• منتشر شده در یکشنبه, 28 خرداد 1396 08:38
همه دقایقی که ما بودیم

ردپای مازندرانی تا روسیه

خبرشمال/ در خوش صعود ترین فوتبال ایران به جام های جهانی، بازی های یکطرفه بود و گل های کم و برتری های یکسویه تا برسیم به روسیه.
ایران پنجمین صعودش به بزرگترین آوردگاه رقابتی دنیا و دومین حضورش در جام های جهانی را، دوشنبه شب پیش به لطف نمایش غرور انگیزش رقم زد و تابستان 97 در میان تیم های دستچین شده جهان خواهد بود.

پس از صعود از دور اول که راحت و قابل پیش بینی بود، ایران برای راهیابی به روسیه 2018 وارد کارزارهای حساس با تیم های سطح اول آسیا شد. قهر و آشتی های مداوم کیروش، درگیری هایش با مسولان فدراسیون و حتی برانکو ایوانکوویچ، لجبازی هایش در دعوت نکردن برخی بازیکنان کلیدی باشگاهی و نداشتن بازی های دوستانه و تدارکات نامناسب، هیچکدام باعث نشد تیم جوان شده اما آبدیده ایران صعودی وجد آور نداشته باشد.
سرمربی پرتغالی تا توانست چهره تازه و موثر به تیم تزریق کرد و ایران را از اتکا به هر بازیکنی بی نیاز ساخت.
در این بین برخی نفرات بیش از دیگران در  تاکتیک ها و تغییرات هر بازی کارلوس کیروش نقش داشتند و از اعتماد بایسته این کوچ موفق بهره مند بودند.
در همین هشت بازی نخست که صعود ایران محرز شد، اتکای تیم ملی به بازیکنان شمالی قابل ملاحظه است به گونه ای که 6 تن از بازیکنان شروع کننده همین بازی آخر مقابل ازبکستان  از سه استان مازندران، گیلان و گلستان بودند.
با نگاهی به روند دلنشین تیم ایران در 284 روز عملیات صعود می توان دریافت که سهم مازندران پررنگ و برجسته است.
کارلوس کیروش که به درستی برایش فرقی نمی کرد که بازیکنانش از چه استان هایی به تیم ملی رسیده اند، در تمام بازی ها حداقل از یک مازندرانی، در بیشتر دیدارها از دو نفر و حتی در یک مسابقه از سه بازیکن مازنی سود برد که در جمع پردقایق ترین بازیکنان فعال ایران قرار گرفتند.
یازدهم شهریور 95 ایران در آزادی با گل های دقایق پایانی رضا قوچان نژاد و علیرضا جهان بخش قطر را شکست داد. رامین رضاییان بطور کامل در جناح راست بازی کرد و مرتضی پورعلی گنجی و امید ابراهیمی روی نیمکت نشسته بودند.
پنج روز بعد ایران در دالیان از چین یک امتیاز گرفت که مرتضی پور علی گنجی و رامین رضاییان 90 دقیقه کامل در ترکیب بودند.
پانزدهم مهر 95 ایران با گل نیمه اول سید جلال حسینی ازبکستان را در تاشکند مغلوب کرد که باز هم پورعلی گنجی و رامین رضاییان از پیکره دفاعی ایران بودند.
ایران فقط پنج روز بعد در تهران کره جنوبی را با گل سردار آزمون برد که پاس گل تماشایی  رامین رضاییان آغاز کننده برد درخشان ایران بود. مرتضی پورعلی گنجی یک گل زد که آفساید اعلام شد و 7 بار در تقابل مستقیم با مهاجمان کره جنوبی موفق بود تا هر دو مازنی تاثیر غیر قابل انکاری داشته باشند.
اما بازی با سوریه در 25 آبان 95 که در زمین باتلاقی سرمبان مالزی به تساوی بدون گل رسید. ایران زیر بارش شدید باران امتیاز گرفت در حالیکه سه مازندرانی بطور کامل در ارنج بودند.
امید ابراهیمی پس از 4 بازی که در جمع ذخیره ها ثابت بود، بازی بی نقصی مقابل سوریه انجام داد و پورعلی گنجی و رامین رضاییان هم ثابت بازی کردند.
قطر صفر- ایران یک با گل مهدی طارمی در تعطیلات نوروزی 96. باز هم پورعلی گنجی مدافع مرکزی بود و این بار رامین رضاییان پس از پنج بازی روی نیمکت نشست. ابراهیمی در 11 دقیقه پایانی به بازی آمد و به تثبیت پیروزی کمک کرد.
ایران در تهران چین را یک به صفر برد که طارمی گل پیروزی را زد در حالیکه پورعلی گنجی و امید ابراهیمی تمام دقایق در میدان بودند و رامین رضاییان در 10 دقیقه آخر به تیم اضافه شد. و سرانجام پیروزی رهایی بخش دو به صفر در 22 خرداد که رامین رضاییان به ترکیب اصلی برگشت و پورعلی گنجی برای هفتمین بازی متوالی در ترکیب ثابت به میدان رفت. ایران با گل های آزمون و طارمی روانه جام جهانی شد.
پورعلی گنجی به همراه علیرضا بیرانوند و میلاد محمدی 7 بازی کامل انجام داد و فقط چند دقیقه کمتر از سعید عزت اللهی که بیشترین دقایق حضور را دارد، به میدان رفت. رامین رضاییان با 6 بازی کامل و یک دیدار هم با عنوان جانشین و امید ابراهیمی با دو حضور کامل و چند دقیقه اضافی طعم و مزه و چاشنی مازندرانی را در تیم ایران حفظ کردند. این آمار باز هم تسکین بخشی موقت برای فوتبالی مولد است که استعدادهایش حتما در جام جهانی 2018 هم غنای خود را به رخ می کشند اما سال به سال می گذرد و مازندران استان افسوس همه فوتبالی ها می ماند.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی