در اجرای طرح پیشگیری و کاهش غریق در ۴۷۳ کیلومتر نوار ساحلی در استان مازندران، طرح سالمسازی دریا از خردادماه هر سال با استقرار امدادگران و نجاتگران جمعیت هلال احمر و نیز مشارکت ناجیان غریق آغاز شده است تا در این زمان که اوج سفرهای تابستانی و حضور مسافران است از بروز غریق در دریا جلوگیری شود. برای کاهش غریق در دریای مازندران باید یکسری اقدامات اساسی و بنیادی انجام شود که فراهم کردن این زیرساختهای مورد نیاز، به همکاری و کمک همه دستگاههای مرتبط نیازمند است.
با برنامهریزی صحیح و نظارت و از همه مهمتر تبلیغات محیطی مناسب و نیز همکاری رسانهها میتوان از رویدادهای ناگوار در سواحل دریا جلوگیری کرد. کاهش غرق شدن در دریا مازندران تنها با حضور نجات غریق امکان پذیر نیست بلکه نیازمند نظارت مستمر و فراهم نمودن امکانات لازم برای همه مسافران است.
افزون بر ۹۰ درصد مسافران و گردشگران با هدف شنا در دریای خزر در فصل گرما به این خطه شمالی سفر می کنند، یعنی مسافری که به شمال ایران سفر می کند دوست دارد به هر طریقی شده تنی به آب خزر بزند و از گرمای مطبوع آن لذت ببرد حال اگر شانس یارش باشد که هوا خوب باشد احتمال خطر کم میشود اما اگر هوا خوب نباشد و دریا توفانی باشد وسوسه شنا او را به دریا میبرد و خطر غرق شدن چند برابر می شود. نمی توان به مسافران گفت به دریا نروند، اما اگر امکانات کافی فراهم شود و همچنین در مناطق حادثه خیزی که مسئولین از شناسایی آن دم میزنند نظارت کافی باشد قطعا جانهای زیادی نجات مییابد.
سالهای متمادی بارها و بارها توسط کارشناسان و خبرگان و اهل فن به مسافران و گردشگران توصیه و هشدار داده شد که در نقاط ممنوعه و کور شنا نکنند؛ زیرا شنا در این مناطق برابر با از دست دادن جانشان همراه خواهد بود؛ اما آیا هشدار به مسافرانی که کیلومترها راه را برای شنا در دریا آمدهاند کافی است؟ نقش مدیران و مسئولین برای مهیا کردن و نظارت چیست؟ چرا در سالهای متمادی که از طرح سالمسازی دریا میگذرد تنها به فراهم نمودن امکانات اندکی بسنده کردهایم تا مسافران و گردشگران رغبتی به این طرح ها نشان نداده و بلکه از آن فراری باشند؟ آیا ایراد کار فقط هر سال دادن آمارهای مختلف از نجات و غرق شدن و یا ورود فلان مقدا مسافر به استان است؟ آیا زمان آن نرسیده تا دست یک عده سود جو را از ساحل کوتاه نمایید و مردم از آزادی بیشتر و با فراغ بال از دریا بهرهمند شوند؟ دریا نیازمند مدیریت واحد و مدیرانی خبره است تا با تصمیمات اساسی و معقولانه در خدمت مردم باشد.
پسروی آب دریا موجب افزایش نقاط حادثهخیز شده است
غلامعلی فخاری اشرفی، مدیر عامل هلال احمر مازندران گفت: ناآگاهی افراد درباره وضعیت منطقه و تغییرات بستر دریا در نوار ساحلی و نیز ناآشنایی به قواعد شنا و وجود جریان شکافنده از مهمترین دلایل غرق شدن هستند و متاسفانه افراد زیادی توصیههای نجاتگران و امدادگران هلال احمر را در نظر نمیگیرند و با شنا در مناطق حادثهخیز جان خود را بهخطر میاندازند.
سواحل و دریای مازندران همواره یکی از حادثه خیزترین آبهای کشور محسوب میشود که هر ساله صدها مسافر و بومی را بهکام مرگ میکشاند. عمق متغیر، وجود گردابهای زیرسطحی، ساخت و سازهای چندین دهه پیش در زمان پسروی دریا، ورود رودخانهها و ایجاد جریانات کششی هرکدام باعث شده تا سواحل مازندران میزبان غرقیهای بیشماری باشد که اغلب بیتوجه به هشدارها هستند.
پسروی آب دریا در این سالها شتاب گرفته و به عرصه ساحل خزر افزوده و باعث گسترده شدن عرصه ساحلی شد. مسئولین و بانیان حافظ امنیت جان مردم مازندران و مسافرانی که به این خطه از شمال کشور میآیند عقیده دارند یکی از مسائلی که باعث شده تا نقاط حادثه خیز سواحل دریا در این استان افزایش یابد همین پسروی و عقب نشینی دریا است. با توجه به شرایط موجود و ویژگیهای دریای خزر در مازندران و همچنین رغبت زیاد مسافران به حضور و شنا در دریا باعث شده کار پیشگیری و خدمات رسانی به مسافران سخت تر از گذشته شود و نیازمند همت و تلاش و هماهنگی دستگاههای مرتبط است.
بیشتر از ۱۲ سال طرح سالمسازی دریا با مشارکت بیش از ۱۰ نهاد مربوطه از جمله استانداری، هلال احمر و نجات غریق با استقرار ناجیان غریق در نقاطی با عنوان «طرح دریا» مستقر میشوند تا در صورت بروز حوادث حین شنا برای افراد به سرعت اقدامات لازم برای نجات غریق را انجام دهند، اما این طرح هم نتوانست آنچنان کمک شایان توجهی به موضوع غریق در استان کند که بخشی از آن به دلیل ناهماهنگی میان دستگاههای مختلف بود.
