«عالیه زمانی کیاسری» نماینده مردم شریف ساری و میاندورود اخیراً مقابل دوربین خبرگزاری ایرنای مازندران نشست و در پاسخ به فرصت صحبت در مجلس شورای اسلامی به «اشکان جهان‌آرای» همکارِ دوست‌داشتنی ما گفت: «من هر روز برای گرفتن میکروفون (فرصت نطق) ثبت‌نام می‌کنم اما نوبت به ما دیر می‌رسد و من چندین بار به این موضوع اعتراض کردم و حتی ما خانم‌های مجلس می‌گوییم سیستم قرعه‌کشی مجلس هک شده است و نرم‌افزار باگ دارد !»

ما از کسانی که سیستم قرعه‌کشی مجلس شورای اسلامی را هک کردند تا فرصت نطق کمتری به عالیه زمانی کیاسری بدهد، سپاسگزاریم چون ایشان ندرتاً از روی فکر سخن می‌گوید و بعضاً وارد موضوعاتی می‌شود که نه وظیفه نماینده است و نه در شأن وکیل مردم و به همین دلیل، سخنانش عوارض و تَبَعات دارد و بسیار مایه تأسف است که بگوییم عالیه زمانی این تَبَعات را نمی‌پذیرد و خود را پاسخ‌گو نمی‌داند و در ادامه به دو مورد از مصادیق این موضوع اشاره می‌کنیم.
ششم آذرماه سال گذشته بود که عالیه زمانی کیاسری طی تذکری تند و بدون فکر با هشدار نسبت به وضعیت بحرانی صنایع چوب و کاغذ مازندران، خواستار مداخله فوری برای نجات این صنعت بزرگ شد.
این تذکر در شرایطی توسط نماینده مردم ساری و میاندورود طرح شد که سه سال از مدیریت «امید نیک‌نژاد» مدیر موفق و بومی بر شرکت چوب و کاغذ مازندران گذشته بود و این شرکت از حالتِ کاملاً ورشکسته به ثبات و پایداری در تولیدِ کاغذ چاپ و تحریر رسیده بود.
عالیه زمانی کیاسری همچنین از این نکته ساده آگاهی نداشت که قبل از آغاز مدیریت «امید نیک‌نژاد» یعنی از سال ۱۳۹۵ تا آذرماه ۱۴۰۰ این مجموعه پنج مدیر عوض کرد و هیچ‌کدام نتوانستند شرکت را به ثبات برسانند جز امید نیک‌نژاد.
تذکر عالیه زمانی همچنین عوارضی هم داشت و تقریباً دو هفته پس از آن، شرکت آینده‌پویا وابسته به بانک ملی به‌عنوان سهام‌دار اصلی چوب و کاغذ مازندران «امید نیک‌نژاد» مدیرِ غیرسیاسی و بومی را عزل کرد و «قاسم محمدی» مدیری سیاسی با سابقه نمایندگی مجلس و غیربومی را به این مجموعه آورد و از آن روز تا امروز شاهد نتیجه فعالیت این مدیرِ سیاسی و غیربومی هستیم که مشکلات شرکت چوب و کاغذ را به کلافی سردرگم تبدیل کرد اما عالیه زمانی کیاسری مانند مریم مقدس، روزه سکوت گرفته و چیزی نمی‌گوید و احتمالاً به همین خاطر جرأتِ نشستن مقابل فعالان رسانه در یک نشست خبری را هم ندارد.
روز گذشته عالیه زمانی یک بار دیگر در دامِ مشاوران خود که گویا هِرّ را از بِرّ تشخیص نمی‌دهند افتاد و طی تذکری به اسکندر مومنی وزیر کشور دولت چهاردهم تاخت که چرا در میاندورود، فرماندار، معاون فرماندار و بخشداران بومی نیستند.
همه می‌دانند که شهرستان ساری و میاندورود چسبیده به هم هستند و تا همین چند سال قبل، از نظر تقسیمات کشوری تحت فرمانداری ساری، یک بافت سیاسی محسوب می‌شدند و امروز هم این دو شهرستان در کنار هم با دو فرمانداری حوزه انتخابیه ساری و میاندورود را تشکیل می‌دهند. در ادارات و دستگاه‌های اجرایی و نهادهای انقلابی ساری، جوانان میاندورودی کم نیستند و همین وضعیت در میاندورود وجود دارد و جوانانی از ساری در دستگاه‌های اجرایی این شهرستان حضور دارند و هرگز همدیگر را غیربومی فرض نمی‌کنند. فرماندار شهرستان میاندورد اهل ساری و اتفاقاً یکی از بهترین انتخاب‌های استاندار مازندران است، فردی که چندین سال بخشدار و معاون فرماندار ساری بود و امروز هم جزو فرماندارانِ موفق استان مازندران شناخته می‌شود.
صرفِ نظر از این‌که شهروندِ ساری، برای شهروند میاندورود، «غیربومی» محسوب نمی‌شود، تذکر عالیه زمانی کیاسری خطاب به وزیر کشور در صحن علنی مجلس، خلاف واقع بود و لازم است به ایشان بگوییم معاون فرماندار و بخشدار مرکزی این شهرستان بومی شهرستان میاندورود هستند.
ضمن این‌که از نماینده مردم ساری و میاندورود توقع داریم قبل از طرح چنین تذکری آن هم در «خانه ملت»، از صحت گزاره‌های خود، اطمینان حاصل کند، سوال ما از ایشان این است که به فرض این که اتهام ایشان به استاندار مازندران مبنی بر گماردن مدیران غیربومی در فرمانداری، معاونت فرمانداری و بخشداری درست باشد -که نیست- این موضوع چه ارتباطی به نماینده دارد ؟ مگر وظیفه نماینده مجلس چیزی جز قانون‌گذاری و نظارت بر حُسن اجرای همان قوانین توسط مجریان -مدیران دولتی- است ؟
لازم است به نماینده مردم ساری و میاندورود که از حوزه انتخابیه خود بی‌اطلاع است یادآور شویم که در ادارات مختلف ساری، جوانانی از شهرستان میاندورود مدیریت دارند و هیچ کس نگفت این افراد مدیران غیربومی هستند چون مردم ساری و میاندورود خود را ساکن در جغرافیایی واحد و از یک خانواده می‌دانند.

اگر استاندار مازندران فردی را از استان خراسان جنوبی به‌عنوان فرماندار میاندورود منصوب می‌کرد-هرچند انجام چنین کاری خلاف قانون نیست-، اما این اعتراض وارد بود و قبل از عالیه زمانی ما اعتراض می‌کردیم اما اعتراض به انتصاب جوانی اهل ساری در فرمانداری میاندورود آن هم خطاب به وزیر کشور، به قول جوانان امروزی «تابلو است» که انگیزه‌های سیاسی دارد و هیچ خیرخواهی در آن نیست.
عالیه زمانی کیاسری دقیقاً از روزی که وارد مجلس شد، دایره مشاوران خود به چند نفر محدود کرد که نمی‌دانند علی‌آباد شهر است یا روستا همچنین
وی به دلیل قطع ارتباط با بزرگانی که به وی در انتخابات کمک کردند و موجب شدند در ۱۱ اسفند ۱۴۰۲ رأی اول حوزه انتخابیه و میاندورود شود، آسیب زیادی به اعتباری که بین موکلان خود داشت، وارد کرد و خود نیز متوجه ریزش آرای خود شده است اما به‌جای اصلاح مسیرهای ارتباطی خود با مردم و بدنه اجتماعی طرفدارانش، می‌خواهد راهِ میان‌بُر برود و این نطق‌ها حاصل همان مشاوره‌های خطا است.
نکته آخر این‌که به عالیه زمانی کیاسری توصیه می‌کنیم یا مشاوران خود را عوض کند یا طی دو سال و نیمی که از مدت حضورش در مجلس شورای اسلامی باقی مانده است، آخرین عکس‌های یادگاری را با صندلی سبز بهارستان بگیرد چون در صورت ادامه چنین رویه‌ای، وی نیز مانند منصور علی زارعی نماینده تک‌دوره‌ای خواهد شد.