آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 14 شهریور 1396 08:26

آسیب های اجتماعی؛ از انکار تا اعتراف

 

 
 

روز گذشته ششمین دوره جشنواره کشوری نوجوان سالم به میزبانی اداره کل آموزش و پرورش مازندران در ساری برگزارشد. مباحثی که در این جشنواره طرح شد از یکسو هشداری بود تا ذهن‌ها را متوجه خطری سازد که در کمین جامعه و به‌ویژه جوانان است و این حقایق تلخ را برجسته کند و از دیگر سو فرصتی برای خانواده‌ها بود تا ضمن افزایش آگاهی‌های فردی، با شیوه‌های درست تربیت و شناسایی آسیب‌های اجتماعی و خطرات مورد نظر آشنا شوند. ترویج زندگی سالم و ترویج و تعمیق باورهای دینی و پیشگیری از رفتارهای پرخطر ازجمله گرایش به سیگار، قلیان و اعتیاد به مواد مخدرو همچنین آفت جدید‌الظهور دنیای مجازی، از جله اهداف کلیدی این جشنواره بود. 
حقیقت تلخی که در جامعه جریان دارد این است که گرایش به مواد مخدر و انواع آسیب‌های اجتماعی و حتی آسیب‌های مزبور به دنیای مجازی، ازجمله مشکلات اجتماعات امروز همانند جامعه ماست. متاسفانه در سال‌های گذشته یکی از روش‌ها و استراتژی‌های مدیران در مواجهه با این مشکلات و واقعی‌های تلخ، انکار کردن بود. از نظر این عده، هر نوع اعتراف به وجود این معضلات اجتماعی، نوعی شکست و موجب سوء استفاده دشمنان و مخالفان محسوب می‌شد. همین رویکرد، موجب شد در دو دهه قبل مشکلاتی از قبیل اعتیاد، بیماری‌های مقاربتی و انواع آسیب‌های اجتماعی خاصه در میان جوانان، به صورت زیرپوستی رشد کرد. این رشد نتیجه رویکرد انکار کردن مشکلات بود. چون تا روزی که موجودیت یک بحران و یا یک مشکل، به رسمیت شناخته نشود بدیهی است کسی اقدامی برای حل و رفع آن نخواهد کرد. 
خوشبختانه در سالیان گذشته، رویه انکار مشکلات و آسیب‌های اجتماعی جاری در زیرپوست شهر و خانواده‌ها، اصلاح شد. مدیران گام نخست را درست برداشتند و به جای انکار، تلاش کردند اعتراف کنند و وجود مشکل را بپذیرند. دیگر همانند گذشته، این اعتراف به معنای شکست و سیاه نمایی تلقی نمی‌شد.
گام ضروری در مسیر برنامه‌ریزی برای حل مشکلات اجتماعی این است که در آغاز اعتراف به وجود مشکل نماییم. امروز بسیاری از روانشناسان اجتماعی، کارشناسان مسائل خانواده و مدیران، آگاهانه و به درستی اذعان دارند این مشکلات در برخی مناطق و در برخی حیطه‌ها، به حالت هشدار رسیده است و دیگر نمی‌توان دست روی دست گذاشت. 
برگزاری جشنواره "نوجوان سالم" و طرح مباحث اجتماعی و ضرورت شناخت آسیب‌هایی چون اعتیاد، فضای مجازی، کنترل منطقی و نظارت غیر محسوس بر نوجوانان و جوانان از سوی والدین، و تمرکز بر آموزش و پرورش، همه حکایت از آن دارد که این آسیب‌ها در زیر پوست جامعه وجود دارد و اگر غفلت کنیم و بی‌توجهی و کوتاهی را استمرار دهیم بی‌تردید فرزندان هرکدام از ما می‌توانند قربانی بعدی این مسیر باشند.
ورزش و تفریحات سالم، آگاه کردن فرزندان از ضرورت پرهیز از رفتار‌های پرخطر چون مصرف تفریحی سیگار و تجربه کردن مواد و همچنین آشنا کردن آنان با فنون و شیوه‌های درست استفاده از اینترنت و شبکه‌های مجازی گام نخست برای والدین است.
در گام دوم والدین باید بدانند خانواده کانون تربیت و اولین مکان امن برای تربیت فرزند سالم است و این کانون همواره باید سرشار از جذابیت و لذت برای نوجوان و جوان باشد. والدین در این مسیر می توانند از معنویت و محبت به عنوان ابزارهای این جذابیت استفاده کنند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی