استان مازندران به گواه آماری که هر روزه توسط مدیران اعلام رسمی میشود بهویژه در ایام تابستان، مورد توجه ویژه مسافرانی هستند که یک یا چند شب اقامت میکنند یا در مسیر خودروهایی قرار دارد که برای زیارت مشهد مقدس از این استان عبور میکنند اما باز هم به شهادت آمار، درآمد ناشی از حضور […]
استان مازندران به گواه آماری که هر روزه توسط مدیران اعلام رسمی میشود بهویژه در ایام تابستان، مورد توجه ویژه مسافرانی هستند که یک یا چند شب اقامت میکنند یا در مسیر خودروهایی قرار دارد که برای زیارت مشهد مقدس از این استان عبور میکنند اما باز هم به شهادت آمار، درآمد ناشی از حضور مسافران در این خطه، درآمد چندانی نیست و شاهد اعلام رضایت جامعه هتلداران و سایر مراکز اقتصادی مرتبط با حوزه گردشگری نیستیم.
البته حضور مسافران و گردشگران، رونقی نیمبند برای برخی مشاغل مربوط به فروش اقلام خوراکی و سوپرمارکتها فراهم میآورد اما در یک بررسی کلی، شاهد هستیم آسیبها و آفات این نحوه حضور مسافران و گردشگران در استان از سود و انتفاع اقتصادی آن بیشتر است.
حضور گردشگران در تعطیلات و همچنین در ماههای داغ تابستان موجب میشود قفل ترافیک در محورهای استان شکل بگیرد چون برعکس همتی که در توسعه آزادراههای منتهی به استان صورت گرفت، مسیرهای اصلی داخل استان با مشکلات بسیاری مواجه است و لازم است نمایندگان در این فقره به کمک مدیران استانی بیایند و راهها و محورهای استانی را توسعه دهند تا شهروندان داخل استان نیز نفسی راحت بکشند.
نکته بعدی در خصوص رهاسازی زباله در حاشیه جنگل، کنار دریا و همچنین در همه مسیرهای مواصلاتی است به شکلی که تقریباً جایی از مازندران وجود ندارد که شاهد زباله و آشغال نباشیم.
موضوع رهاسازی زباله اختصاص به دولت ندارد و همه مردم باید در این زمینه مشارکت کنند و به هم یادآور شدند که طبیعت، مادر نخستین ما است و همه موظف هستیم این مادر را پاس بداریم و از طبیعت، صیانت کنیم.
جای تأسف است که بگوییم عمده مردم، خبری از جدیدترین استانداردهای مربوط به مدیریت زباله ندارند و زبالهها را در هر جایی رها میکنند و مسافران نیز از این موضوع، مستثنی نیستند و نتیجه این شد که با پدیدهای به نام «زبالهگردشگری» مواجه هستیم.
زبالهگردشگری به وضعیتی گفته میشود که هم مسافران و هم گردشگران، با حضور خود در استان مازندران نه تنها رونق اقتصادی مشخصی با خود نمیآورند بلکه برعکس هر جا که میروند به نشانه حضور خود، زباله و پوست چیپس و پفک و ضایعات غذاهای مصرفی خود را رها میکنند و اگر هم کسی به آنان ضرورت بهداشت عمومی و صیانت از طبیعت را یادآوری کند خیلی صریح ادعا میکنند شهرداری وظیفه دارد این زبالهها را جمعآوری کند و اگر به آنان بگویی اینجا خارج از محدوده شهری است و شهرداری اجازه فعالیت در بخشهای حاشیهای و خارج از شهر را ندارد میگویند دهیاری و فرمانداری هستند اما هرگز باور ندارند که خودشان، سهم و تکلیفی دارند.
بیراه نیست اگر بگوییم بیشترین آسیبی که به طبیعت مازندران و گیلان وارد شده است از همین رهگذر است و این بخش هم وظیفه و تکلیف شهروندان است و دولت و مدیران دولتی کمترین تقصیر یا قصور را دارند. مدیرانی که دم از ضرورت گسترش گردشگری میزنند باید بدانند که با توسعه و تجهیز صنعت گردشگری، اشتغال در مازندران به شدن رشد خواهد کرد و از جوانان بیکار کم خواهد شد اما اگر فرهنگ مدیریت پسماند و هدایت زباله به سمت مسیرهای بازیافت اگر مورد غفلت قرار گیرد، زیباییهای استان و طبیعت مازندران و گیلان در تلی از زباله پنهان خواهد شد.
برای پیشگیری از این وریه خطرناک، باید همه شهروندان به مشارکت گرفته شوند تا هم مسافران و هم جامعه میزبان منطقه، در فرایند مدیریت پسماند مشارکت کنند و گام نخست در این مسیر قراردادن سطلهای تفکیک انواع زباله در مراکز هدف گردشگری است. تا امروز نه در حاشیه سواحل، نه در بوستانهایی که محل توجه ویژه مسافران و گردشگران هستند وجود این سطلها به چشم نمیآید و روشن نیست مسافران و حتی شهروندان از کجا باید بفهمند که باید کدام زباله را در کدام مسیر قرار دهند.
پای حفارانِ گنجیاب، به هیرکانی رسید!
اما جنگلهای بی نوای هیرکانی اگر دردش یکی بودی چه بودی؟!
اکنون بعد از اینهمه مصیبت که بر این جنگلهای زیبا و منحصربفرد رفته است، شنیده شدن صدای پای حفاران و فرود آمدنِ کلنگها و تیشههایی برای حفرِ گودالها در آرزوی پیدا کردنِ گنج، از تازهترین تهدیدات و مصائبِ این روزهای این گستره سبزِ ارزشمند
بشمار میرود.
زخم عمیق حفاریهای غیرمجاز با اهداف دستیابی به عتیقههای موجود در این محوطهها و آثار تاریخی، معضل جدی است که مربوط به زمان حاضر نیست بلکه از ادوار گذشته تا به امروز این مساله با وجود نظارت مسوولان امر، میراث فرهنگی کشور را با مشکل جدی مواجه کرده است.
طبق قانون مصوب مجلس شورای اسلامی، انجام هر گونه عمل حفاری و کاوش به قصد به دست آوردن اشیا عتیقه و آثار تاریخی مطلقا ممنوع است و مرتکب این عمل به حبس تأدیبی از ۶ ماه تا سه سال و ضبط اشیا مکشوفه و آلات و ادوات حفاری به نفع بیتالمال محکوم میشود، چنانچه حفاری در اماکن تاریخی که به ثبت آثار ملی رسیده باشد انجام گیرد مرتکب به حداکثر مجازات مقرر محکوم میشود.
شماری از اهالی و علاقهمندان به میراث فرهنگی با اشاره به افزایش کشفیات فلزیابهای مربوط به این بخش در این مناطق از مسوولان خواستند با نظارت مستمر و آموزش و فرهنگ سازی و اطلاع رسانی جلوی حفاریهای غیرمجاز در محوطههای تاریخی و باستانی را بگیرند.
در این پیوند، علی اصغر ابراهیمی معلم بازنشسته و کارشناس ارشد رشته تاریخ در غرب مازندران معتقد است که نقش مردم در حفاظت از این شناسنامههای تاریخی بسیار موثر است چرا که با درک این آثار ارزشمند دیگر کسی چشم طمع به آن نخواهد داشت.
ابراهیمی نهادینه شدن فرهنگ حفاظت از این داشتههای فرهنگی و تاریخی را ضرورتی
اجتناب ناپذیر میداند.
به گفته وی، بی توجهی به میراث فرهنگی در شرایطی کنونی که عدهای در جهان سعی دارند کشورها را بیهویت و بیشناسنامه جلوه دهند، کاری
نادرست است.
وی یادآور شد: در جای جای محوطههای باستانی مازندران به ویژه در غرب مازندران خبر حفاریهای غیرمجاز به گوش میرسد که مبین این است که میراث فرهنگی کشور از نگرانیهایی نظیر زخم عمیق حفاریها و تهدید و تصرف در رنج است و مسوولان امر باید بیش از پیش اقدامات موثری برای حفاظت ازآثار تاریخی اتخاذ کنند.
دستگیری ۱۵ حفار غیرمجاز در نوشهر
فرمانده یگان حفاظت ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی مازندران از دستگیری ۱۵حفار غیر مجاز در شهرستان نوشهر خبر داد.
محمدرضا کردان اظهارداشت: بنا بر اعلام پایگاه یگانحفاظت میراثفرهنگی شهرستان نوشهر و در پی اخبار واصله از سوی میراث بانان افتخاری مبنی برحضورخودرویی باسرنشین مشکوک در منطقه تلمادره، بلافاصله مامورین یگان حفاظت در دو عملیات ایست و بازرسی و عملیات بازدید از منزل توانستند دو دستگاه فلزیاب، یک دستگاه ردیاب و ادوات حفاری، کشف و ضبط کنند.
وی اظهارداشت: در این رابطه ۱۵ نفر با هویت معلوم دستگیر و پرونده به منظور سیر مراحل قانونی تحویل مراجع ذیصلاح قضایی شدند.
کردان خاطرنشان کرد: طبق قانون، ساخت، خریدوفروش، نگهداری، تبلیغ و استفاده از هرگونه دستگاه فلزیاب و همچنین ورود آن به کشور منوط به اخذ مجوز از وزارت میراثفرهنگی کشور است.
وی تصریح کرد: اگر استفاده از دستگاه فلزیاب به منظور کشف آثار و اموال تاریخی باشد، برخورد قانونی به عمل خواهد آمد و متخلفان به مراجع قانونی معرفی خواهند شد.
