• منتشر شده در شنبه, 07 بهمن 1396 11:21

صلح و آرامش در جوامع امروزی

یادداشت/ روزبه رفاکار – روان شناس


همه ی ما می‌توانیم یک زندگی خوب داشته باشیم. اگر در این رابطه وارد حوزه نصیحت شویم، ممکن است تصور کنند که می‌خواهیم از آن به‌عنوان ابزاری برای دخالت در زندگی آنها استفاده کنیم.هنگامی که در حال نصیحت کردن دیگران هستیم، فکر می‌کنیم درک کاملی از مشکلات آنها داریم، در حالی که اغلب این‌طور نیست و بجای همدلی ،همدردی کرده ایم که مقوله ای جداست و بهتر اینست به هوش دیگران احترام بگذاریم و تجربیات شخصی خود را به آنها تحمیل نکنیم با این شیوه، آرامش جایگزین خشم می گردد و می‌توانیم با احترام به دیدگاه هر چند سطحی دیگران، به دانش و خرد آنها اعتماد کنیم.مطلق‌اندیشی و پافشاری بر باورهای شخصی بدون در نظرگرفتن دیدگاه‌های دیگران، قطعا موجب خواهد شد تا آرامش زندگی از بین برود. تفکرات افراطی معمولا منجر به رفتارهای واکنشی و عجولانه می‌شود. شاید در ظاهر کار آسانی باشد که با باورهای مطلق خودمان عمل کنیم، اما حتما بین ما و کسانی که با عقایدمان موافق نیستند تعارض ایجاد خواهد شد. در مقابل، آزاداندیشی و آمادگی برای درک دیگران حتی اگر سخت باشد، بسیار با ارزش است. با این کار در آرامش زندگی خواهیم کرد و با کسانی که در اطرافمان هستند سازگاری بیشتری خواهیم داشت.از اخلاقی پیروی کنیم که بر پایه‌ی اعتدال استوار است و با کرامت و ارزش انسانی سنجیده می‌شود. با دیگران همان رفتاری را داشته باشیم که دوست داریم با ما داشته باشند (قانون طلایی).درک تفاوت‌ها هم از لحاظ فکری و هم از لحاظ عملی سبب ایجاد تغییراتی در زندگی ما و اطرافیانمان خواهد شد. برای این کار باید تفاوت‌های بین افراد در جهان را درک کنیم، زندگی کنیم و اجازه دهیم دیگران هم در آسودگی زندگی کنند. اگر نتوانیم اعتقادات، روش‌های زندگی و نظرات متمایز دیگران را تحمل کنیم، نتیجه‌ای جز تبعیض، سرکوب، از دست دادن صفات انسانی و در نهایت خشونت و درگیری نخواهیم دید. برای داشتن یک زندگی مسالمت‌آمیز، تمرین این اخلاق الزامی است. صلح‌جو باشیم یعنی اینکه حتی در برابر افراد خشن بتوانیم با مروت رفتار کنیم، حتی افراد تبهکار نیز مستحق مهربانی هستند. به دنبال این باشیم که اصول یک جامعه‌ی عادلانه و منصفانه را نه فقط به صورت ظاهری که به‌طور عملی پیاده کنیم .تفکر عمیق از اهمیت بسیاری برخوردار است. گاهی اوقات واکنشی شتاب‌زده نسبت به یک موضوع، منجر به وقوع امری جبران‌ناپذیر می‌گردد، چرا که زمانی برای فکر کردن و بررسی تمام جوانب امر وجود نداشته است. در بسیاری موارد می‌توان با واکنش مناسب وغیرعجولانه نتایج بهتری به دست آورد.بخشیدن دیگران همیشه با یک احساس خوب همراه است. اینکه کجا زندگی می‌کنیم و چه دین یا فرهنگی داریم مهم نیست؛ در نهایت همه‌ی ما انسان هستیم. همه‌ ما آرزوها و آرمان‌هایی مشابه هم داریم و می‌خواهیم خود و خانواده‌مان از زندگی خوبی بهره‌مند باشیم. تفاوت‌های فرهنگی، مذهبی و سیاسی نباید سبب نزاع و درگیری شود، زیرا چیزی به جزغم و اندوه و ویرانی به دنبال ندارد. بخشش می‌تواند ما را از خشم برهاند. بخشش نوعی یادگیری است؛ یادگیری اینکه با احساسات منفی که به وجود آمده‌اند تا ما را عصبانی و ناراحت کنند مقابله کنیم. یاد بگیریم چگونه با دیگران همدلی کنیم و آنچه را سبب تحریک آنها شده است دریابیم. نیازی نیست با هر آنچه آنها انجام می‌دهند موافقت کنیم، فقط کافی است درک کنیم. دیدن شگفتی‌های جهان، یک عامل بازدارنده برای خشونت است. هنگامی که چیزی به نظر ما زیبا، شگفت‌انگیز و با نشاط می‌آید، بسیار سخت می‌توانیم در مورد آن خشونت به خرج دهیم و شادی برای زندگی ما آرامش را به ارمغان می‌آورد، زیرا در این حالت همه چیز در جهان زیبا به نظر می‌رسد
ما در انتخاب مسیر خود آزاد هستیم و نیازی نیست کورکورانه اطاعت کنیم. در نهایت به انتخاب خود و یاری خداوند در آرامش زندگی خواهیم کرد و هر کاری که در روز انجام می‌دهیم بر پایه‌ی تلاش‌ها و دانش خودمان و بینشی که از جهان پیرامون به دست آورده‌ایم استوار خواهد بود. 
مرکز مشاوره روان شناسی بوستان 33203323

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی