آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 12 مرداد 1400 07:38
یادداشت «خبرشمال» درخصوص سهم سه استان شمالی از کابینه سیزدهم؛

واگرایی منطقه‌ای در گام دوم

امروز روز مهمی در تاریخ انقلاب اسلامی است از این منظر که نخستین دولت «گام دوم انقلاب» کار خود را آغاز می‌کند و می‌رود که مسیری نوین را در تحقق تمدن نوین اسلامی باز کند اما تا این لحظه و برابر اخباری که داریم از سه استان مازندران، گیلان و گلستان، نیرویی در کابینه آیت الله سید ابرهیم رییسی حضور ندارد.
البته هنوز لیست کابینه نهایی نشد و ما پیشنهاد داریم نمایندگان سه استان با هم بنشینند و چند مدیر مدبر و نامدار از این منطقه برای حضور در کابینه پیشنهاد کنند.
در سایر کابینه‌ها نیز و در مقام مقایسه سه استان شمالی به‌رغم برخورداری از نیروی انسانی توسعه‌یافته، حضوری کم‌رنگ داشتند و به نظر ما یکی از دلایل آن به «واگرایی منطقه‌ای» باز می‌گردد که همواره این سه استان با آن مواجه بودند.
اگر به همین ده سال اخیر نظری بیندازیم می‌بینیم که مازندران، گیلان و گلستان که در حقیقت یک اقلیم با تفاوت‌های ناچیز هستند و مشکلات مشابه بسیاری داشته و دارند و همچنین 32 نماینده در «خانه ملت» دارند اما تاکنون ندیدیم که سه مجمع نمایندگان استان‌های شمالی یا استانداران این منطقه یک نشست موثر و مثمرثمر برای بررسی مشکلات یکسانی که دارند تشکیل دهند و تنها در زمان استانداری محمد اسلامی، نشستی با حضور سه استاندار برگذار شد که با رفتن اسلامی به وزارت راه و شهرسازی این رسم تازه نیز ورافتاد و به فراموشی رفت.

دلیل این واگرایی منطقه‌ای چیست؟
باور من این است که اگر سه استان شمالی، اندیشه و توان نخبگانی خود را بر روی هم بگذارند می‌توانند در بسیاری از مسائل در کنار هم باشند و هم‌افزایی کنند یکی از این موارد، تماس و حضور دائم نمایندگان، مدیران و نخبگان سه استان است که به دلیل برخی «خودخواهی‌ها» و «بخشی‌نگری‌ها» و همچنین ابزار دست سیاسیون شدن، این رویا محقق نشد.
سیاسیون عادت دارند از هر چیزی استفاده ابزاری کنند و همین موضوع موجب شد هم ظرفیت نخبگانی این منطقه آسیب ببیند و هم مشارکت و تعامل مدیران و نمایندگان سه استان با هم به شکلی مستمر محقق نشود.
اگر نمایندگان سه استان با هم در ارتباط مستمر بودند، نیروهای انسانی و مدیران توانمند هر سه استان را شناسایی می‌کردند، در چنین روزهایی می‌توانستند از توان خود کمک بگیرند و لابی کنند تا برخی از رجالی که در سطح کرسی‌های ملی هستند به دولت جدید معرفی کنند و به این شکل هم بدنه دولت و کابینه را تقویت و هم از این رهگذر مشکلات منطقه را در دولت جدید حل و فصل کنند. یکی از هنرهای مدیران و نمایندگان اتفاقاً همین تعامل و همکاری است که می‌تواند قدرت و توان آنان را بالا ببرد، وحدت و انسجام را در منطقه بیشتر کند و از همه مهمتر راهی برای مشکلات مشابهی که در سه استان مازندران، گیلان و گلستان وجود دارد، باز کند و وجود فرزندانی از این خطه در کرسی‌های کشوری و هیأت دولت نیز این مسیر را تسهیل و توسعه را تسریع می‌کند.
با کمال تأسف باید گفت مدیران و نمایندگان این سه استان، چنین رویکردی نداشتند و همان‌گونه که در داخل استان به واگرایی و تفرقه دچارند و اسیر بخشی‌نگری هستند در پیگیری و افزایش مطالبات در سطوح بالاتر نیز ناموفق عمل می‌کنند و همین موضوع سبب شد مشکلاتی از تهران به این منطقه تحمیل شود مانند طرح انتقال آب از سرشاخه‌های اسن سه استان و تشدید کم‌آبی ضمن این‌که اعتبارات ملی به دستگاه‌های خدمات‌رسان در این سه استان که در خدمت همه مردم کشور هستند، تخصیص پیدا نکند و دود این همه به چشم شهروندان و ساکنان سه استان گیلان، گلستان و مازندران می‌رود

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی