• منتشر شده در سه شنبه, 05 آذر 1398 08:23
یادداشتی درباره سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مازندران و برخی تصمیماتی که غیرتخصصی به نظر می‌رسند؛

تعالی کشاورزی یا رستگاری در اسفند 1398؟!

 
 
 
 

علی‌رضا حمیدی-

کارشناس کشاورزی و کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک/

در هر کجای میهنمان اگر سوال کنیم که مازندران را چگونه می‌شناسید، قطعا از هر 10 نفر 9 نفر به کشاورزی مازندران به‌عنوان یکی از ظرفیت‌های عظیم استان اشاره خواهند کرد. حالا کافی‌ست در این سال‌ها پای درددل‌های کشاورزان سخت‌کوش و صبور مازندران بنشینیم تا متوجه شویم، کشاورزی در استان ما از حرف تا عمل چقدر فاصله دارد.
بخش زیاد و مهمی از مشکلات ساختاری و زیرساختی کشاورزی در مازندران که باعث شده این محور اصلی توسعه فراموش شود و برخی در این مدت، گردشگری را محور اصلی توسعه مازندران بنامند (البته شکی نیست که گردشگری مازندران هم یک ظرفیت عظیم برای توسعه است) مربوط به وزارت جهاد و کشاورزی و سازمان جهاد و کشاورزی مازندران به‌‌عنوان بازوی این وزارت در استان‌ها است.
در کنار این مسأله، ما سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مازندران را داریم که به‌عنوان یک سازمان مردم‌نهاد قرار بوده و هست مطالبه حقوق به حقّ کشاورزان استان را به سرانجام مثبت برساند. سازمانی که حدود 5 هزار نفر عضو ساروی هم دارد که در کنار دیگر اعضا از سراسر مازندران یک تشکل با پتانسیل بسیار بالا را ایجاد کرده است. سازمانی که باید در یک فرآیند دموکراتیک، اعضای اصلی‌اش را انتخاب کند تا در کنار اعضای منتصب آن که نمایندگانی از منابع طبیعی و حفاظت محیط زیست و غیره می‌باشند، به تعالی کشاورزی استان کمک کند.
متاسفانه اما برآیند فعالیت‌های این سازمان در سالی که توسط مقام معظم رهبری، سال رونق تولید نامیده شده آنچنان که شایسته کشاورزی و کشاورزان مستعد مازندران باشد، نبوده است. کشاورزان مازندران هنوز دچار مشکلات فراوان زیرساختی و امنیت کاری هستند و چرخه تولید و عرضه این محور توسعه مازندران، به خوبی تنظیم نشده و نمی‌چرخد.
از سویی دیگر برخلاف آنچه از یک سازمان دموکراتیک مردم‌نهاد انتظار می‌رود، سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، چند وقتی‌ست اغلب تصمیماتش را در اتاق‌های دربسته و نه اتاق‌های شیشه‌ای می‌گیرد. تصمیاتی شبانه و خلق‌الساعه که حتی بعضی از آنها باعث تعجب برحی اعضای اصلی این سازمان هم شده و می‌شود. اضافه شدن برخی افراد به شکلی که شائبه لابی‌های گسترده را به ذهن متبادر می‌کند و جایگزینی‌هایی که در اغلب آنها نه اعتلای کشاورزی و کشاورزان خسته مازندران بلکه ردپای «اسفند 1398» مشاهده می‌شود.
شکی نیست که اکثریت اعضای سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی مازندران را افرادی دارای تخصص و دغدغه تشکیل می‌دهند اما همیشه تعدادی اندک در کارهای گروهی هستند که رفتار غیرسازمانی‌شان می‌تواند به کل مجموعه آسیب بزند.
به نظر می‌رسد شفاف‌سازی فعالیت این سازمان باظرفیت، اصلی‌ترین مقوله‌ای‌ست که می‌تواند باعث شود، برآیند فعالیت این مجموعه در ادامه منجر به ایجاد نتیجه‌هایی موثر برای کشاورزی مازندران شود وگرنه بالاخره اسفند موردنظر هم به زودی از راه می‌رسد و به پایان خواهد رسید و آنچه می‌ماند، کشاورزان محترم مازنی‌اند که باز هم فرسنگ‌ها دورند از آنچه شایسته زحمات چندین و چند ساله آنها و خانواده‌هایشان است.

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی