• منتشر شده در چهارشنبه, 06 بهمن 1395 12:30
«خبرشمال» از شهرهای بی دفاع در برابر حوادث و بلایا گزارش می دهد

شهرداران پلاسکویی

خبرشمال /مائده مطهری زاده/
حالا دیگر کمتر کسی در ایران هست که پلاسکو را نشناسد. ساختمان بلندمرتبه ای که روزگاری همه ابهت خیابان جمهوری تهران بود و وقتی فروریخت بسیاری از انگاره ها و ابهت های پوشالی را با خاک یکسان کرد.

ساختمانی که تا بود کسی از آن خبری نمی گرفت و احوالی نمی پرسید اما وقتی فروریخت، جماعت ایرانی که نشان داده اند، مرده پرستانی بی همتا هستند، در سوگش اشک ها ریختند و بر سر و سینه زدند و سوگواری ها برگزار کردند. اما این جماعت مرده پرست، یک مثل قدیمی نیز در میان خودشان دارند که می گوید: مرگ خودت را جلوی جنازه دیگری ببین و حالا به حکم همین ضرب المثل قدیمی، به فکر مرده های متحرکی افتادند که شاید همین امروز و فردا از طاق بلند آسمان بر زمین بیفتد. آنها می دانند که پلاسکو تنها مشت نمونه خروار بوده و چه بسیار، پلاسکوهایی که در گوشه گوشه شهرهایمان، روز را به سختی به شب می رسانند و به نوعی به مرگ تدریجی افتاده اند و روزی هزار بار همچون پلاسکوی بی نوا آرزوی مرگ می کنند. 
شهرداری تهران، در مظان اتهام
بعد از پلاسکو، نوک تیز پیکان انتقادات، شهرداری تهران را نشانه رفته است و این روزها همه از قوانین شهرداری ها می گویند. طبق بند 14 قانون شهرداری ها، مصوبه سال 1345، اتخاذ تدابیر موثر و اقدام لازم برای حفظ شهر، از خطر سیل و حریق و همچنین رفع خطر از بناها و دیوارهای شکسته و خطرناک واقع در معابر عمومی، کوچه ها، اماکن عمومی، دالان های عمومی و خصوصی و پر کردن و پوشاندن چاه ها و چاله های واقع در معابر عمومی و جلوگیری از گذاشتن هر نوع اشیاء در بالکن ها و ایوان های مشرف و مجاور به معابر عمومی که افتادن آنها موجب خطر برای عابران است و جلوگیری از ناودان ها و دودکش های ساختمان ها که باعث زحمت و خسارت ساکنان شهرها باشد بر عهده شهرداری است. (اصلاحی 27/11/1345) تبصره: در تمامی موارد مربوط به رفع خطر از بناها و غیره و رفع مزاحمت های مندرج در ماده فوق، شهرداری پس از کسب نظر مامور فنی خود به مالکان یا صاحبان اماکن یا صاحبان ادوات منصوب ابلاغ مهلت دار متناسبی صادر می نماید و  اگر دستور شهرداری در مهلت معین به موقع اجرا گذاشته نشود، شهرداری راسا با مراقبت ماموران خود، اقدام به رفع خطر یا مزاحمت خواهد کرد و هزینه مصروف را به اضافه صدی پانزده خسارت از طرف دریافت خواهد کرد. مقررات فوق شامل تمامی امکان عمومی اعم از (سینماها، گرمابه ها، میهمان خانه ها، دکاکین، قهوه خانه ها، کافه رستوران ها، مجتمع ها و پاساژها و امثال آن که محل رفت و آمد و مراجعه عمومی است نیز می باشد. ( 27/11/1345) بنا بر همین ماده قانونی است که عده ای، بی گناه بودن شهرداری را از اساس کذب محض می دانند و در ادامه نیز باید گفت این گفته شهرداری که عنوان می دارد ما تا کنون بیش از 14 بار به دفعات، هشدارهای لازم را در این خصوص به هیات مدیره ساختمان داده ایم، محل سوال است ؛ چرا که طبق این قانون، اگر متخلف یا متخلفین نسبت به هشدارها بی اعتنا بودند، شهرداری می تواند برای برقراری نظم و آسایش عمومی، راسا به عنوان ضابط قانونی عمل نماید. 
نبرد با دست خالی
اما موضوع تنها به همین جا هم ختم نمی شود و از آنجا که سازمان آتش نشانی نیز یکی از مجموعه های تحت امر شهرداری ها محسوب می شود، بنا براین هر گونه کمبود و ضعف در تجیهزات و امکانات نیز در این زمینه متوجه شهرداری ها می باشد و انتقادات به شهرداری تهران زمانی تند و تیز تر می شود که برخی از شنیده ها از اهمال کاری ها و سهل انگاری ها و بعضا بی تدبیری ها در زمینه تجهیز امکانات و تامین نیازهای آتش نشانی حکایت دارد. حالا بعد از گلایه های سازمان آتش نشانی در تهران بزرگ، آتش نشانی های دیگر نیز در سطح کشور به فکر تجهیز امکانات و تامین نیازهای خویش افتاده اند.
 یک کارشناس آتش نشانی دفتر امور شهری استانداری مازندران در همین زمینه می گوید: «با توجه به بلند مرتبه سازی های یک دهه اخیر در برخی از شهرها مانند ساری، بابل و بابلسر، آتش نشانی های استان فاقد نردبان های متناسب با این ساختمان ها هستند.» علی اکبریان، نردبان های موجود آتش نشانی در کشور را 52 متری و  35متری عنوان کرد و افزود: مازندران هنوز از داشتن این نوع از نردبان ها بی بهره است. او قیمت نردبان 52 متری آتش نشانی را 4میلیارد تومان اعلام کرد و بیان داشت: برای ساختمان های مسکونی 17طبقه ای که در برخی از شهرهای مازندران ساخته شده است، به نردبان بلند آتش نشانی نیاز است. اکبریان با بیان اینکه حدود چهار هزار هکتار از مساحت شهرهای مازندران را بافت فرسوده تشکیل می دهد، گفت: با توجه به محدودیت تردد خودروهای آتش نشانی، 234دستگاه شیر هیدرانت (شیرهای مخصوص آتش نشانی خیابانی) در این مناطق نصب شده است.
لزوم آموزش و ترویج فرهنگ ایمنی در مازندران
کارشناس آتش نشانی دفتر امور شهری استانداری مازندران همچنین در بخش دیگری از سخنانش، اجرای برنامه های آموزش عمومی برای شهروندان را از برنامه های ایستگاه های آتش نشانی شهرداری های استان اعلام کرد و گفت: آموزش خانه به خانه در برخی از مناطق شهری استان در حال انجام است. او اضافه کرد: آموزش های تخصصی اطفای حریق، امداد و نجات و آوار برداری نیز همواره از برنامه های ایستگاه های آتش نشانی استان مازندران است. علی اکبریان از آغاز انجام آسیب شناسی عوامل آتش سوزی واحد های مسکونی توسط کارشناسان شهرسازی و نظام مهندسی ساختمان در استان خبر داد و افزود: شهروندان نیز باید نسبت به استفاده صحیح از انرژی برق و گاز و رعایت مقولات فنی آن توجه جدی تری داشته باشند. او با بیان اینکه سال گذشته پنج هزار و  930 مورد امداد و نجات توسط ماموران آتش نشانی از 80 ایستگاه آتش نشانی استان مازندران انجام شد، اضافه کرد: 188دستگاه خودروی سنگین، نیمه سنگین و سبک آتش نشانی در استان وجود دارد.
شهرداران پلاسکویی
حالا شهرداری های بسیاری در گوشه گوشه ایران به تکاپو افتاده اند و با نگاه هایی مضطرب و دستهایی لرزان به آینده خیره شده اند و از این می ترسند که مبادا بلایی که بر سر شهرداری عریض و طویل پایتخت نازل شد، روزی گریبان خودشان را بگیرد. شهرداری های مازندران نیز که نخواستند در این زمینه از دیگر شهرداری ها عقب بمانند، قبل از هر چیز دست هایشان را به نشانه تسلیم بالا برده اند و با زبان بی زبانی اعلام می دارند که« گردن ما از مو باریک تر است.» شهردار نوشهر جزو اولین شهردارهایی بوده که زودتر از سایرین نسبت به حادثه پلاسکو و تکرار آن در نوشهر، ابراز نگرانی کرده است. شهردار نوشهر، حادثه ساختمان پلاسکو را یک هشدار برای مناطق مختلف کشور و استان مازندران دانست و گفت: احتمال بروز حادثه ای شبیه به پلاسکو در ساختمان قدیمی حاشیه میدان آزادی نوشهر وجود دارد. شیخ ‌الاسلامی با اعلام اینکه تامین تجهیزات پیشرفته آتش‌ نشانی نظیر نردبان هیدرولیک برای ساختمان‌ های چهار تا ۱۰ طبقه در غرب استان ضروری است، یادآور شد: از آنجایی‌که شهرداری‌ ها به ‌تنهایی توان خرید این نردبان را ندارند لازم است با مشارکت شهرداری ‌های منطقه نسبت به خرید یک یا دو نردبان آتش نشانی اقدام شود. او افزود: علاوه بر این باید یک یا دو منطقه در غرب مازندران به ‌عنوان پایلوت انتخاب و تجهیزات پیشرفته امدادی و آتش‌نشانی در آن متمرکز شود تا در مواقع بحران بهره‌گیری شود. البته شهرداری های دیگری نیز در مازندران به تاسی از شهرداری نوشهر، به ایراد سخنانی مشابه پرداختند و به نوعی دست پیش را گرفتند که پس نیفتند تا اگر روزی، چنین بلایی بر سرشان نازل شد بگویند ما که از قبل گفته بودیم که دچار ضعف ها و مشکلات تامین اعتبار در این زمینه هستیم. حالا بسیاری از مردم، بر سر یک نکته با یکدیگر اشتراک نظر دارند که اگر فروریختن یک ساختمان در تهران، این چنین همه داشته هایمان را به سخره می گیرد، پس در برابر زلزله و بلایای طبیعی دیگر تا چه حد تسلیم هستیم؟ وقتی فروریختن یک ساختمان این چنین ذهنیت های ما را در هم می کوبد، پس با دیگر اتفاقات و حوادث سهمگین چه خواهیم کرد؟ البته اگر به زمزمه های زیر پوست شهر نیز دقت کنید، خواهید شنید که می گویند اگر نبود غیرت و تعصب و دلاورمردی آتش نشانان که با دستان خالی و بی نصیب، به نبرد با آتش پرلهیب رفتند، شاید اوضاع بسیار وخیم تر از این بود. به راستی چرا شهرهای ما در برابر طوفان حوادث و بحران ها تا این حد بی دفاع است؟ آیا پیشگیری همیشه بهتر و کم خطرتر و کم هزینه تر از درمان نیست؟ کسی چه می داند، شاید اگر شهرداری تهران به جای سهل انگاری و رفع مسئولیت از خویش، اخطارنامه ها را همچون عوارضات شهرداری به تک تک مغازه ها و واحدهای ساختمان پلاسکو ارائه می کرد و به نگهبانی ساختمان، به چشم نماینده هیات مدیره نگاه نمی کرد، الان شاهد مرگ غم انگیز و تلخ آتش نشانان عزیزمان و همچنین اتلاف و هدررفت این سرمایه های عظیم در کشور نبودیم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی