آخرین اخبار :
  • منتشر شده در چهارشنبه, 10 مهر 1398 11:42
گفتگوی اختصاصی «خبر شمال» با قاسم غزالیان از پیشکسوتان وزنه‌برداری قائم شهر

روی سنگ قبر من نشانه وزنه برداری بگذارید

 
 
 
 

قاسم غزالیان پیشکسوت وزنه برداری قائم شهر 63 سال است که در رشته وزنه برداری کار می کند. وی از سال   1337 شروع به وزنه برداری کرد وتا سال1344 عنوان قهرمانی داشته و از سال 1344 به بعد  سمت مربیگری را به عهده گرفته است.
گفت و گوی ما با وی خالی از لطف نیست.

*چه تعداد ورزشکار در وزنه‌برداری آموزش دادید؟
در حدود 20 هزار ورزشکار را تا به حال آموزش دادم. بلکه هم بیشتر!
*چه تعداد از ورزشکاران شما به مرحله ملی آسیایی و المپیک رسیدند؟
حدود 37 نفر به این مرحله رسیدند. سه پسر  من هم ورزشکار این رشته هستند که در مراحل آسیایی و جهانی کسب مدال کردند. ناگفته نماند هیچ باشگاهی در ایران تا الان 3 قهرمان در المپیک نداشت... یکی از شاگردانم بهداد سلیمی بود، دیگری یوسفی بود که در نوجوانان قهرمان المپیک نوجوانان شد. همچنین نوه من هم هست که در سنگاپور قهرمان المپیک شد. بقیه شاگردانم قهرمان آسیا و جهان شدند امثال علی جباری که از زمان کودکی به این حرفه مشغول شد و تا الان که به مربیگری تیم ملی مشغول است. همچنین مسعود محمدی نیز رییس هیات داوران مازندران است. اما نکته مهم این که الان 80 سال سن دارم و در طول این مدت برای زحماتی بسیاری کشیدم، کسی به من توجه نکرد.
*از خانواده شما چند نفر وزنه‌برداری می کنند؟
چهار نفر از پسرانم مشغول این حرفه هستند که به خاطر همسرم، به آخرین پسرم برای فعالیت در این رشته ورزشی اصرار نکردم. اما با این حال، او قهرمان استان شد اما ادامه نداد و در حال حاضر ایشان دکتر شده و در شهر تهران زندگی میکند و استاد دانشگاه، رییس دانشگاه تربیت بدنی و معاون دانشگاه علوم پزشکی ایران است.
*حالا باتوجه به حرف‌های شما، بین فرزندی که از ورزش فاصله گرفت و بقیه فرزندان شما که مشغول به این ورزش شدند و همراه شما بودند از لحاظ اقتصادی کدامیک موفق‌تر هستند؟
پسرم که از ورزش فاصله گرفت..
*در واقع می‌توان از این صحبت نتیجه گرفت که  خودتان  که سال ها در ورزش کار کردید و قهرمان بودید و به مدت طولانی هم به مربیگری مشغول هستید، وقتی زندگی فرزندانت را با هم مقایسه می کنید، معتقد هستید؛ پسری که از ورزش فاصله گرفت از لحاظ اقتصادی نسبت به بقیه رشد خوبی داشته است و این حاکی از مشکلات جامعه ورزشی ما است که ورزشکاران  از نظر اقتصادی زیاد رشد نکردند. از لحاظ فیزیکی و  سلامت جسم و جان و روح و روان، ورزش چه تاثیری می‌تواند داشته باشد؟
ورزش، به ویژه وزنه برداری موجب می شود که بدن ساخته و آماده باشد. من که 80 سال سن دارم، ادعا می کنم مثل آدم 50 ساله هستم؛ یعنی آنقدر بدن من قوی‌ست و این قوی بودن به دلیل وزنه هایی است که بلند می کردم!
*مربی خودتان چه کسی بود؟
من تحت نظر هیچ مربی نبودم و هیچ امکاناتی هم برایم وجود نداشت. الان یک میله وزنه برداری 60 میلیون قیمت دارد که آن موقع اصلا وجود نداشت!
آن زمان زیر نظر کارخانه نساجی تمرین می کردیم و همچنین زیر نظر باشگاه شهنا و 3 نفر هم بیشتر نبودیم. اما در حال حاضر تمام شاگردانم که در کنار من کار می‌کنند تحت نظر اولیای خودشان هستند و اولیای آنها با من در ارتباط هستند. چون در واقع تمام شاگردانی که در کنار من کار می کنند نوجوان هستند و سنی ندارند.
اخیرا در مسابقه دو هفته پیش در سطح استان در بخش نونهالان که تیم قائم‌شهر ما اول شد و تمام ورزشکارانی که تا الان گفتم و همه هم کسب مدال کردند همه مدیون دعای خیر همسر بنده هستند که تمام شاگردانم را دعا می‌‌کردند.
*الان چند ساعت کار می کنید؟
بنده از ساعت 2 ظهر به باشگاه میآیم و 9 شب از این باشگاه می‌روم و در این باشگاه من دو دسته را تمرین می‌دهم.
*در چه رده های سنی شما آموزش میدهید؟
از سن 10 سال به بالا را تحت آموزش دارم و در رده های سنی مختلف نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان
 آموزش می دهم.
*در کنار شما مربی‌های دیگری هم همکاری می‌‌کنند؟
مربی هایی که با من کار می کنند یکی‌شان پسرم فریدون غزالیان است که قهرمان آسیا، قهرمان جهان و رکوردار آسیا است که هنوز کسی رکوردش را نشکسته! .به غیر از پسرم دو مربی دیگر هم با من کار می‌کنندکه این مربی‌ها را به کلاس مربی گری درجه 3 فرستادم و خودم مربی در سطح بین المللی هستم که خدمت آقای خادم در شهر تهران دوره دیدم
شرایط باشگاه شما به چه صورت هست؟ به صورت مستاجر کار می‌کنید یا در اختیار خودتان هستید یا اینکه رایگان در اختیار شما قرار گرفته؟
خوشبختانه رییس تربیت بدنی خوبی داریم. ایشان که آقای قدیمی نام دارند به ما خیلی علاقه‌مندند و بسیار مرد خوبی هستند و به نظرات ما توجه می‌کنند. اما کارهایی هست که باید استان انجام بدهد و در واقع به یک سرمایه استانی و ملی نیاز هست و کسی مثل بهداد سلیمی که در این باشگاه  و در کنار مربی‌گری من، قهرمان المپیک شد، باید برای همین باشگاه هزینه بکند، اما ایشان پیشنهادهای ما بابت درست کردن باشگاه را رد کردند و به بابلسر کمک می‌کنند.
*در واقع آقای بهداد سلیمی که ریشه اولیه اش در این باشگاه بوده و مربی هم خود شما بودید انجام وظیفه نکرد! پس از سایر شاگردانتان چه انتظاراتی دارید؟
بهداد سلیمی از دوره نونهالی در این باشگاه کار می کرد و به مدت 8 سال در این باشگاه بودند و عنوان‌های آسیایی و کشوری و جهانی را هم داشتند، در کنار خود من بود. اما دلیل کارشان را باید از خودشان سوال کرد و خودشان باید جوابگو باشند!
*تا چه زمانی قصددارید به حرفه مربی‌گری خود ادامه بدهید؟
تا زنده هستم در خدمت این جوانان هستم. وصیت کردم که هر وقت از دنیا رفتم روی سنگ قبر من نشانه
 وزنه‌برداری بگذارید.
*فضایی که در این باشگاه مشغول به تمرین هستید دارای چه ابعادی است؟
این باشگاه اصلا استاندارد نیست و خیلی فضای تنگ و باریکی دارد و حتی به سختی می شود در این فضا تردد کرد و سالن اصلی ما در قسمت پشت هم 3 سال است که نیمه تمام مانده من اصلا از شرایط باشگاه راضی نیستم و اگر شرایط بهتری داشتم نتایج بهتری را کسب می کردم. در واقع از 30 سال قبل هم شرایط این باشگاه تغییری نکرده! و هیچ مسوول و رییس و وزیری که به این باشگاه آمدند، برجستگی های کار من و فرزندم به چشم‌شان نیامد تا مقداری هزینه کرده و کمکی به ورزش وزنه برداری کنند. در واقع تمام مسوولین از این وضعیت اطلاع دو ارند خود مدیرکل و رییس فدراسیون میداند اما هیچ کمکی نمی‌کنند.
این حرف هم جا نماند که فریدون پسرم، یکی از بهترین مربی های ایران است اما ایشون را به اردو دعوت نمی کنند. الان دو نفر از شاگردانم در مرحله  مسابقات آسیایی به اردو میروند که مربی اصلی خود همین دو نفر ایشان هستند اما بجای او از کسی  که مدرک درجه 3 مربیگری دارد، به همراه شاگردان پسرم میفرستند در حالیکه پسر من مدرک بین المللی دارد!
*از مسوولین شهر چه انتظاراتی دارید؟
در شهر شورای شهر داریم، فرماندار داریم و شهردار داریم، اما از رییس تربیت بدنی راضی هستیم! این مسوولین میفهمند که این باشگاه چه تعداد می تواند قهرمان به میدان های جهان بفرستد. بنابراین از ورزشکارانی که کسب مدال می کنند، قدردانی کنند. از یوسفی متولد 82 که در بخش نوجوانان قهرمان المپیک شد و 33 بار رکورد دنیا را در آمریکا زد، نه از ما، بلکه از خودشان قدردانی شود.
*سخن آخر؟
من از لحاظ اقتصادی وضعیت مناسبی ندارم در منزل خودم مستاجر هستم به خاطر عدم رسیدگی مسوولین! از شاگردانی هم که در این جا هستند شهریه‌ای ک دریافت می‌کنم که همه اش برای پرداخت پول آب و برق و گاز و... می‌شود این باشگاه خرج دارد و بنده هم بازنشسته هستم و خودفرما بازنشسته شدم و بیمه هم نشدم اما فرزندان من بیمه ورزشی هستند.
از شما خیلی ممنونم که با من مصاحبه کردید. گله‌ای هم از کسی ندارم اما به این باشگاه و به این جوانان برسید که در آینده قهرمان ملی شوند.
درد من درد ورزش شهر و درد جوانان شهر هست که در یک سالن تنگ و باریک و بی‌نور نامناسب کار می کنند که حتی یک آینه هم در باشگاه وجود ندارد!

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی