سرویس سیاسی استان مازندران یکی از استان‌هایی است که به شهادت آمار هم از نظر تعداد نخبگان و نیروهای انسانی مستعد در کشور برای خود جایگاهی برجسته دارد و هم ظرفیت‌های کشاورزی، صنعتی، تجاری و صادراتی فراوانی در خود دارد اما تا امروز در کم‌تر دولتی شاهد حضور نیروهای نخبه این استان در سطوح عالی […]

سرویس سیاسی

استان مازندران یکی از استان‌هایی است که به شهادت آمار هم از نظر تعداد نخبگان و نیروهای انسانی مستعد در کشور برای خود جایگاهی برجسته دارد و هم ظرفیت‌های کشاورزی، صنعتی، تجاری و صادراتی فراوانی در خود دارد اما تا امروز در کم‌تر دولتی شاهد حضور نیروهای نخبه این استان در سطوح عالی بودیم، موضوعی که در دولت‌های مختلف، موجب رنجش مردم استان شده است و با توجه به این‌که مسعود پزشکیان رییس‌جمهوری منتخب، طرفدار نگاه و نظر کارشناسانه است، توقع می‌رود این بی‌مهری و کم‌توجهی به نیروهای نخبه مازندران در دولت چهاردهم تا حدی جبران شود.
یکی از مواردی که طی چندماه گذشته، موجبات خشم افکار عمومی را فراهم کرد، انتخاب استاندار غیربومی برای مازندران بود آن هم در شرایطی که این استان، از استان‌های مدیرپرور است و نیروهایی در تراز وزارتی دارد و کم‌لطفی است اگر بخواهد پذیرای استاندار یا مدیران ارشد غیربومی باشد.
البته قصد ما در این نوشتار، نقد به عملکرد «یوسف نوری» نیست بلکه بر این نگاه تأکید داریم که افرادی در حد و اندازه استاندار فعلی مازندران و حتی نخبگانی که بتوانند در صدر وزارت‌خانه‌ای قرار بگیرند نیز در استان مازندران کم نیستند و هوشمندانه‌تر این بود یکی از نیروهای بومی در چنین جایگاهی قرار بگیرد و از وجود استاندار فعلی مازندران، در جایی که بیشتر نیاز است، بهره گرفته شود. کم‌‍لطفی و بی‌مهری به نخبگان مدیریتی مازندران البته پدیده تازه‌ای نیست و اگر نگاهی به ترکیب کابینه روسای‌جمهور پیشین بیندازیم متوجه خواهیم شد که عمده نیروهای اصلی کابینه از چند استان مشخص بودند و سهم مازندران به‌رغم این‌که فرزندان نخبه‌اش شایستگی چنین جایگاهی را داشتند، ناچیز بود و یکی از دلایل اصلی این حضور کم‌رنگ، جلب توجهی بود که اعضای مجمع نمایندگان استان می‌توانند در بدنه تأثیرگذار دولت ایجاد کنند.
مازندران استانی است که برابر تأیید همه شاخص‌های آماری، نیروی انسانی متخصص و کارآمدی دارد که لازم است در بدنه اصلی دولت یا در صدر وزارت‌خانه‌ها حضور داشته باشد و با حضور خود در حقیقت «قوه عاقله» دولت و اتاق فکر سُکّان اجرایی کشور را تقویت کند.
این کار در نهایت دو فایده خواهد داشت، نخست این‌که بدنه کارشناسی دولت را نیرومند خواهد کرد و تصمیم‌گیری‌ها در این بخش از پختگی و غنای بیشتری برخوردار خواهد شد دوم این‌که شناخت این نیروها از استان مازندران موجب خواهد شد دولت نیز درک و دریافت بهتری از ظرفیت‌ها و چالش‌های استان مازندران داشته باشد و در نهایت بتواند در موعد مقرر، برای مشکلات حوزه کشاورزی، صنعت، محیط‌زیست و آب استان ورود کند و تصمیم درست بگیرد.
با قاطعیت می‌توان گفت یکی از دلایلی که مشکلات متعدد استان از قیمت‌گذاری برنج و تأثیر منفی واردات بر تولیدات داخلی تا موضوع انحراف آب از مازندران به سمنان همواره مورد بی‌توجهی دولت‌ها بوده است، این بود که دولت‌ها اشراف و آگاهی درستی از نظام مسائل استان مازندران نداشتند و در نتیجه، تصمیماتی در سطح کلان برای حل مشکلات اتخاذ نشد.
پیشنهاد ما این است که نخبگان، اعضای مجمع نمایندگان و همچنین فعالان ستاد انتخاباتی مسعود پزشکیان دست در دست هم بگذارند و نیروهای قابل و نخبگان واجد صلاحیت را به دولت معرفی کنند تا از وجود این نیروها، هم در ترکیب اصلی هیأت دولت و هم در سطح معاونت‌های وزارتی و ریاست سازمان‌های ملی استفاده شود و تجربه حضور برخی مدیران مازندرانی و افرادی چون «شمس‌الدین حسینی» نماینده فعلی مردم رامسر، تنکابن و عباس‌آباد که زمانی وزیر اقتصاد بود، ثابت می‌کند این حضور هم در سطح ملی و هم در سطح استانی، برکات و خیرات فراوانی خواهد داشت.