موضوع کاهش جمعیت و خطری به نام «سیاه‌چاله جمعیتی» و تهدیدی که از این رهگذر، کشور را تهدید می‌کند چند سال است از حاشیه به متن آمده و همه مدیران از صدر تا ذیل هشدار می‌دهند و پیری جمعیت را در آستانه تحقق می‌دانند هرچند مشکل کاهش جمعیت، تنها با هشدار و تکلیف کردن خانواده‌ها به فرزندآوری و تأسیس قرارگاه و تنظیم قوانین، حل نخواهد شد.

موضوع کاهش جمعیت و خطری به نام «سیاه‌چاله جمعیتی» و تهدیدی که از این رهگذر، کشور را تهدید می‌کند چند سال است از حاشیه به متن آمده و همه مدیران از صدر تا ذیل هشدار می‌دهند و پیری جمعیت را در آستانه تحقق می‌دانند هرچند مشکل کاهش جمعیت، تنها با هشدار و تکلیف کردن خانواده‌ها به فرزندآوری و تأسیس قرارگاه و تنظیم قوانین، حل نخواهد شد.
این سیاه‌چاله مانند هر چاله‌ای، چاره دارد و باید از مسیر درست، دلایل ایجاد این مشکل را شناسایی کرد و به رفع آن اقدام کرد هرچند همه می‌دانیم این مشکل مانند مشکل آب، آلودگی هوا و تورّم به‌ویژه در برخی استان‌ها چون مازندران به سطح حاد خود نزدیک شده است.
آخرین آمار معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی مازندران نشان می‌دهد که کاهش قابل توجه موالید و فرزندآوری در مازندران و رسیدن به نرخ رشد ۱.۲ درصد طی یک دوره هفت ساله در حالی است که میانگین نرخ باروری در کشور بیشتر از ۲ است و در واقع نرخ باروری در مازندران به نصف میانگین کشوری رسید.
همچنین بنابر این گزارش، متوسط سن خانم‌ها و آقایان در مازندران در زمان ازدواج به‌ترتیب حدود ۲۹ و ۳۲ سال رسیده است، این آمار دو سال از متوسط سن ازدواج در کشور بالاتر است.
طی چند سال اخیر و مشخصاً با هشدارهای رهبر معظم انقلاب در خصوص جمعیت، دولت‌ها و مجلس به تکاپو افتادند و دست به کار شدند و اقداماتی را در دست گرفتند تا مشکل را حل کنند. چند سال هم از اجرای طرح ازدواج آسان در دانشگاه‌ها گذشته است اما آمار رسمی ثبت احوال نشان می‌دهد نتایج در خصوص ازدواج، فرزندآوری و رشد جمعیت همچنان نامطلوب است.
با شروع به کار دولت سیزدهم در سال ۱۴۰۰ گام‌ها و برنامه‌های حمایتی برای ترویج ازدواج و فرزندآوری بیشتر شد ازجمله تسهیلات ویژه و طرح اعطای زمین و قرارگاه‌های ویژه و کارگروه‌های خاص ایجاد شد تا مشکل را از ریشه حل کنند و به وضعیت دهه ۶۰ برگردند هرچند تا امروز آمارها حکایت از آن دارد که این اقدامات نیز موفقیت‌آمیز نبوده است و هفته گذشته یکی از روزنامه‌‎های سراسری تیتر زد «ایران با پول هم بچه‌دار نشد».
کاش مدیران که احتمالاً با خود فکر می‌کنند همه کاری را کردند و همه گامی را برداشتند تا سیاه‌چاله جمعیتی را چاره کنند، وقت می‌گذاشتند و دقایقی از خودروهای مخصوص خدمت خود پیاده می‌شدند و با چند جوان ۲۵ تا ۳۰ ساله که مجرد هستند، اختلاط می‌کردند و از آنان می‌پرسیدند دلیل یا در واقع ترس و هراس آنان از ازدواج و فرزندآوری چیست یا به دو بنگاه در نزدیک ساختمان اداری‌شان سَرَکی می‌کشیدند تا بپرسند شرایط اجاره مسکن برای یک زوج با دو فرزند چگونه است یا چند جوان را به صدا و سیما بیاورند و نظر آنان را در این مسائل جویا شوند شاید متوجه این حقیقت شوند که چاره‌ی حل این سیاه‌چاله در اقتصاد است نه اظهارنظرهای شاذّ و حکیمانه.
همه می‌دانیم پیری جمعیت می‌تواند به یک چالش امنیت ملی تبدیل شود و همه آگاه هستیم این مشکل نیز مانند سایر مشکلات اجتماعی، به چند دهه زمان نیاز دارد تا خود را ترمیم کند اما لازم است مدیران نیز بدانند تا روزی که وضعیت تورم، اقتصاد و معیشت این‌گونه است که امروز است و تا زمانی‌که امنیت شغلی، همه را حتی بازنشستگانی که سی سال زحمت کشیدند و جوانی خود را پای کار خود گذاشتند، اما امروز رقمی که دریافت می‌کنند تنها کفاف ده روز از زندگی ماهانه آنان را می‌دهد تهدید می‌کند و تا زمانی‌که جوانان این وضعیت را می‌بینند و درک می‌کنند، امید به پرشدن سیاه‌چاله جمعیتی یک امیدواهی است.
نکته مهم بعدی این است که آسیب‌هایی چون اعتیاد و طلاق نیز میوه و محصول وضعیت ناگوار اقتصادی و معیشتی است که تبعات ناگواری بر خانواده، فرزندآوری و رشد منفی جمعیت داشته است و درصورت استمرار بی‌توجهی دولت به اقتصاد و معیشت مردم، ادامه خواهد داشت.