منظور ما از «تشریفات اداری» که معمولاً در انگلیسی به آن «پروتکل» گفته می‌شود- واژه‌ای که در فارسی هم رایج است-، به مجموعه کارهایی گفته می‌شود که با آمدن و رفتن یک مدیر از پایتخت به استان، لازم است توسط مدیران محلی رعایت شود و در این نوشتار ادعا داریم «استانداری مازندران» برعکس این‌که در […]

منظور ما از «تشریفات اداری» که معمولاً در انگلیسی به آن «پروتکل» گفته می‌شود- واژه‌ای که در فارسی هم رایج است-، به مجموعه کارهایی گفته می‌شود که با آمدن و رفتن یک مدیر از پایتخت به استان، لازم است توسط مدیران محلی رعایت شود و در این نوشتار ادعا داریم «استانداری مازندران» برعکس این‌که در سخن و ادعا، تلاش دارد خود را «برجسته» نشان دهد، در عمل به پروتکل‌ها بسیار ضعیف است و بعضاً در جلسات دیده می‌شود که مدیران استانی از شخص استاندار تا معاونانش، ابتدایی‌ترین آداب تشریفات را نمی‌دانند و حتی برعکس آن رفتار می‌کنند. در ادامه این نوشتار تحلیلی حتماً به مصادیقی از ضعف استانداری مازندران در انجام تشریفات و آسیب‌هایی که رفتار بیرون از پروتکل‌ها و آیین‌نامه تشریفات می‌تواند به آبرو و اعتبار استان و فرایند توسعه وارد کند، اشاره می‌کنیم.
این یک حقیقت است که توجه دولت سیزدهم به مازندران با هیچ‌کدام از دولت‌های قبل قابل مقایسه نیست و شاهد بودیم که حضور مدیران ارشد دولت در حد رییس دولت، وزیر و معاونان وزیر در همین شش ماه اخیر بی‌سابقه بود اما درعمل بارها شاهد بودیم که برای استقبال یا مشایعت از وزیر، استاندار حضور نداشت و این برخلاف اصول تشریفات است.
عکسی که به‌همراه این تحلیل چاپ شد، «احسان خاندوزی» وزیر اقتصاد دولت رییسی را در حال فاتحه خواندن بر مزار شهید گمنام نشان می‌دهد در شرایطی که استاندار را باید در کنارش می‌داشت و هیچ حرف و سخنی غیبت استاندار را توجیه نمی‌کند و همین رفتارها ممکن است موجب شود وزیر با خود فکر کند مدیران استانی، عمداً به وی توهین کردند و این برای استان، تبعات خاموشی خواهد داشت.
یک نقد جدی در برخی رسانه‌ها نسبت به استاندار طرح شده بود که «حسینی‌پور» به دلیل پیشینه قضایی و امنیتی به همه چیز و همه کس، نگاه از بالا دارد و حتی دیراعتماد می‌کند، ما نظری در این خصوص نداریم اما باور داریم حتی اگر این تحلیل از شخصیت استاندار مازندران درست باشد، نماینده عالی استان که در حال حاضر خود نماینده منتخب دولت است در مواجهه با مدیران ارشد دولتی که به مازندران می‌آیند باید قدری هوشمندانه‌تر عمل کند و در کنار این مقامات حضور داشته باشد و تلاش کند با آنان بیش از مقداری که پروتکل‌ها، تصریح دارد، دوستانه و صمیمانه رفتار کند، کمااین‌که برخی استانداران، این‌گونه رفتار می‌کنند و مشمول کمک‌های ویژه اعتباری هم می‌شوند.
رفتار دوستانه نماینده عالی دولت در مازندران با وزیر، معاون وزیر یا مدیرعامل سازمان‌های دولتی از نظر روانشناسی اجتماعی نیز توصیه می‌شود چون دیدن عکس‌های متنوع و اخبار مختلف از استاندار و وزیر در کنار هم در رسانه‌های اجتماعی، «اعتماد عمومی» در بین مردم استان را افزایش می‌دهد و این زمینه ذهنی را به مهمان می‌دهد که مردم و مدیران استان این ارزش را دارند که دولت در تخصیص اعتبار ویژه، تزریق به منابع طرح‌ها و پروژه‌های نیمه‌تمام و کمک به توسعه منطقه، چند گام اضافی هم بردارد اما زمانی که وزیری به استان می‌آید و استاندار را در همراهی خود نمی‌بیند یا معاون وزیر فرهنگ و ارشاد برای معارفه مدیرکل به مازندران می‌آید و استاندار از حضور در این مراسم طفره می‌رود و «روح‌الله سلگی» معاون استاندار هم با تأخیر وارد جلسه می‌شود در حالی‌که سر و وضعی آشفته دارد، کت بر تنش کج ایستاده و مدیری «آوانگارد» به نظر نمی‌رسد، احساس می‌کند مدیران استان مازندران، برایش حرمتی قائل نیستند، هرچند استاندار و معاونان ابداً چنین نظری نداشته باشند.
حرف و سخن ما این است که «تعامل» که حلقه مفقوده مدیریت در استان است، در انجام مراسم تشریفات باید به اوج خود برسد و استاندار، هر لحظه در کنار وزیر و مهمان کشوری خود حاضر باشد، در استقبال و اقامت و بدرقه، به گونه‌ای شایسته با وزیر برخورد کند و در همه مسیر، درخصوص اولویت‌های مربوط به حوزه اختیار وزیر با وی صحبت کند، در این صورت است که وزیر از این رفتار دوستانه و انسانی، احساس شعف می‌کند و قلم برمی‌دارد و از اختیارات خود برای تزریق اعتبارات از منابع ملی هزینه می‌کند.
گفتن این نکته نیز در این نوشتار لازم است که مدیر یکی از سازمان‌های مهم دولتی که فرزند مازندران است، در پاسخ به نقد دوستانه یکی از اصحاب رسانه که چرا به مازندران که استان وی است، کم‌لطف است ضمن گلایه از استاندار مازندران، گفت از زمانی که «حسینی‌پور» شروع به کار کرد نه یک بار با من تماس تلفنی داشت و نه در سفرهایش به تهران، به دفتر من آمد و من نیز انگیزه و رغبتی برای همراهی و کمک به وی ندارم.
شاید مشاوران استاندار مازندران این رفتار را «پرستیژ» و «دیسیپلین» توصیف و به وی توصیه کردند که «سنگین» باشد و «رو» ندهد اما این توصیه ناشیانه و ناشی از بی‌سوادی مشاوران است و این رفتار ریشه «تعامل» را می‌سوزاند و از طرف مدیران ملی «تکبر» و «تفرعن» تفسیر می‌شود و تبعات منفی این سوء‌تفاهمات به چشم شهروندان می‌رود اجاق توسعه استان را که نیم‌سوز است، کور می‌کند.
ما امیدواریم استاندار مازندران، معاونان و مدیرحوزه این نوشتار را به دور از پیش‌داوری بخوانند و کلاس کار در حوزه تشریفات استانداری را ارتقا دهند تا از سوی برخی مدیران ملی متهم به «بی‌کلاسی» نشوند.
قصد ما از طرح شفاف موضوع نیز نه نقد استانداری بلکه یادآوری برخی موضوعات بدیهی در تشریفات اداری به مدیران ارشد استان بود چون می‌بینیم ظرفیت‌های عظیمی در این بخش وجود دارد که تا امروز که یک‌سال از عمر دولت سیزدهم سپری شد، به دلیل ضعف در تشریفات، بلااستفاده مانده است، ظرفیت‌هایی که اگر لازم شد در آینده به‌طور مستقیم آنها را به استاندار مازندران یادآور می‌شویم.
انجام مراسم تشریفات (استقبال، پذیرایی و مشایعت) از مقامات عالی‌رتبه داخلی و خارجی که رسماً به استان سفر می‌کنند برعهده استاندار است. جزییات و نحوه انجام مراسم تشریفات نیز باید برابر آیین‌نامه‌ای باشد که با مشارکت وزارت کشور و وزارت امور خارجه به تصویب رسید و به استانداران ابلاغ شد.