مائده مطهری زاده
امسال، مازنیها همچون دیگر ایرانیان، همزمان به استقبالِ دو بهار میروند، بهار طبیعت و بهار قرآن و تقارن این دو بهار البته میتواند پیام آورِ خیر و برکت و شادی فراوان باشد.
از سوی دیگر اما، همزمانی آغاز بهار و ماه مبارک رمضان، کار را برای دولتمردان اندکی سخت میکند؛ زیرا علاوه بر تدارک دیدن برای پیشوازِ بهار، باید مایحتاجِ رمضانی را هم از حالا آماده کنند تا سفرههایِ بهاریِ رمضانی چیزی کم و کسر نداشته باشد.
در همین پیوند، استاندار مازندران یکشنبه شب در جمع شهرداران مازندران در محمودآباد گفت: با توجه به شرایط ویژه عید نوروز امسال که با ماه مبارک رمضان همنشینی دارد، مازندران با برنامههای متنوع فرهنگی و خدماتی به استقبال مسافران نوروزی خواهد رفت.
سید محمود حسینی پور بیان داشت: با برنامهریزیهای صورت گرفته، این خطه از شمال آماده پذیرایی از مسافران نوروزی از سراسر کشور است.
وی اظهار داشت: با توجه به در پیش بودن ماه مبارک رمضان و همزمانی آن با عید نوروز، ستاد تنظیم بازار استان به صورت منظم برای تامین کالاهای اساسی تشکیل میشود.
حسینی پور با بیان اینکه همه اقلام مورد نیاز عید نوروز در مازندران فراهم شد، خاطرنشان کرد: تقاضای ما از کسبه آن است که با هماهنگی اتحادیهها بدون دخالت دستگاههای نظارتی تامین کالاهای اساسی مردم را بدون وقفه تامین کنند.
استاندار مازندران خطاب به شهرداران این استان بیان داشت: فضای محیطی شهرهای مازندران در ایام نوروز و ماه مبارک رمضان باید متفاوت تر از سالهای گذشته باشد.
وی با بیان این نکته که همه شهرداران مازندران باید زیباسازی و نظافت شهری را در ایام نوروز با دقت انجام دهند، ادامه داد: نوروز امسال باید متفاوتتر از سالهای گذشته باشد و نقش شهرداران در این زمینه بسیار برجسته است.
نماینده عالی دولت در مازندران ادامه داد: در دو سال اخیر با توجه به صحبتهای انجام شده مبنی بر اینکه اعتبارات مازندران باید ملی دیده شود دولت سیزدهم نسبت به این امر اهتمام دارد.
حسینی پور تصریح کرد: مازندران سالانه میزبان نزدیک به ۴۰ میلیون مسافر و گردشگر است و زیر ساختهای این استان باید در تراز این حجم از مسافر و گردشگر باشد.
وی گفت: شهرهای ساحلی مازندران که میزبان مسافران بیشتری هستند شهرداران باید تمرکز بیشتری نسبت به تمیزی شهرها داشته باشند و نسبت به فضای سبز و مبلمان شهری حساسیت اهتمام جدیتری داشته باشند.
*چادرخوابی معضلِ دیرپایِ گردشگری مازندران
حال که استاندار مازندران از زیبایی و نظافت شهرها گفته است بجاست تا به یکی از معضلاتِ اصلیِ گردشگری در مازندران اشاره کنیم و آن هم معضلِ همیشگی چادرخوابی در مازندران است.
چادرهایی که حکمِ هتل را برای مسافران دارد، اما نه امنیت هتل را دارد و نه امکاناتِ آن را…
به همین خاطر هم امسال، مسوولان ذیربط در مازندران تصمیم گرفتند تا با طرح ممنوعیت استقرار چادرها در حاشیه پارکها، میادین و گذرگاههای جادهای، چادرخوابی در مازندران را محدود کنند به درونِ پارکهایی که برای این امر اختصاص یافته است.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران نیز در همین رابطه و در پاسخ به چراییِ ممنوعیتِ چادرخوابی در مازندران به «خبرشمال» گفت: با این اقدام، از یک سو شان و جایگاهِ مسافر به عنوان گردشگر حفظ میشود و از سویی دیگر، امنیتِ جانی و مالیِ مسافران نیز تامین میشود.
به گفته ایزدی، در سالهای گذشته بیشترین میزانِ سرقت از مسافران در همین چادرها صورت گرفت و از آن تاسفبارتر، بعضی از مسافران نیز به دلیلِ استقرار چادرها در گذرگاههای اصلی و برخوردِ اتومبیلهای عبوری، جان خود را از دست دادند.
آنطور که مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران میگوید: بدیلی که به جای چادرخوابی برای قشرِ ضعیف گردشگران در مازندران در نظر گرفته شده است، مدارس و اماکن دولتی است و بنا شد با بهکارگیری از این ظرفیت اقامتی دولتی بتوانیم تعداد بیشتری از مسافران را در اماکن اقامتی با قیمت مناسب اسکان دهیم.
چادرخوابی به عنوان بخش جذاب و بههم پیوسته یکی از شاخههای گردشگری یعنی طبیعت گردی به شمار می رود اما بخش جذاب و دلچسب این شیوه گردشگری، در مازندران به شکل دیگری درآمده و خود تعریفیِ جدید از چادرخوابی در این استان برای مسافران بوجود آورده است مبنی بر اینکه از چادر به عنوان محل اقامت چند روزه خود در این استان استفاده کنند.
طبیعتگردی یا بومگردشگری یا اکوتوریسم گونهای از گردشگری است که در آن گردشگران برای دیدار از مناطق طبیعی نامسکون و دستنخورده جهان سفر میکنند و به تماشای گیاهان و پرندگان و ماهیان و دیگر جانوران و پوشش گیاهی میپردازند و در تمام طول سفر و مدت اقامتشان در محیط طبیعی تلاش دارند تا از ظرفیت و منابع موجود در محیط برای گذراندن آن مدت استفاده کنند و در این بین توجه به این مساله که هیچگونه آسیبی به محیط طبیعی پیرامون خود نزنند.
در این شاخه تعریف شده از گردشگری استفاده از چادر به منظور اقامت شبانه در محیط طبیعی که در آن به سر میبرند بخش جداناپذیرش به شمار میرود و علی القاعده طبیعت گردان میبایست از گزینه چادرخوابی برای بیتوته خود در آن محل استفاده کنند. البته این گذران و سکنی گزیدن طبیعت گردان در چادر که با رعایت چارچوبهای زیست محیطی همراه است از نظر گردشگری زیباییهای سفر را برای افراد به همراه خواهدداشت و فرد میتواند در طول مدت اسکانش در چادر از فضای محیط پیرامونش استفاده کند.
مازندران به واسطه دارا بودن طبیعت جذاب که همواره روح سیری ناپذیر طبیعت گردان را به سمت خود میکشاند از جمله مقاصد سفرهای گردشگران طبیعت میتواند باشد. جنگلهای پرپشت و انبوه مملو از انواع درختان بلند قد که نور آفتاب هم به سختی میتواند تشعشعاتش را به اعماق جنگل برساند، ییلاقات و مراتع پراکنده در مناطق کوهستانی که بستر رنگارنگ خود را بسان مادری برای درآغوش کشیدن طبیعت گردان باز کرده است و سواحل دریای نیلگون خزر که دیدن شبهای پرستاره در حاشیه آن خود صفای دیگری دارد.
از این دست مناطق که همجواری اینگونه مسائل طبیعت کوه، جنگل و دریا داشته باشد در کشور کم و شاید بتوان نایاب توصیف کرد و با این تفاسیر طبیعت گردی در این استان میتواند فراتر هرآنچه باشد که در دیگر نقاط کشور همچون نقاط کویری تجربه میشود.
با وجود این ظرفیتهای موجود اما مشاهده میشود در ایام مختلف سال بویژه تعطیلات آخر هفته و یا تعطیلات رسمی عید نوروز و دیگر اعیاد چادرهای مسافرتی همچون قارچ در گوشه و کنار خیابانها، کوچهها و پارکهای داخل شهرهای مازندران سربرمیآورند که این نوع شیوه شب گذرانی اصلا سنخیتی با اصل موضوع چادرخوابی طبیعت گردان ندارد و «گرانی» فاکتور اثرگذار در استفاده از چنین شیوه نامتعارف اقامت چند شبانه روز مسافران در این استان است.
محسن حاجی سعید از فعالان کشوری عرصه گردشگری و رییس هیات مدیره انجمن صنفی راهنمایان درباره موضوع سفر و چادرخوابی مسافران گفته بود که موضوع انتخاب چادرهای مسافرتی به جای هتلها باید در کشورهایی با درآمدی شبیه ایران مقایسه شود که هنوز چادر را بهترین گزینه میدانند.
وی معتقد است که در کشورهای اطراف که به عنوان کشورهای جهان دوم محسوب میشوند این نوع از سفر تقریباً منسوخ شده است به طور مثال در ارمنستان و ترکمنستان که حداقل در مقام مقایسه هنوز به شرایط ترکیه و دبی در حوزه گردشگری نرسیدهاند، هم دیگر از شیوههایی چون مدرسه یا چادرخوابی برای اسکان مسافران استفاده نمیشود و حتی اگر گردشگران نخواهند شب را در هتلها اقامت داشته باشند حداقل در مسافرخانهها اقامت دارند.
وی در توصیف موضوع چادرخوابی آن را ویژهی طبیعت گردان دانست و گفت : البته این شیوه از چادرخوابی با این حجم گسترده فقط مختص ایران است.
در این خصوص مهران حسنی، کارشناس حوزه گردشگری و معاون سابق گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مازندران نیز ضمن تایید نقطه نظر کارشناسان فن این حوزه در خصوص گردشگری طبیعت و الزامات آن همچون چادرخوابی گفت: اما در مازندران این بخش از گردشگری طبیعت از سوی مسافران به شکلی تعریف شده است و آنها از چادرخوابی به عنوان گزینه ای برای اقامت چند روزه خود در زمان حضورشان در استان استفاده میکنند.
حسنی توضیح داد: سرشت و خصلت طبیعت گردی این است که فرد در محیطهای طبیعی همچون جنگل حضور مییابد و از فضا و بسترهای موجود در آن همچون پرندگان و درختان در مدت حضورش در این محیط استفاده میکند و البته تمام تلاش این است که آسیبی به این محیط وارد نشود.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه چادر خوابی یکی از بخشهای جدایی ناپذیر طبیعت گردی در هر نقطه ای به شمار می رود پس این افراد با رعایت نکات لازم در این زمینه مبادرت به این کار و یا نقاط توصیه شده می کنند.
به گفته این کارشناس حوزه گردشگری اما چادرخوابی در مازندران که استانی گردشگرپذیر به شمار می رود به رویه دیگری تغییر پیدا کرده است و غالب مسافران برای فرار و یا نپرداختن هزینه اقامت در هتل یا مسافرخانه ها از روش کم هزینه ای همچون چادرزدن استفاده می کنند.
حسنی ادامه داد: در حالیکه میزان و تعداد اقامتگاههای رسمی و غیر رسمی موجود در مازندران می تواند جوابگوی نیاز حجم مسافرانی که به این استان می آیند باشد.
در تعریف گردشگری مراکز اقامتی مسافران به ۲ نوع مراکز اقامتی رسمی و غیر رسمی تقسیم می شود که مراکز اقامتی رسمی شامل در قالب هتل، متل، هتل آپارتمان، مسافرخانه، بومگردی است که بیش از یک میلیون و ۲۵۰هزار نفر ظرفیت این نوع اقامتگاه ها در مازندران است.
مراکز اقامتی غیررسمی نیز شامل خانه، ویلا، زائرسرا، پلاژ های شخصی ساحلی و کمیپینگ ها است که آمار دقیقی از تعداد این نوع مراکز در استان مازندران وجود ندارد اما پیش از این مدیر کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان تاکید کرد که تعداد این نوع مراکز اقامتی چندین برابر ظرفیت اقامتگاه های رسمی است.
