آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 07 آذر 1396 07:05

خشونتِ خاموش

 

 

دیروز 25 نوامبر روزجهانی مبارزه با خشونت علیه زنان بود. هرگاه از ضرورت حفظ حرمت زن در جامعه و خانواده و همچنین نفی خشونت علیه زنان، سخن به میان می‌آید، ناخودآگاه این حقیقت تاریخی در خاطرم زنده می‌شود که پیامبر اکرم(ص) که بهترین الگو و اسوه برای تمام زمان‌ها و تمام مکان‌ها است، همسرش را " حمیرای " یعنی " گل سرخ من " صدا می‌کرد. حقیقتی که مولانا جلالالدین در کتاب مثنوی شریف، اینگونه از آن یاد کرد که:
آنکه عالم مست گفتش آمدی کلمینی یا حمیرا می‌زدی.
باز یاد این حقیقت تاریخی می‌افتم که در فرهنگ ملی و ایرانی ما و تاریخ این کشور کهن، پراست از زنان آزاده و قهرمانانی چون "گردآفرید"، فرمانده دژ سپید، شیرزن قهرمانی که در مقابل سپاه توران به رهبری سهراب جوان و خام، ایستاد و مردانه جنگید اما تسلیم نشد. 
اگر بپذیریم که هویت امروز ما، ترکیبی است از هویت ایرانی و اسلامی، در هردو بخش این هویت مثال‌های فراوانی دیده می‌شود از زنانی که مبنا و نقطه آغاز یک حرکت عظیم و یک جنبش زایا بودند و در حقیقت فرهنگ ما پر است از نام شیرزنانی که هرکدام نقش رهبری برای جامعه خود ایفا کردند و تمام این اتفاقات باید به ما راه را نشان دهد که هرگز تفاوتی بین مرد و زن نیست و ملاک سنجش و ارزیابی زن و مرد، فقط ایمان و عمل صالح است. 
از دیگر سو دانش امروز نیز برای همه به اثبات رسانده که هرکدام از زن و مرد اگر در مسیر آموزش و تربیت درست قرار داشته باشند، به بلوغ و شایستگی‌های یکسانی خواهند رسید. در چنین شرایطی سخن از برتری زن یا مرد بر دیگری گفتن سخنی عبث و نادرست است. 
خشونت علیه زنان که تقریبا در تمام جوامع بدوی و سنتی، امری روزمره و مسبوق به سابقه بوده‌است ریشه در اندیشه برتری‌جویانه مردان داشته‌است. از دیرباز در اثر باورهای غلط و افکار مسموم، عده‌ای زن را کالا و در شمار مایحتاج شوهران خود می‌دانستند، برخی نیز زن را ناقص‌العقل و ناتوان از قدرت اندیشه تصور می‌کردند و تمام این اعتقادات غلط و باورهای نادرست، ریشه اصلی خشونت علیه زنان بود.
امروز خوشبختانه عقل بشری در سایه هدایت انبیا و اولیا و تجربیات متعدد به نقطه‌ای از کمال رسید که همگان باور دارد تفاوت بین زن و مرد نه در فکر و اندیشه که تنها در جسم و اندام است که برای تولید مثل و استمرار نسل بشر امری حیاتی و ناگزیر است.
"خشونت علیه زنان" در چنین شرایطی، اعمال خشونت علیه انسانی دیگر تلقی می‌شود و در هر موقعیتی محکوم است خواه این خشونت به شکل فیزیکی و زد و خورد باشد خواه به شکل آزارهای روحی. به امید روزی که تنها ندا در جامعه انسانی، مهر و محبت باشد. یاد این حقیقت دینی و قرآنی می‌افتم که گفته می‌شود از دامن زن، مرد به معراج می‌رود و یا شیرزنانی در تاریخ اسلام و پیش از آن بوده‌اند که هر کدام در حساسیت زمان و مکان خود، بزرگترین خدمات را به جامعه و همنوعان خود کردند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی