در حالی که هواشناسی مازندران به دلیلِ هجوم هوای گرم به مازندران طی روزهای اخیر، بابتِ آتش سوزیِ جنگل‌ها هشدار داده است، فرمانده یگان منابع طبیعی مازندران – نوشهر از پیدا شدن ردپای گنج‌یاب‌ها در آتش سوزیهای اخیر خبر می‌دهد.

«فرید نجفی» رییس دانشگاه گیلان روز گذشته مدعی شد با بهره‌گیری از تجربیات دانشگاه‌‌های کشورهای همسایه پیرامون حل مسائل زیست‌محیطی، حل مساله پسماند شمال کشور از طریق دیپلماسی علمی امکان‌پذیر است.

امروز 25 بهمن ماه است اما گویا بهار در یک عملیات غافلگیرکننده، رشته کار را از دستِ زمستان ربوده و بسرعت مشغولِ بیدار کردنِ درختان و رویاندنِ شکوفه‌ها و گرم کردن زمین است و باید بگوییم که این اتفاق، اصلا اتفاق مبارکی نیست.

از میان صنایع مهم و بنیادینی که در مازندران فعال هستند و همچنین صنایع بزرگی که برخی نمایندگان و مدیران به دنبال آن هستند، تقریباً هیچ صنعتی نیست که عارضه و آلودگی و عوارض جانبی برای محیط‌زیست منطقه نداشته باشد جز «صنعت گردشگری» که چتر نجات است از این منظر که هم تا اندازه زیادی، پاک و بدون آلاینده است و هم طیفی از صنایع مختلف را به دنبال خود می‌کشاند و رونق می‌بخشد.

در آینده‌ای نه چندان دور در کتاب‌های تاریخ و جغرافیا از سرنوشتِ بیابانی خواهند نوشت که روزی بزرگترین دریاچه جهان بود!

از آنجایی‌که «عبدالرضا بابایی خارکشی» جزو نواصولگرایان و در طبقه جوانان مومن و انقلابی تعریف می‌شود و حتی تلاش دارد خود را در این قالب نشان دهد، ترجیح داریم این نقد مشفقانه را با حدیث شریف نبوی(ص) آغاز کنیم که فرمودند: «رَحِمَ اللهُ مَرءً وَضَعَ نَفسَهُ مَوضِعاً لایُلیقُ بِه»- خدا لعنت کند فردی را که خود را در جایگاهی قرار دهد...

روز گذشته، پس از بازداشت محموله ای از مواد منفجره آمریکایی در مرز گرجستان و روسیه، مشخص شد که اوکراین مورد انتقاد جدی و اتهامات حمایت از تروریسم قرار گرفته است.

روز گذشته مصادف بود با چهل و پنجمین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) در سال 1357، انقلابی که نه تنها دورنمای سیاسی کشور را تغییر داد که دورنمای سیاسی منطقه و جهان را نیز زیروزبر کرد.

اوضاع میانکاله هر روز وخیم‌تر می‌شود؛ همچون بیماری که در کما بسر می‌برد و همگان منتظرِ معجزه‌ای هستند تا او دوباره به چرخه حیات بازگردد!

چندسال است که افتخار داشتیم با «علی‌سینا رویگریان» در تحریریه «خبرشمال» همکار بودیم و بیش از چندین سال است که وی را می‌شناختیم و حافظه ما پر است از درس‌هایی که در کار حرفه‌ای از وی آموختیم و تلاش کردیم برابر استانداردهای وی، روزنامه را ببندیم هرچند کار برابر استانداردهای سخت‌گیرانه استاد رویگریان، چندان آسان نبود.