سرویس سیاسی این روزها و در شرایطی که همه متوجه شدهاند نقطه آسیب جدی ما و منطقهای که دشمن هدفگیری کرد «فرهنگ و باورهای نوجوانان و جوانان» است و دلسوزان نیز بارها در این زمینهها هشدار دادهاند، شاهد بیاعتنایی و کمتوجهی مدیران ارشد استان مازندران به دستگاهها و نهادهایی هستیم که بر این بخشها، اثرگذارند […]
سرویس سیاسی
این روزها و در شرایطی که همه متوجه شدهاند نقطه آسیب جدی ما و منطقهای که دشمن هدفگیری کرد «فرهنگ و باورهای نوجوانان و جوانان» است و دلسوزان نیز بارها در این زمینهها هشدار دادهاند، شاهد بیاعتنایی و کمتوجهی مدیران ارشد استان مازندران به دستگاهها و نهادهایی هستیم که بر این بخشها، اثرگذارند و یکی از این نهادها، ادارهکل کتابخانههای عمومی استان مازندران است.
اگر توقع داریم باورهای نوجوانان، دانشآموزان و دانشجویان استان، تقویت شود و جامعه جوان با سیر در فضای مجازی و دیدن چند «پست» و «استوری»، دیدگاه خود را تغییر ندهد و با جبهه دشمن، هماهنگ نشود، لازم است وی را به سمت کتاب و کتابخوانی سوق دهیم و هوشمندانه و هدفمندانه تلاش کنیم ذهن جوانان را غنا بخشیم و توان تحلیل نسل جدید را تقویت کنیم.
برای تحقق این هدف، البته دستگاههای فرهنگی بسیاری میتوانند نقشآفرین باشند اما ادارهکل کتابخانههای عمومی استان و ادارات شهرستانی این دستگاه میتواند با برنامههای جذاب و ابتکاری و ترویج زنگ مطالعه مجازی، خلا فکری ایجاد شده را پُر و جلوی اقدامات واکنشی ناشی از هیجانات، ناآگاهی و آگاهیهای کاذب را سد کند.
جای خوشوقتی است که دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور در چند روز گذشته، وارد عمل شد و بهرغم حمایتهایی که در داخل استان از «آرزو ولیپور» میشد، اقدام به عزل یا پذیرش استعفای وی کرد و در واقع تعمیرِ این نهاد فرهنگی را کلید زد.
«آرزو ولیپور» که چند سال در این سمت مسئولیت داشت و به دلیل نمایشهای خبری و تلاش برای «دیدهشدن حداکثری» همواره مورد انتقاد برخی بود، به دلیل همین کمکاریها نقد میشد و البته معمولاً نیز پاسخ درستی به نقدها نمیداد و تلاش میکرد با تعداد مشخصی از فعالان رسانه، مدیریت خود را بینقص نشان دهد و امروز که برابر برخی اخبار وی عزل شده یا استعفا داده است و دبیرکل نهاد کتابخانهها عمومی کشور، تشخیص داد فردی را به سرپرستی این مجموعه استانی منصوب کند که نیروی بومی نیست و در استان نیز حضور نداشت، میتواند تأییدی بر این باشد که همه آن نقدها و انتقادات، تا حدی درست بود و کانونهای نظارتی نهاد کتابخانههای عمومی کشور به این نتیجه رسیدند که «آرزو ولیپور» را کنار بگذارند در حالی که اگر موضوع یک استعفا و انتصاب ساده و معمولی بود، مانند بسیاری از دستگاههای اجرایی، مراسم «تودیع و معارفه رسمی» برگزار میشد و ماجرا در سکوت خبری فرو نمیرفت. «آرزو ولیپور» که به پشتوانه چند رسانه مشخص که شناسایی آنها و رهگیری فاکتورهای پرداختی آنان در حوزه مالی این ادارهکل، چندان دشوار نیست، همواره آماده نمایشهای خبری و انعکاس عملکرد مشعشع خود بود و اگر کسی نقدی هم طرح میکرد با جوابیه دندانشکن وی که بوی تهدید هم میداد، مواجه میشد و ما امروز نیز از وی توقع نداریم بگوید که چه بلایی دارد بر سر کتاب و کتابخوان در این استان میآید و چرا گسترش کتابخانههای مجازی و سیستمهای مدرن مطالعه در استان مازندران جایی ندارد و چرا ما بهعنوان نماینده افکار عمومی باید بپذیریم کسی که شعر میگوید، لزوماً میتواند مدیر توانمندی بر یک مجموعه مهم فرهنگی هم باشد و چراهای بسیاری دیگر، اما چند سوال در میان کتابداران استان طرح میشود و این سوالات را این عزیزان به ما دادند تا برای ماندن در تاریخ از «آرزو ولیپور» که امروز نیست تا با کمک رسانههای خاص و مورد علاقه خود، آمار و ارقامهای خلاف واقع به سر و صورت افکار عمومی بپاشد، بپرسیم:ë «طرح کودکان کتاب» چه شد و «طرح تابستان کتاب» به کجا رسید؟
برخی کتابداران استان پرسشهایی مطرح کردند که برچه اساس در احداث کتابخانههای عمومی در استان بودجه برخی از شهرستانها جابهجا شد و آیا فرمانداران این شهرها در جریان هستند؟ همچنین برخی کتابداران نهاد کتابخانههای عمومی استان گلایه دارند در شرایطی که پرسنل اکثر ادارات از نظر معیشت در تنگنای اقتصادی قرار دارند، تعدادی از بانوان نزدیک به مدیرکل سابق کتابخانههای استان با هزینه بیتالمال کلاس خصوصی شنا میروند؟ هزینه این کلاسها از کجا تامین میشده است و با توجه به افزایش تورم و گرانی سرسامآور چه توجیه اقتصادی وجود دارد که برخی از آقایان این ادارهکل با پول بیتالمال مبلغ ۲ میلیون تومان را برای ورزش پینتبال اختصاص دهند؟
تأکید داریم این چند سوال بهعنوان نمونه سوالاتی است که توسط برخی نیروهای دلسوز از درون همین مجموعه به بیرون درز کرده و به دست بسیارانی رسیده و به دست «خبرشمال» نیز.
امرور «آرزو ولیپور» مدیرکل سابق شده است و احتمالاً رسانههایی که هر هفته برای ادارهکل کتابخانههای مازندران، فاکتور صادر میکردند و رد پای این فاکتورها در واحد مالی، قابل مشاهده است نیز انگیزه و رغبتی ندارند تا بیش از این اعتبار خود را برای یک «مدیرکل سابق» هزینه کنند اما توقع ما از استاندار مازندران و همه مدیران و دلسوزانی که قلبشان برای تربیت فرهنگی جوانان، نوجوانان، مردان و زنان مازندران میسوزد این است که در انتخاب مدیر جدید برای این نهاد فرهنگی، دقت کنند و فردی را برگزینند که آن میزان که به عمل جراحی دماغ و فک و صورت خود فکر میکند، در اندیشه ذهن و ضمیر و جان جوانان و رشدِ فکری و فرهنگی شهروندان هم باشد و ادارهکل مهم و معظَمی چون کتابخانهها را با آرایشگاه شخصی، اشتباه نگیرد. نکته پایانی اینکه آرزو داریم با ورود استاندار مازندران و دلسوزان فرهنگی و ورود نکردن افرادی چون «روحالله سلگی»، تعمیرات در اتاق مدیریت ادارهکل کتابخانههای عمومی مازندران به درستی پیش برود و در نهایت شاهد معرفی فردی باشیم که مطالعه و کتابخوانی در استان و رشد فکر و فرهنگ در این استان که به بزرگان فرهنگیاش مینازد، نه نزولی یا خطی که نمودی افزایشی داشته باشد.
