ناظر گمرکات مازندران و مدیرکل گمرک نوشهر از رشد قابل توجه واردات کالاهای اساسی، درآمدهای گمرکی و استفاده از تسهیلات تجاری در گمرکات استان خبر داد و گفت: در شش ماه نخست امسال، حدود ۲ میلیون و ۷۶۰ هزار تن کالا به ارزش یک میلیارد و ۳۴۴ میلیون دلار وارد گمرکات مازندران شده است.

استان مازندران با دارا بودن صدها کیلومتر نوار ساحلی، خاک زرخیز، قطبیت بلامنازع در امنیت غذایی کشور و برخورداری از سه بندر تجاری استراتژیک، بر روی کاغذی از مزیت‌های کم‌نظیر اقتصادی تعریف شده است؛ اما در صحنه واقعیت، نبض تولید و سرمایه‌گذاری در این استان به شماره افتاده است. ریشه این تناقض تاریخی نه در کمبود منابع طبیعی است و نه در فقدان نیروی کار نخبه و مستعد، بلکه در یک آسیب ساختاری کهنه و فلج‌کننده ریشه دارد، سیطره اختاپوسی تصدی‌گری دولتی بر شاهرگ‌های اقتصادی استان.

برابر برخی آمار رسمی استان مازندران ۵۵۹ هزار و ۸۰۰ سالمند دارد و حدود ۱۵ درصد از بافت جمعیتی این استان را افراد بالای ۶۰ تا 65 سال تشکیل می‌دهند. این آمار تأییدی بر این است که این استان در کنار گیلان یکی از استان‌های سالمند کشور است و همه تلاش‌هایی که طی سال‌های اخیر برای ازدواج و فرزندآوری صورت گرفت، بی‌نتیجه ماند.

در حالی که بحث‌های اقتصادی کشور در تنگنای تورم و بحران مسکن گرفتار شده است، چرا نگاه ما همچنان به خشکی‌های بی‌برکت و مسیرهای فرسوده زمینی محدود مانده است؟ جهان با سرعت به سمت اقتصاد آبی حرکت می‌کند، ما در شمال ایران، با داشتن یکی از استراتژیک‌ترین خطوط ساحلی در منطقه، همچنان در انتظار معجزه‌ای هستیم که از دل سیاست‌های سنتی بیرون بیاید. وقت آن رسیده است که از نگاه توسعه‌محور زمینی به سمت اقتصاد دریا‌محور تغییر مسیر دهیم؛ چرا که گیلان، نه یک استان کشاورزی ساده، بلکه دروازه ورود ثروت از طریق آب است.

در استان مازندران یکی از موضوعاتی که به‌طور جدی اراضی کشاورزی و به تَبَع آن، تأمین امنیت غذایی را تهدید می‌کند، تغییرکاربری‌های غیرمجاز است و با توجه به شرایط ویژه مازندران، چندین دستگاه و نهاد بر این امر نظارت دارند و انتظار می‌رود چنین اقداماتی در مراحل اولیه شناسایی و متوقف شود.

از ترافیک کلافه‌کننده تا رونق پایدار؛ هوش مصنوعی چگونه گردشگری مازندران را زیرورو می‌کند؟