دانش‌آموزان پایه‌های هفتم تا دهم که امتحانات آنان غیرحضوری بود، روز گذشته 27 خرداد پاسخ‌های آخرین امتحان خود را رونویسی کردند و برای معلمان خود فرستادند و بررسی‌های اولیه نیز تأیید می‌کند سطح نمرات در مقایسه با نوبت اول که امتحانات حضوری و ارزشیابی استاندارد بود، بالاتر است و همین می‌تواند نگران‌کننده باشد.

دانش‌آموزان در سال تحصیلی جاری که آخرین روز خود را از سر گذراند، شرایط خاصی داشتند و بنا به دلایلی چون ناترازی برق و گاز و همچنین اتفاقات ۱۸ و ۱۹ دی، روزهای متعددی به کلاس نیامدند و آموزش برای آنان مجازی شد.
از روز شنبه ۹ اسفند که حملات چهل‌روزه دشمنان آغاز شد نیز آموزش غیرحضوری و در بستر پیام‌رسان‌های ضعیفی چون «شاد» ادامه پیدا کرد. مدیران وزارت آموزش و پرورش که از نقاط ضعف «شاد» آگاهی داشتند تلاش کردند ساعات مشخصی برای حضور دانش‌آموزان مقاطع مختلف تعیین کنند تا این پیام‌‌رسان از کار نیفتند. برابر این تصمیم، به هر کدام از دانش‌آموزان متوسطه اول و دوم و ابتدایی اول و دوم حدوداً سه ساعت زمان تخصیص پیدا کرد تا توسط معلمان آموزش ببینند البته به سبک غیرحضوری و اگر منطقی باشیم و سرعت پایین اینترنت و همچنین قطعی گاه و بیگاه آن را هم به متغیرهای پنهان بیفزاییم، باید بگوییم اساساً آموزشی اتفاق نیفتاد مگر در خصوص خانواده‌هایی که دغدغه داشتند و آموزش فرزندان خود را پیگیری می‌کردند.
مدیران ارشد وزارت آموزش و پرورش در ابتدا تصمیم گرفتند که امتحانات خرداد برای مقطع متوسطه اول و دوم حضوری باشد که اعتراضات خانواده‌ها موجب شد از این تصمیم صرف نظر کنند و در نهایت تنها دو پایه یازدهم و دوازدهم که دروس نهایی دارند، حضوری شد. این نحوه آموزش و همچنین آزمون غیرحضوری در سال‌های آینده نتایج ویرانگر خود را نشان خواهد داد هرچند نمی‌توان آموزش و پرورش یا دستگاه خاصی را متهم کرد و مقصر گرفت.
در چنین شرایطی وظیفه خانواده‌ها و معلمان سنگین خواهد شد. خانواده‌ها باید در تابستانی که پیش رو دارند و همچنین در طول سال تحصیلی آینده، نظارت بیشتری بر آموزش فرزندان خود داشته باشند و تلاش کنند این ناترازی تا حدی جبران شود. معلمان نیز در سال تحصیلی بعدی تکلیفی سنگین بر عهده دارند و باید مراقبت بیشتری کنند از دانش‌آموزانی که یک پایه بالاتر آمدند اما بسیاری از مفاهیم پایه قبل را یاد نگرفتند.
اگر برای این عقب‌ماندگی تدبیر صورت نگیرد و مشکل ناترازی آموزشی جبران نشود، شاهد خواهیم بود در سنوات آتی، میانگین نمرات دانش‌آموزان به‌ویژه برای پایه یازدهم و دوازدهم افت چشم‌گیری خواهد کرد و با توجه تأثیری که در کنکور و پذیرش در دانشگاه دارد، ممکن است سرنوشت و آینده فرزندان ما دستخوش ناملایمات شود. برابر سند تحول بنیادین در آموزش و پررورش، حضور معلم نقش مهم و محوری در آموزش استاندارد و راهبری دارد و قابل جایگزینی با هیچ چیز و هیچ کس نیست و آموزش غیرحضوری حتی اگر در شرایط معمول هم باشد، هرگز به اهداف موردنظر نخواهد رسید.
نکته پایانی این‌که افت آموزشی قطعی است اما نباید و نمی‌توان کسی را سرزنش کرد بلکه برعکس به جای نقد و گلایه باید همه در کنار هم بایستیم تا عقب‌ماندگی را جبران کنیم.