مائده مطهری زاده پیامبر گرامی اسلام، فرمودند: «النظافه من الایمان» (پاکیزگی نیمی از ایمان است). اگر این حدیث نبوی را از بعد دیگری ببینیم، میتوان گفت: نظافت، مایه حیات و زندگی است و هرکجا نظافت رعایت نشود، زندگی وجود ندارد. حالا این روزها با توجه به رخت بستنِ زبالههای متعفن از انجیلسی بابل، عطر روحبخش […]
مائده مطهری زاده
پیامبر گرامی اسلام، فرمودند: «النظافه من الایمان» (پاکیزگی نیمی از ایمان است). اگر این حدیث نبوی را از بعد دیگری ببینیم، میتوان گفت: نظافت، مایه حیات و زندگی است و هرکجا نظافت رعایت نشود، زندگی وجود ندارد. حالا این روزها با توجه به رخت بستنِ زبالههای متعفن از انجیلسی بابل، عطر روحبخش زندگی کم کم در زیر پوستِ این منطقه میدود؛ یکی از نشانههایش ترک کردنِ پرندگان گندخوار از این سایت است.
منطقه انجیلسی بابلکنار که به مدت ۲۵ سال روزانه میزبان ۳۰۰ تن زباله از شهر بابل و ۶ شهر اقماری در این شهرستان به همراه زباله های هفت بخش بابل بوده است در نهایت با حکم دادگاه، ورود زباله به این سایت ممنوع شد. در این مدت حضور پرتعداد پرندگان «سارگپه» یا همان گند خوارها که در آسمان این سایت در پرواز بودند بعد از قطع ورود زباله به این سایت تعداد آنها به نصف کاهش یافت. این پرندگان که بسیاری از ریزه های زباله های را در جنگل ها و مزارع اطراف پخش می کردند، این امر به مشکلی برای اهالی بومی منطقه تبدیل شده بود.
سارگپه پرنده شکاری با جثه ای متوسط و بزرگ و تو پر است و سری کوچک و گرد روی گردنی کلفت دارد؛ بال های این پرنده پهن و دم آن کوتاه است و رنگ پر و بال بسیار متنوعی دارد. طرح کلی بدن سارگپه قهوه ای رنگ با خال های سفید، قهوه ای تیره و سیاه بر روی سطح پشتی، کمر و بال است و خال های متراکم بر روی سطح شکمی و سینه دارد.
این پرنده شکاری از جانوران کوچک نظیر خرگوش و پرندگان کوچکتر تغذیه و نقش مهمی در کنترل جوندگان در طبیعت ایفا میکند.
روستای انجیلسی یکی از روستاهای بالا دست بخش بابلکنار در جنوب بابل است که اهالی این روستا بعد از ۲۵ سال پیگیری موفق شدند حکم قطعی جابجایی این سایت را از طریق مراجع قضایی در تاریخ ۵ بهمن ۱۴۰۰ از شعبه ۲۵ دادگاه تجدید نظر استان دریافت کنند.
بعد از قطعی شدن حکم سایت انجیلسی در جلسه شورای حفظ بیت المال شهرستان بابل که سال گذشته با حضور رییس کل وقت دادگستری مازندران تشکیل شد، تا ۱۵ اسفند سال ۱۴۰۲ برای حل این مشکل زمان تعیین شد، که بعد از گذشت نزدیک به ۲ ماه از این ضرب الاجل اهالی روستا خواستار اجرای حکم شدند.
نفوذ شیرابه ها در اراضی کشاورزی، مراتع چرای دام و شیوع بیماری ها مختلف سبب شد که اهالی منطقه دست از زادگاه خود بردارند و برای ادامه زندگی به مکان دیگری دست به کوچ اجباری بزنند. اهالی منطقه که در مدت ۲۵ سال گذشته تمام توان خود را برای حل این مشکل به کار بسته بودند موفق به حل مشکل نشدند، در نهایت با طرح شکایت در مراجع قضایی این خواسته را پیگیری کردند.
اهالی بخش بابلکنار بر این باورند که مشکلی انجیلسی که قرار بود یک سال مردم منطقه تحمل کنند تا یک مکان مناسب برای زباله شهر بابل و ۶ شهر اقماری آن بیابند اما ۲۵ سال است که آسایش را از اهالی بخش بابل کنار ربوده و حتی با حکم قطعی مرجع قضایی هم این گره گشوده نشد.
انجیلسی که در ۲۵ کیلومتری جنوب شهر بابل قرار گرفته است هر روز میزبان ۳۰۰ تن زباله از شهرهای بابل، امیرکلا، گلوگاه، مرزی کلاه، زرگرشهر، خوشرودپی و گتاب است. بر اساس مکاتبه اداری که در فرمانداری بابل موجود است قرار بود انجیلسی یک سال میزبان زباله باشد و بعد از آن یک جانمایی مناسب برای دفع زباله بابل و شهرهای اقماری پیدا شود اما مهمان یک ساله جا خوش کرد و ۲۵سال برخانه میزبان لنگر انداخته و هم اکنون سایت زباله انجیلسی دیگر مملو از زباله می باشد و از سویی دیگر سرازیر شدن شیرابههای این زباله ها خسارتهای زیادی به جنگلهای هیرکانی و زمینهای شالیزاری پایین دست وارد کرده است که همه این اسیب ها سبب شد اهالی منطقه خواستار اجرای حکم شوند.
عضو شورای اسلامی روستای انجیلسی در این باره اظهار کرد: بعد از قطع ورود زباله های تازه به سایت انجیلسی بابلکنار حضور پرندگان گند خوار یا سارگپه در این منطقه به نصف کاهش یافت. احمد ادبی بیان کرد: با توجه به این که در روی زباله های قدیمی علف سبز شد تعداد این پرندگان هر روز کمتر می شود و این امر سبب خوشحالی اهالی منطقه را فراهم کرد.
وی با بیان اینکه این پرندگان زباله ها را در سطح اراضی کشاورزی و مراتع پخش می کنند، اظهار کرد: با کم شدن تعداد این پرندگان زباله پرانی آنها هم به پایین ترین حد خود در ۲ ماه اخیر رسید.
ادیبی افزود: قطع ورود زباله به سایت انجیلسی که در قلب جنگلهای هیرکانی در جنوب بابل واقع شد دستاوردهای زیادی برای اهالی منطقه دارد که کاهش تعداد پرندگان سارگپه یکی از آنها است.
عضو شورای اسلامی روستای انجیلسی تصریح کرد: اهال منطقه در طول ۲۵ سال گذشته به واسطه دپوی زباله در این منطقه خسارت های سنگین دیدند و بخش زیادی از جنگل های هیرکانی این میراث چند میلیون ساله هم از بین رفت. معضل پسماند سال های طولانی است که گریبانگیر مازندران سرسبز است و در برهه های مختلف سه دهه گذشته در برخی مناطق تبدیل به بحران چند وجهی شد. مثلا در دهه ۷۰ معضل زباله در انجیلسی شهرستان بابل تبدیل به بحران اجتماعی و امنیتی شده بود. زباله شهرستان ساری هم چند سال پیش وضعیت مشابهی پیدا کرد. در شهرستان آمل وجه زیست محیطی این معضل به سنگی بزرگ جلوی پای اجرای بزرگ ترین سد استان تبدیل شده است. قصه تلخ دپوی زباله در سواحل محمودآباد همچنان نقل محافل است. شاید اگر آتش سوزی چند سال پیش نبود، کسی در مازندران هیچگاه متوجه کوه زباله فریدونکنار نمی شد. اگر چه قصه تلخ معضل زباله برای بومیان مازندران تکراری است، چون درد و رنج و جان سختی آن در برابر راه حل های متنوع را با گوشت و استخوانشان لمس کرده اند، ولی برای غیربومیان هم ناآشنا نیست، چون اگر حتی سابقه یک بار سفر زمینی به مازندران را داشته باشند، بوی تعفن زباله های انباشته در جای جای استان قطعا مشامشان را آزرده است. اغراق نیست اگر گفته شود در مسیر تمامی ۲۲ شهرستان مازندران مقاطعی وجود دارد که ناگهان دمه هوای متعفن چونان پتکی آهنین بر مشام آدم می کوبد. با این که طی سال های اخیر بویژه در دو سال گذشته قدم های مثبتی برای ساماندهی زباله در مازندان برداشته شده، اما به جز موارد معدودی از جمله بهره برداری از نیروگاه زباله سوز نوشهر و کارخانه کمپوست تنکابن، بقیه طرح ها به سرانجامی بایسته نرسیده است و نیازمند سماجت در پیگیری برای جذب اعتبارات ملی و نظارت عالیه محلی است. بنابراین، پر بیراه نیست اگر بگوییم نخستین تعهدی که رییس جمهور آینده ایران باید به مردم مازندران بدهد، اتمامِ کار زبالهسوزها و تعیین تکلیفِ سایتهای دفن زباله در استان است تا روح زندگی به همه جنگلهای مازندران بازگردد.
