آخرین اخبار :
  • منتشر شده در شنبه, 24 اسفند 1398 06:12

انتخاب‌های در نوسان

 
 
 

فاطمه جی‌افزام/

 

حالمان خوب بود؟ کیفمان کوک بود؟
ما هیچ وقت حالمان خوب نبوده. همیشه چیزهایی داشتیم برای غصه خوردن، در تنهایی اشک ریختن و دلداری دادن.
منظور از ما همه آ‌ن‌هایی هستند که دغدغه دارند. همه آنهایی که رعایت نکردنِ خیلی از اصول بهداشتی را در این روزها نشانه قدرتمندی نمی‌دانند.
همه آن‌هایی که با صدای بلند نمی‌خندند به صورت‌هایی که با ماسک پنهان شده‌اند و دست‌هایی که با دستکش‌های پلاستیکی پوشیده شده‌اند.
همه آ‌ن‌هایی که سفر را دوست دارند اما خانواده را بیشتر. بوسه و هم‌آغوشی را دوست دارند اما صاحبش را بیشتر.
همه‌ آن‌هایی که اجبار، پشت رعایت نکردن نکات بهداشتی‌شان است.آنهایی که بی‌فرهنگ نیستند، بلکه به دنبال سیری شکم‌اند.
ما هیچ وقت حالمان خوب نبوده،. قط عادت کرده‌ایم به این که هر وقت زخم‌هایمان عمیق شدند، حافظه‌مان را قوی‌تر کنیم برای خوشی‌هایی که دوست داشتیم، داشته باشیم. حالا فرصت را غنیمت می‌شماریم و برای آن چیزهایی که نداشتیم، عمیق‌تر غصه می‌خوریم... .
 مثل یک صافی شده‌ایم که تمام اتفاق‌های ریز و درشت، تلخ و شیرین، ازمان می‌گذرند
و آن‌قدری می‌گذرند که در آخر، همین کنار هم نشستن‌مان یک اتفاق ناممکن شود.
آن‌قدر می‌گذرند که مدام خودمان را انسان‌های ناسپاس و قدرنشناس بدانیم. آن‌قدری که برای هر گذرِ بی‌تفاوتی عذاب وجدان بگیریم.
با همه این‌ها اما همیشه منتظر پایان سال بودیم تا هیاهوی آدم‌ها را برای رسیدن بهار تماشا کنیم. تا در دست رهگذرها گل ببینیم؛ تا ببینیم، تا نفس بکشیم!
و با خیال راحت دست بکشیم روی تمام گل‌ها و سبزه‌ها. ما به اسفندی که در گوشمان مدام تعداد جان باختگان و مبتلایان، زمزمه شود عادت نداشتیم. اسفند برایمان پر بود از جمله‌های «آقا! این آخریشه. بردار کمتر حساب می‌کنم. سنبل‌های تازه واسه سفره هفت‌سین... مغازه قبلی همین و ارزون‌تر میداد...پولم دیگه تموم شد» (این آخری را هنوز هم می‌شنوم).
همیشه‌ می‌شنویم؛ سال قبل در همین حال و هواهای روزگار  بودیم و ( نه) می‌گفتیم به خریدن آجیل. خیلی سال و ماه است که در حال نه گفتن هستیم! نه گفتن عادتمان شده که حالا به جانمان، به سلامتی‌مان هم نه می‌گوییم. تا جایی که اگر آری بگوییم به در خانه ماندن، برای خیلی‌هایمان به قطع شدن نان تعبیر می‌شود و برای اینکه نانمان قطع نشود، جانمان را کف دست می‌گذاریم.
ای کاش این روزها در کنار (جان) به فکر (نانِ) خیلی ها هم بودیم،انگار هنوز یاد نگرفته‌ایم که حال خودمان را خوب کنیم، چون که همیشه در شرایط بد هم، بدترینی هم  داریم. ...
و انتخاب‌های ما که بین این دو در نوسان بود.

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی