده شود.
این مگس با نشستن بر روی میوهها زرد و نارنجی رنگ مانند مرکبات و خرمالو، آنها را سوراخ کرده و در آن تخم ریزی میکند به همین دلیل میوههای آفت زده که در زیر درخت میمانند برای سال بعد هم میزبان لاروهایی هستند که تبدیل به یک آفت بزرگ برای انواع محصولات کشاورزی میشوند. روزی که خانه باغهای رنگارنگ در زمینهای کشاورزی و باغی مناطق مختلف استان مازندران با متراژهای مختلف قد علم میکرد، تمرکز همگانی بر تغییر کاربری این اراضی و نگرانی بابت از دست رفتن عرصه های تولیدی بود ولی اکنون مشخص شده پیامد منفی سنگین تر از برآوردهای اولیه بوده است، مانند میزبانی از مگس میوه مدیترانه ای که ردشان در این خانه باغها گرفته شده است.
اصولا بخش کشاورزی بویژه باغداری در استانی مانند مازندران بشدت حساس است و به همین دلیل نیز تحول و نوسازی در آن با کندی خاصی انجام می شود ، برای این که کشاورزان و باغداران بر این امر واقفند که کشت هر نوع محصول جدید ممکن است سایر کشت و کارشان را با مشکل مواجه کند و در نتیجه تا «خود اطمینانی» حاصل نکنند تن به تغییر نمی دهند. این نوع برخورد را می توان در تن ندادن به کشت ارقام مختلف برنج با عملکرد بالا ، کشت ارقام جدید گندم، حفظ ارقام سنتی درختان میوه و حتی سبزی و صیفی دید.
با این وصف این روزها وجود درختان متعدد و متنوع درخانه باغهای غیر بومیان که امکان ورود به آنها وجود ندارد و در طول سال صاحبان آنها عملیات کنترل مگس میوه را انجام نمیدهند، به منشاء گسترش این آفت تبدیل شده و چالشی جدی برای مبارزه با آن در پی داشته است.
واقعیت این است که هجوم مگس میوه در کنار باغهای مرکبات مازندران این روزها باعث نگرانی جدی باغدارانی شده است که باغهایشان تنها دارای درختان مرکبات هستند و آنها مجبورند ضرر و زیان بی توجهی مالکان خانه باغهای دارای درختان مختلف را تحمل کنند.
مشاهدات میدانی نشان میدهد که انواع درختان میوه از مرکبات گرفته تا انجیر، هلو، شلیل، انگور، گلابی، سیب، آلوچه در ارقام مختلف ازگیل و انواع دیگری از درختان میوه در خانه باغهای سربرآورده در مناطق مختلف مازندران دیده میشود در حالی که کمترین رسیدگی به آنها صورت میگیرد و گاهی حتی به خاطر حاصلخیزی زمین و بارندگی مناسب به حال خود رها میشوند. مشکل فقط در عدم رسیدگی هم خلاصه نمیشود بلکه بی نیازی به فروش محصول هم سبب میشود تا صاحبان خانه باغها تنها در حد خودمصرفی از میوههای به بار نشسته و رسیده استفاده کنند و بقیه یا به خاطر رسیدن بیش از حد روی زمین رها میشوند و یا همچنان روی در
