استان مازندران از طبیعت زیبا، اراضی وسیع کشاورزی و نقاط گردشگری زیادی برخوردار است بهویژه غرب مازندران، که منطقه بکر برای گردشگری است و با توجه اندک، میتواند به یک نقطه مهم اقتصادی تبدیل شود و این امر نشاندهنده ارزش و حساسیّت این استان است. برای تخریب طبیعت و البته اعتبار چنین منطقهای هیچ سمی […]
استان مازندران از طبیعت زیبا، اراضی وسیع کشاورزی و نقاط گردشگری زیادی برخوردار است بهویژه غرب مازندران، که منطقه بکر برای گردشگری است و با توجه اندک، میتواند به یک نقطه مهم اقتصادی تبدیل شود و این امر نشاندهنده ارزش و حساسیّت این استان است.
برای تخریب طبیعت و البته اعتبار چنین منطقهای هیچ سمی بدتر از زباله وجود ندارد و جای تأسف است که ما آنقدر بیچاره شدهایم که هیچ راهحلی برای زباله تدارک ندیدیم و در جهانی که شیوههای مدرن و امن برای مدیریت پسماند وجود دارد و دههها است که این شیوهها اجرا میشود، هنوز اصرار داریم زباله را در کنار طبیعت، اراضی زراعی، منابع آبی و حتی رودخانه و دریا رها کنیم و در جدیدترین و البته خطرناکترین روش، برنامه داریم زباله را بسوزانیم.
اگر زباله کالایی بیارزش، دفنکردنی یا سوزاندنی بود که به آن «طلای سیاه» نمیگفتند و در همین شرایط امروز کسانی در شهرهای مختلف، بهصورت خودخواسته وارد بازار پسماند شدند و کسب و کار خوبی از این مسیر به هم زدند و درآمد خوبی دارند تنها با تفکیک انواع پسماند و هدایت هرکدام از این انواع به مسیر بازیافت و بسیارانی را به کار گماشتند.
در حوزه پسماند لازم بود دو کار به موازات هم انجام میشد، دو کاری که هماکنون نیز برای انجام آن دیر نشده است، نخست اینکه در کف جامعه فرهنگسازی صورت بگیرد تا همه آحاد جامعه بهویژه زنان خانهدار متوجه این حقیقت ساده بشوند که بسیاری از عناصر موجود در زباله، قابلیت مصرف مجدد دارد و نباید آن را دفن کرد یا سوزاند و برای هدایت این مواد به مسیر بازیافت نیز باید این مواد را از هم تفکیک کرد.
در گام دوم شهرداریها باید عناصر و اجزای قابل بازیافت را جداگانه تحویل بگیرند و اجازه ندهند موادی چون «انواع کاغذ»، «شیشه»، «انواع فلزات»، «پلالستیک و لاک» و «انواع قوطی کمپوت و کنسرو» با زباله تر همراه شود و به سمت محل دپو و دفن یا کارخانه زبالهسوز برود.
اگر اجازه میدادند فعالان زیستمحیطی و سمنهای تخصصی طی سالهای اخیر در این مسیر ورود کنند و اگر نخبگان و سرآمدان حوزه محیطزیست و بهداشت عمومی به تکالیف خود برای هشدار به مدیران و افزایش آگاهی مردم عمل میکردند، تردیدی نداریم که تا امروز نصف راه را رفته بودیم و در شرایط امروزی را نداشتیم.
امروز به شرایط هشدار رسیدیم و دردناک است که هنوز هم کسی نمیخواهد یا نمیتواند این مسیر را بشکافد و هنوز همه فرمانداران و مدیران ارشد استان، از «لندفیل» و «زبالهسوز» بهعنوان منتهای آمال و آرزوی خود برای مدیریت پسماند میگویند گویا از آنچه در جهان میگذرد کاملاً بیاطلاع هستند.
نکته دردناک بعدی این است در بسیاری از نقاط در استان مازندران، گیلان و گلستان شاهد هستیم که زباله خانگی و بیمارستانی، در کنار طبیعت رها شدهاند و شیرابه آن نیز در دامن طبیعت، جنگل، رودخانه و دریا به جسم نحیف محیطزیست میرود و زمینه انواع بیماریها را برای انسان و دام ایجاد میکند و برای پوشش گیاهی نیز نابودی میآورد. روز گذشته «جواد اصلانی» فرماندار عباسآباد در نشست مدیریت پسماند شهرستان گفت: امروز یکی از دغدغههای جدی متولیان حوزه پسماند، ساماندهی زباله است متاسفانه مقادیر زیادی از زبالههای شهرستان در حاشیه جاده شهرک صنعتی سلمانشهر در یکی از قطعات ۱۰ هکتاری متعلق به منابع طبیعی تخیله میشود و مردم از تبعات زیستمحیطی این معضل نگران و ناراحت هستند. وی افزود: هرچند عدهای کارگران در مکان دپوی زباله پس از عملیات پردازش و جداسازی زبالههای قابل بازیافت، مقادیری از این زبالهها را از آنجا برای امحا به نیروگاه زبالهسوز نوشهر انتقال میدهند اما این چاره کار نیست چرا که بوی نامطبوع و شیرابه دپوی زباله افزون بر آلودگیهای زیستمحیطی، بلکه ساکنان این منطقه از جمله سرایداران واحدهای تولیدی شهرک صنعتی را رنج میدهد. فرماندار عباسآباد بیان داشت: در گذشته قرار بر این بود این زبالهها به همراه زباله شهرستان های رامسر برای امحا به منطقه «پرده سر» بخش خرمآباد تنکابن انتقال داده شود اما متاسفانه این کارخانه هم پذیرای زبالهها نیست.وی افزود: در سال ۸۸ مدیران وقت شهری با حمایتهایی که از سوی دفتر رهبر معظم انقلاب صورت گرفت اقدام به احداث کارخانه کمپوست کردند اما فعالیت آن بیشتر در زمینه تفکیک زباله بود تا حل دائمی مشکل زباله و همچنین تا رسیدن به تولید کود کمپوست فاصله زیادی داشت. فرماندار عباس آباد تاکید کرد: باید برای حل همیشگی این معضل درپی شناسایی و واگذاری زمینی مجزا از سوی منابع طبیعی و آبخیزداری با بهرهگیری از تجهیزات نوین و علم روز باشیم چرا که دیگر تجربههای شکست خورده گذشته پاسخ نمیدهد و هم اینک زباله افزون بر آلودگی زیستمحیطی، چهره این شهرستان گردشگرپذیر را نازیبا کرده است. اصلانی گفت: این موضوع به اطلاع مسوولان استانی به ویژه معاون عمرانی استاندار و دیگر متولیان امر رسانده شده و ضمن آنکه شهرداریهای سه نقطه شهری هم برای حل چالش پسماند آمادگی لازم دارند امیدوارم این پیگیریها نتیجه دهد. گفتنی است شهرستان عباسآباد با جمعیتی دست کم ۵۰ هزار نفر، دارای سه نقطه شهری و ۴۹ نقطه روستایی است که در مسیر محور کنارگذر غرب مازندران قرار دارد و این مشکل تقریباً در همه استان مازندران وجود دارد و همه مدیران استانی و شهرستانی، تنها راه خلاصی از دست زباله را دفن، دپو یا سوزاندن میدانند، چیزی که در دنیا منسوخ شده و ابر گاز متان که در تهران دیده شد، تأییدی بر این حقیقت است که زباله را باید از در منازل تفکیک کرد.
