مدیران ارشد استان چند سالی است که بر یک استراتژی درست در حوزه اقتصاد، تأکید و تمرکز کردهاند و آن این است که میگویند حفظ و صیانت از کرسیهای اشتغال موجود، در مقایسه با ایجاد کرسیهای جدید، اولویت دارد البته منظور این نیست که با ایجاد فضاهای اشتغال و تولید و سرمایهگذاری جدید، مخالفت کنند […]
مدیران ارشد استان چند سالی است که بر یک استراتژی درست در حوزه اقتصاد، تأکید و تمرکز کردهاند و آن این است که میگویند حفظ و صیانت از کرسیهای اشتغال موجود، در مقایسه با ایجاد کرسیهای جدید، اولویت دارد البته منظور این نیست که با ایجاد فضاهای اشتغال و تولید و سرمایهگذاری جدید، مخالفت کنند بلکه همانگونه که گفته شد، حفظ ظرفیتهای تولید و اشتغال موجود را در اولویت خود دارند.
کاش مدیری پیدا شود و درخصوص هفته درختکاری نیز چنین استراتژی در پیش بگیرد و بگوید حفظ درختان موجود و پهنههای جنگلی فعلی در اولویت است و ادارهکل منابع طبیعی به جای اینکه در هفته درختکاری، سراغ برنامههای نمایشی مانند برنامه اخیر خود در اردوگاه شهدای دانشآموزی بادله برود و ادعای «مردمیسازیِ درختکاری» را بکند و از مدیرانی چون «خیریانپور» که باید پاسخگوی حضور ده ساله خود در مدیریت باشند، دعوت کند تا چون هر روز در پشت تریبون قرار بگیرند و «باید اینطور بشود؛ باید آن طور نشود» بسُرایند، تلاش کند گزارشی از عرصههای جنگلی در مازندران و مقایسه آن با یکسال قبل به افکار عمومی بدهند تا ما متوجه باشیم به کدام سمت در حال حرکت هستیم و اگر این عرصهها در مقایسه با یکسال گذشته، کاهش نداشت، به خود و همکاران خدوم جنگلبانی، جایزه بدهد و رسانهها نیز تلاش خواهند کرد این رویداد بزرگ و این دستاورد ارزشمند را انتشار دهند.
درد اینجاست هر سال در بسیاری از گزارشهای رسمی اعلام میشود که پوشش جنگلی در مازندران، در مقایسه با سنوات قبل، روندی کاهشی دارد و مدیرکل منابع طبیعی استان مازندران منطقه ساری به جای پاسخ روشن به این گزارشها و چراییِ مسأله، در روز درختکاری یکبار از خبرنگارانی که خود میپسندد، دعوت بهعمل میآورد و رگباری از آمار را روانه گوش مخاطبان میکند، آماری که در درمانِ فرایند تخریب جنگل و روند افزایشی جنگلزدایی، اثری ندارد.
دامنههای شمالی رشتهکوه البرز بهویژه حوزه سرزمینی استان مازندران به دلیل داشتن جنگلهای وسیع و درختان پهنبرگ سهم نمایانی در تولید اکسیژن و هوای پاک دارد و هر کدام از ما به اندازه سهمی که داریم باید در حفظ و حراست از این عرصههای جنگلی، کوشا باشیم و البته سهم دستگاههایی چون منابع طبیعی که در مازندران دارای دو ادارهکل در نوشهر و ساری است، از همه بیشتر است. جای تأسف است که بگوییم مدیرکل ادارهکل منابع طبیعی در ادامه اقدامات نمایشی در مراسمی با حضور مدیران ارشد استان و شهرستان، مراسم کاشت یک میلیارد درخت در اردوگاه دانشآموزی شهدای بادله تلاش کرد از ظرفیت آموزش و پرورش، آموزشدهندگان و سوادآموزان استفاده کند و به باور خود مراسمی بزرگ بگیرد و در انتهای این مراسم نیز چند درخت بکارند و چند عکس بگیرند و تمام تا یکسال بعد.
نکته تلخی دیگری که در این مراسم به چشم آمد و در همین جلسه از دکتر علوی پرسیدیم این بود که ادارهکل منابع طبیعی مازندران قصد دارد از ظرفیت آموزش و پرورش و حوزه نهضت سوادآموزی استفاده کند و برای این کار نیز تعداد بسیار زیادی از زنان و مردان را به این مراسم دعوت کرد و از ساعت ۸ تا تقریباً پایان مراسم یعنی ساعت ۱۱ و نیم، به این افراد مشتاق و طبیعتدوست، یک لیوان آب نداد. زمانی که بخش اصلی مراسم به اتمام رسید و جناب علوی و مدیران ارشد برای کاشت نمادین درخت به محوطه اردوگاه رفتند و دو ردیف جلو خالی شد، یکی از بانوان نزد خبرنگار خبرشمال که مشغول ویرایش خبر بود رفت و با حالتی شبیه به التماس از وی پرسید اجازه دارد یک لیوان چای یا آب بنوشد ؟
ادارهکل منابع طبیعی که مجری و برگزار کننده مراسم بود برای مدیران ارشد حاضر در ردیف جلو، آب، چای، موز، کیک و آبمیوه قرار داده بود اما به بیش از چند صد مرد و زنی که به احترام درخت و درختکاری در این مراسم حاضر بودند، تا ساعت ۱۱ و نیم یک لیوان آب نداد و در پاسخ به نقد خبرشمال – صدای مدیرکل موجود است- گفت: شما به جای اینکه دست ما را بگیرید، میخواهید ما را بزنید ؟!
البته تذکر ما به مدیرکل منابع طبیعی از باب اخلاق در مدیریت بود که امروز چون زرِ ناب، نادر و کمیاب است اما گویا دکتر علوی از جمله مدیرانی است که هر نقد مشفقانه را برداشت به معکوس میکند و آن را تخریب میداند و تلاش دارد توجیه کند به جای اینکه صادقانه از خبرنگار به خاطر این تذکر، تشکر کند و زیرمجموعه خود را به زیر سوال ببرد که چرا چنین کردند.
خبرشمال در همین مصاحبه از مدیرکل منابع طبیعی استان مازندران پرسید آیا در طرح ملی کاشت یک میلیارد درخت و حفاظت از جنگل هم به همین شکل عمل میکنید ؟
آخر سخن ما این است که اگر دکتر علوی قصد دارد درختکاری را مردمیسازی کند، به نظرم موفق نخواهد شد چون گویا خودش نیز مردم را برای نمایش میخواهد و احترامی برای مردم قائل نیست آن هم مردان، زنان و حتی دانشآموزانی که عاشقانه در مراسمی که به نامِ سبز درخت و درختکاری بود، حضور یافتند اما گویا هدف و مقصود دکتر علوی تنها یک نمایش خبری و گزارش به مدیران مافوق بود و زمانی که به مقصد و مقصود رسید، همه چیز را فراموش کرد و رفت.
