سه استان مازندران، گیلان و گلستان که از نظر اقلیمی در حقیقت، یک بخش و یک تکه از طبیعت به شمار میآیند و تا همین چند سال قبل هم مازندران و گلستان، استانی یکپارچه بودند، مشکلاتی مشابه دارند و ضربآهنگ توسعه در این سه استان کند و گاه بسیار شبیه به هم است. از دیگر […]
سه استان مازندران، گیلان و گلستان که از نظر اقلیمی در حقیقت، یک بخش و یک تکه از طبیعت به شمار میآیند و تا همین چند سال قبل هم مازندران و گلستان، استانی یکپارچه بودند، مشکلاتی مشابه دارند و ضربآهنگ توسعه در این سه استان کند و گاه بسیار شبیه به هم است.
از دیگر سو در دنیایی زیست داریم که همه شاخصهای توسعه از همدیگر سبقت میگیرند و هیچ شهر و روستایی دوست ندارد در این شاخصها از دیگری عقب بماند بنابراین اگر میبینیم نماینده مینودشت، کلاله، مراوهتپه و گالیکش در شرق گلستان که از مناطق محروم و دورمانده از توسعه است، به نهاد ریاستجمهوری نامه مینویسد تا زیرساختهای فرودگاه کلاله را تقویت کند، تعجب نمیکنیم و باید از این نمایندگان فعال، قدردانی کرد اما ذکر یک نکته مهم را نیز لازم به یادآوری میدانیم و آن اولویتسنجی و اولویتبندی در توسعه است.
چند ماه قبل استاندار مازندران سخن از «تاکسی هوایی» و «کشتی کروز» زد و حتی مدعی شد موافقتهایی اخذ و مجوزهای لازم در این بخش صادر شده است اما برخی مطبوعات این سخنان را به تیغ نقد کشیدند، نه به این خاطر که با توسعه مشکل داشتند یا چنین اقداماتی را برای مازندران ناپسند میدانستند، بلکه دقیقاً به این علت که این اقدامات را در مغایرت با اصل اولویتسنجی ارزیابی میکردند.
ناگفته روشن است در استانی که درصد بالایی از مردم توان خرید بلیت برای کشتی کروز و تاکسی هوایی را ندارند، تلاش برای رفتن به سمت این زیرساختها، تلاشی خردمندانه نیست چون افرادی که در این بخش سرمایهگذاری میکنند با چشمداشت سود مالی و اقتصادی میآیند و قطعاً این افراد به سمتی که از نظر استحصال اقتصادی مشکوک باشد، نمیآیند و لازم است نمایندگان عالی دولت در سه استان شمالی در حوزه حمل و نقل، توان خود را بر محورهای مواصلاتی بگذارند که مورد استفاده اکثریت قریب به اتفاق مردم است یا در اندیشه تعمیر و ترمیم راههای روستایی باشند که هم توسط مردمان محلی و هم توسط مسافران و گردشگران مورد استفاده قرار میگیرند.
ساخت یک بیمارستان یا درمانگاه مجهز و مدرن، اقدام خوبی است اما اگر مدیران یا نمایندگان، چنین مرکز درمانی را در یک منطقه حاشیه و روستایی، احداث کنند، هوشمندانه نیست و حتی ممکن است زیرساختها و تجهیزات به کار گرفته در چنین مرکزی، مورد استفاده قرار نگیرد و مستهلک شود.
کلاله و شهرهایی که «رضا آریانپور» نمایندگی آن را بر عهده دارد، در شمار مناطق کمترتوسعه یافته با آمار بالای فقر است. این شهرستان همچنین حدود ۱۳۰ هزار نفر جمعیت دارد و اینکه یک فرودگاه کوچک داشته باشد، اتفاق خوبی است اما حقیقت این است که بخش اعظمی از مردم به دلیل فقر مالی، توان استفاده از حمل و نقل هوایی را ندارند اما محورهای مواصلاتی این مناطق مانند دیگر مناطق استان گلستان، نیاز مبرم به توسعه و بهسازی دارد و پیشنهاد ما این است که نماینده محترم و دیگر اعضای مجامع نمایندگان گلستان اقدام به لابی با دولت و وزیران کابینه آیتالله رییسی کنند تا این بخشها را که مورد استفاده شمار اعظمی از شهروندان است، توسعه دهند و رضایت درصد بزرگی از شهروندان را جلب کنند ضمن اینکه گسترش امکانات سرویس حمل و نقل هوایی نیز اقدام ارزشمندی است که در جای خود نباید از
آن غافل ماند.
نکته آخر خطاب به مدیران و نمایندگان در سه استان شمالی این است که «هدفگذاری در توسعه» را سهل و سبک نبینند چون اگر سرمایهگذاری در بخش و شهری صورت بگیرد که مقدمات اولیه آن حاضر است، موجبات سود سرمایهگذار را فراهم میکند و وقتی یک سرمایهگذار در یک بخش سود کند، دهها سرمایهگذار دیگر نیز ترغیب میشوند تا در بخشهای دیگر سرمایهگذاری کنند.
