روز گذشته یکی از شهروندان مرکز استان که چندی پیش دخترش را به خانه بخت فرستاده بود، به دفتر روزنامه «خبرشمال» آمد و از ما خواست به مدیران یادآور شویم هزینه ساخت یک واحد مسکن کوچک برای یک خانواده دو تا سه نفره، به اندازه‌ای افزایش داشته که زندگی زوج‌های جوان را تهدید می‌کند و تمایل به ازدواج در میان جوانان به همین خاطر کاهش پشمگیری داشته است.

روز گذشته یکی از شهروندان مرکز استان که چندی پیش دخترش را به خانه بخت فرستاده بود، به دفتر روزنامه «خبرشمال» آمد و از ما خواست به مدیران یادآور شویم هزینه ساخت یک واحد مسکن کوچک برای یک خانواده دو تا سه نفره، به اندازه‌ای افزایش داشته که زندگی زوج‌های جوان را تهدید می‌کند و تمایل به ازدواج در میان جوانان به همین خاطر کاهش پشمگیری داشته است.
وی همچنین گفت: داماد من کارگر یکی از شرکت‌های معتبر در استان است و ازنظر درآمد روزانه زندگی، مشکلی ندارد اما ریالی پس‌انداز هم برای‌شان نمی‌ماند و دورنمای مسکن برای دختر و داماد من و همه زوج‌های جوان سیاه است و همین موضوع ممکن است سبب تیرگی روابط و ایجاد مشکلات خانوادگی شود به همین دلیل قطعه زمینی را برای ساخت مسکن به آنان دادم و به اتفاق پدرِ دامادم در تدارک برنامه‌های حمایتی هستیم تا مسکن آنان را تأمین کنیم. وی همچنین از ما خواست به مردم و مدیران بگوییم برای جوانان هیچ کاری نکنند جز امداد خانه‌سازی و تأکید کرد که ما و بسیاری از خانواده‌ها که مددجوی کمیته امداد نیستیم اما در بخش تأمین مسکن برای فرزندان خود، نیاز به حمایت ویژه از نهادهایی چون کمیته امداد داریم و لازم است هم دستگاه‌هایی چون کمیته امداد و هم استانداری و فرمانداری‌ها و هم والدین برای حل مشکل مسکن، به کمک جوانان بیایند. حقیقت این است که مشکل مسکن یکی از چالش‌های جدی است که ازدواج و فرزندآوری و کیان خانواده را تهدید می‌کند و استمرار این چالش دقیقاً در تعارض با توقع افزایش ازدواج و فرزندآوری است که دولت، رهبر انقلاب و همه نهادهای فرهنگی بر آن تأکید دارند. مشکل بزرگ زوج‌های جوان در حوزه مسکن این است که با این حقوق و درآمد پایین، نمی‌توانند ارقام میلیاردی پس انداز کنند و یک واحد مسکن در شهر خریداری کنند و در سوی دیگر قیمت اجاره مسکن نیز کمرشکن است اما یافتن یک قطعه زمین در داخل بافت روستا و اقدام به ساخت مسکن به‌صورت تدریجی می‌تواند یکی از روش‌ها باشد هرچند اگر با خود صادق باشیم باید بگوییم این روش نیز ساده نیست و به موازات افزایش نجومی قیمت مصالح، هزینه دستمزدها نیز وحشتناک است. در چنین شرایطی بهترین راه، کمک والدین به اندازه وسع خود و حمایت و همراهی مدیران دولتی و برخی دستگاه‌ها چون کمیته امداد امام خمینی(ره) و تسهیلات ویژه دستگاه‌هایی چون بانک مسکن است.
حقیقت این است که به‌رغم رسیدن سقف تسهیلات ساخت مسکن به عدد ۵۵۰ میلیون تومان، گرانی در بازار مصالح و هزینه ساخت مسکن بر تسهیلات مسکن پیشی گرفته است و نمی‌توان با چنین رقمی، مسکن ساخت مگر این‌که زوج جوان با حمایت خانواده، همین مقدار پول نیز داشته باشند. وجود خانه‌های نیمه‌تمام بسیاری در مناطق مختلف استان مازندران مانند جام‌خانه نکا و میارکلای ساری ثابت می‌کند طرح‌هایی چون مسکن مهر به این خاطر که «پیوند اجتماعی» را نادیده گرفتند و همچنین به دلیل عدم رعایت برخی اصول فنی، موفق نبودند و بهترین روش حمایت از جوانان برای خانه‌دار شدن، شیوه خودمالکی است و مدیران استان و دولت‌مردان باید تلاش کنند تا سطح تسهیلات مسکن خودمالکین را افزایش دهند و اقساط آن را نیز طولانی کنند تا جوانان بتوانند در کنار اعضای خانواده خود و در زمینی که تملک دارند، خانه بسازند. تجربه نیز نشان داد تقریباً هیچ کدام از تسهیلات مسکن‌های خودمالک، دچار مشکلاتی چون تسهیلات معوق نشده است. نکته آخر این‌که مدیران که دائماً از پیری جمعیت می‌گویند و به جامعه هشدار می‌دهند که در آستانه شکاف جمعیتی قرار داریم، خوب است به این امر بدیهی و آشکار هم توجه کنند که وقتی جوان، از نظر نیازهای اولیه زندگی، تأمین نباشد و آینده را روشن نبیند، امکان ازدواج و فرزندآوری در جامعه بسیار پایین است و اگر هم ازدواجی صورت بگیرد به‌خاطر همین مشکلات، به طلاق و انواع آسیب‌های اجتماعی منجر خواهد شد و لازم است برنامه‌های اجرایی مدیران باید با راهبردهای کلان کشور هم‌خوانی داشته باشد.