روزی که «محمد مخبر» دستور داد که دولت برخی شرکت‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای را مأمور کرد تا محصول شالیکاران شمال را که از سال گذشته در انبارها بر روی دستشان مانده را خریداری کنند نیز ما به این دستور خوش‌بین نبودیم چون نرخ مشخص نبود و در معاملات هم نمی‌توان به خریدار تکلیف کرد که […]

روزی که «محمد مخبر» دستور داد که دولت برخی شرکت‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای را مأمور کرد تا محصول شالیکاران شمال را که از سال گذشته در انبارها بر روی دستشان مانده را خریداری کنند نیز ما به این دستور خوش‌بین نبودیم چون نرخ مشخص نبود و در معاملات هم نمی‌توان به خریدار تکلیف کرد که کالایی را حتماً به فلان رقم خریداری کند.
نکته بعدی که از نظر ما دستور معاون اول رییس‌جمهوری غیرقابل اجرا می‌کرد وضعیت مرکبات در پاییز و زمستان گذشته بود که آن نیز بر روی دست کشاورزان مانده بود و در نهایت ناچار شدند با ضرر و زیان به واسطه‌ها بفروشند و در نهایت تولیدکننده و باغدار مازندرانی زیان دید و تلاش نمایندگان برای گرفتن مبلغی برای جبران زیان باغداران نیز بی‌نتیجه رها شد.
«حسن محمدیاری» عضو مجمع نمایندگان استان گیلان نسبت به نحوه خرید برنج از کشاورزان شالی‌کار هشدار داد و گفت: این نحوه خرید برنج از کشاورزان توسط شرکت‌های عامل خرید معرفی شده از سوی جهاد کشاورزی نوعی مُفت‌خَری است و بسیاری از کشاورزان مجبور هستند محصولات خود را به قیمت پایین‌تری بفروشند تا بتوانند محصول جدید خود را برداشت کنند. نماینده تالش، رضوان‌شهر و ماسال در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر این‌که هدف از دستور معاون رییس‌جمهور حمایت از کشاورزان بود، این ساختار خرید برنج از کشاورزان را ناعادلانه و غیرمنصفانه دانست. شاید کسی که از هزینه بالای تولید و قیمت فزاینده نهاده‌های کشاورزی و همچنین دستمزد کارگران آگاهی درستی نداشته باشد، با خود فکر می‌کند باغداران و شالی‌کاران گیلان، مازندران و گلستان پرتوقع هستند اما حقیقت چیز دیگری است و زیان برای تولیدکننده به‌ویژه کشاورزان که در خط مقدم تولید غذای کشور حضور دارند، یک تهدید جدی است چون ممکن است آنان را از ادامه تولید، منصرف کند. اگر می‌بینیم تب فروش اراضی شالیزاری و باغ‌های مرکبات در سال‌های اخیر تند شده و اراضی بسیاری به ویلا تبدیل شدند به همین حقیقت تلخ برمی‌گردد که کشاورزان و تولیدکنندگان انگیزه و میل و رغبتی برای تولید ندارند چون از یک سو می‌بینند سیاست‌های بی‌ثبات‌کننده دولت، هزینه تولید را تا چندین برابر افزایش داده و از طرفی دیگر، گام عملی برای حمایت از کشاورزان، شالی‌کاران و باغداران در هیچ سطحی صورت نمی‌گیرد. موضوع مُفت‌خری و مُفت‌بَری تولیدات کشاورزان اعم از برنج و مرکبات اتفاق جدیدی نیست و سال‌ها است که با ریل‌گذاری بخش دولتی و توسط تاجران و فعالان بخش خصوصی و واسطه‌ها انجام می‌شود و برای سال جاری نیز که معاون اول رییس‌جمهوری مدعی شد قصد دارد برنج سال گذشته شالی‌کاران را از آنان خریداری کند، مشخص شد شرکت‌های عامل در حال بُزخَری هستند و کشاورزان نیز که هم بدهکار هستند و هم در حال برداشت تولیدات سال زراعی جاری، ناچار هستند در برابر قیمت پیشنهادی خریدار سکوت کنند و به زیان راضی شوند تا بیش از این زیان نکنند. در چنین شرایطی لازم است اعضای مجمع نمایندگان سه استان گیلان، گلستان و مازندران حرکتی به خود بدهند و قیمت مشخصی برای برنج تعیین کنند و تا جایی‌که ممکن است، ضرر و زیان شالی‌کاران کم و سود و سوداگری واسطه‌ها کنترل شود.
اقدام شتابزده در افتتاح
بروز این مشکلات یکی پس از دیگری گویای آن بود که مسوولان امر در دولت گذشته در رفتاری شتابزده اقدام به افتتاح این طرح کردند و امروز مشاهده می‎شود با سرریز شیرابه‌های آن به داخل دریای خزر، سلامت آبزیان و مردم این خطه غربی استان مازندران به مخاطره انداخته شده و بسیار نگران کننده است.
اگرچه مساله تولید برق نیروگاه و اُفت فشار آب آن با تدبیر و پیگیری‌های مسوولان جهادی برطرف شده اما امروز آنچه چالش برانگیز و نگرانی خیلی از مردم، حامیان محیط زیست منطقه را به همراه داشته سرریز شیرابه‌های حاصل از زباله‌های تلنبار شده بیش از چهار دهه گذشته در محوطه نیروگاه است که تاکنون فکری برای ساماندهی آن صورت نگرفته است.
درحالی که بهره بردار نیروگاه پس از چهار ماه از راه اندازی آن در گزارشی گفته بود تمام تلاش‌ها آن است بتوان مقدار قابل توجهی از این زباله‌های تلنبار شده مربوط به بیش از چهار دهه گذشته سوزانده شود البته پیش از این اقدام باید با بهره گیری از فکر و اندیشه کارشناسان متخصص طرحی اجرا کرد که بشود گازهای متان نهفته این حجم زباله انباشته شده مهار کرد.
این نیروگاه ظرفیت تصفیه مقدار ۴۰ متر مکعب شیرابه و تبدیل آن به آب کشاورزی را دارد و در آیین راه اندازی آن متولیان امر قول دادند که در آینده نزدیک با نصب حدود ۷۰ درصد تجهیزات و کانال کشی‌های انجام شده شیرابه زباله تلنبار شده را بتوان تصفیه کرد و پس از بازچرخانی از آب آن در بخش کشاورزی استفاده نمود که متاسفانه این وعده‌ها محقق نشد.
به عنوان نمونه شهردار نوشهر در دی ماه ۲ سال پیش گزارش داد: ساخت تصفیه خانه نیروگاه برای تصفیه شیرابه زباله‌ها مراحل نهایی را سپری می‌کند و به زودی به بهره برداری خواهد رسید و با تداوم این روند کار و نگرانی حامیان محیط زیست و مردم منطقه کار به جایی رسید تا استاندار شبانه از این مجموعه بازدید کند.
سید محمود حسینی پور استاندار مازندران در بهمن ماه سال ۱۴۰۰ به دنبال بروز مشکلات نیروگاه یکی از پس از دیگری شبانه از این مجموعه بازدید کرد و دستور داد نشستی به همین منظور با حضور فرماندار، شهردار و بهره بردار در فرمانداری نوشهر برگزار و هرچه سریعتر باید مشکلات و نواقص این نیروگاه برطرف شود.
نماینده عالی دولت در این بازدید که ۱۵ بهمن ماه همان سال انجام گرفت پس از مشاهده سرریز و نشست شیرابه حاصل از تلنبار شدن زباله‌ها، دستور داده بود هرچه زودتر باید این مشکل زیست محیطی برطرف شود ضمن آنکه این نیروگاه باید با ظرفیت کامل فعالیت کند و این تاکید و توصیه بالاترین مقام ارشد استان نتیجه داد و مشکل و موانع تحویل زباله براساس ظرفیت یاد شده حل شد اما مساله ساماندهی زباله‌های اطراف نیروگاه و تصفیه خانه شیرابه همچنان حل نشده و به قوت خود باقی است.