سرویس سیاسی روز پنجشنبه و جمعه (فردا و پسفردا) آیتالله سید ابراهیم رییسی رییسجمهور بههمراه چند تن از اعضای کابینه سیزدهم در قالب دومین سفر از سفرهای استانی دولت به مازندران خواهند آمد، سفری که دور نخست آن در روز جمعه ۲۰ اسفند ۱۴۰۰ انجام شده بود و مصوبات خوبی هم داشت و بخش عمده […]
سرویس سیاسی
روز پنجشنبه و جمعه (فردا و پسفردا) آیتالله سید ابراهیم رییسی رییسجمهور بههمراه چند تن از اعضای کابینه سیزدهم در قالب دومین سفر از سفرهای استانی دولت به مازندران خواهند آمد، سفری که دور نخست آن در روز جمعه ۲۰ اسفند ۱۴۰۰ انجام شده بود و مصوبات خوبی هم داشت و بخش عمده آن مصوبات نیز اجرایی شدند.
جای خوشحالی است و گویا رییسجمهوری دومین دور سفر خود را برای مازندران، دو روزه تعیین کرده است و قطعاً فضا و فرصت بیشتری برای بررسی، مرور و حل مشکلات استان از شرق تا غرب خواهد داشت اما در این یادداشت، چند نکته مهم را لازم است برای مدیران، نمایندگان و همچنین همکاران رسانه و نخبگان یادآور شویم تا به هر شکل و شیوهای که خود مناسب دیدند، به روی میز رییسی بگذارند.
استان مازندران بهموازات ظرفیتها و استعدادهایی که دارد، از مشکلات عمیق و عجیبی رنج میبرد که برخی مدیران کشوری در ادوار گذشته دولت از آن آگاهی نداشتند و یکی از دلایلی که این مشکلات، تهنشین شد و رسوب بست، همین بیتوجهی مدیران سابق بود. وجود بیش از سه هزار طرح نیمهتمام که تقریباً بخش عمدهای از آن به دلیل فقدان اعتبار در زمان لازم تکمیل نشدند و برخی بیش از دو دهه بلاتکلیف و رها ماندهاند، یکی از مشکلات استان مازندران است که ضرورت دارد با ورود شخص رییسجمهوری تعیین تکلیف شود. هم وزیران دولت و هم مدیران ارشد اجرایی کشور میدانند هر طرح و پروژهای که در زمان خود به اتمام نرسد، هم سرمایه پروژه مستهلک میشود و هم امید مردم به دولت و نظام آسیب جدی میبیند و لازم است از آن اجتناب گردد آن هم در شرایطی که هم رهبر معظم انقلاب و هم رییس جمهوری همواره بر ضرورت امیدآفرینی تأکید کردند. بخش عمدهای از نیازهای عمرانی استان مازندران بهدرستی تعریف میشوند، کلنگ اجرای آن با حضور یک دو جین نماینده و مدیر بر زمین میخورد امام روشن نیست چرا حرکت لاکپشتی دارند و فرایند اجرای آن، به آسانی انجام نمیشود. موضوع دوم پسماند است که در چندین نقطه از استان، رها است و هنوز قانون مدیریت پسماند که بر تفکیک آیتمهای زباله از منازل مسکونی و هدایت آنها به سمت بازیافت در مسیرهای اختصاصی تأکید دارد و در همه دنیا اجرا میشود، در این استان هرگز مورد توجه قرار نگرفت و و زباله در مکانهای مختلفی از مجاورت دریا تا نزدیک رودخانهها و همچنین در ساحل دریا، دفن، دپو و گاه رها میشود و کسی از مدیران یا نمایندگان، هم برنامهای برای توقف این روند ندارد. سومین نکته موضوع کمبود آب و در حقیقت ناترازی آب در هر دو بخش شرب و کشاورزی مازندران است که با توجه به کشاورزی بودن این استان، میتواند بخش اعظمی از اراضی کشاورزی استان را نابود کند و با توجه به حضور مسافران و مهاجران بسیاری در این استان، میتواند آینده و زندگی در این خطه را دشوار کند. حوزه صنعت و همچنین حوزه گردشگری در استان مازندران نیز به اندازه دیگر حوزهها از خشکسالی اعتباری و از کمبود عزم دولتها برای تعریف، اجرا و تکمیل طرحهای توسعهای آسیب دیده است و نباید اجازه داد همین فرایند در دولت انقلابی سیزدهم نیز استمرار یابد که در اینصورت، باور و بصیرت شهروندان عادی و مردم معمولی آسیب خواهد دید.
