• منتشر شده در یکشنبه, 16 دی 1397 12:19
خبرشمال، با توجه به حملات هر از گاه پلنگ ایرانی به احشام در مازندران گزارش می‌دهد

دام خودت را سفت بچسب پلنگ را دزد نکن!

 
 
 
 

مائده مطهری‌زاده /


حمله پلنگ به چند راس گاو در ارتفاعات نوشهر
 پلنگ یک راس گاو بالغ را به دندان کشید
دامداری که گوسفندهایش، توسط پلنگ ربوده شدند.
اینها جملاتی‌ است که هر از گاه، در رسانه‌های رسمی و غیررسمی استان، به سرتیتر اخبار هفته تبدیل می‌شود و همیشه، یک جای کار می‌لنگد و آن هم پرداخت بیمه به خسارت‌دیدگان از حمله پلنگ است!
چند سالی می‌شود که با وجود اطلاع‌رسانی‌های همه‌جانبه سازمان حفاظت محیط زیست و اداره کل تابعه در استان، مبنی بر اهمیت حفاظت از گونه پلنگ، به عنوان گونه در خطر انقراض، دیگر خبری از انتقام‌گیری دامداران از پلنگ‌های گرسنه نیست. دامدارانی که سابق بر این، خشمگین و ملول از دست حملات گاه و بیگاه پلنگ، بارها قصد جان این حیوان درنده‌خو، اما کم‌تعداد را می‌کردند و از هر 100 انتقام، 99/999 مورد آن منجر به مرگ حیوان بخت‌برگشته می‌شد.

*بیمه، 
جان پلنگ ایرانی را نجات داد
چه شد که دامداران به یکباره، آتش خشم و انتقام خود را فروخورده و تفنگ را بر زمین گذاشتند؟!
پاسخ خیلی ساده است. با وعده جبران مافات از اداره کل حفاظت محیط زیست و گرفتن خسارت از بیمه «ما»!
به این ترتیب که دامدار، بعد از حمله پلنگ به احشام، فورا مراتب را به سازمان حفاظت محیط زیست منطقه اطلاع داده و بعد از مشاهده محل وقوع حمله و رویت لاشه احشام توسط ماموران اداره حفاظت محیط زیست منطقه، پرونده‌ای تشکیل شده و برای بررسی بیشتر، تحویل کارکنان اداره بیمه ما (زیرمجموعه بانک ملت) می‌شود و آنها نیز پس از طی مراحل اداری و در صورت تایید خسارت، پس از چند ماه، همه یا بخشی از خسارت پلنگ به احشام دامدار را پرداخت می‌کنند.

*تاخیر در پرداخت خسارت توسط بیمه و خلف وعده سازمان محیط زیست
اما متاسفانه گویا مدتهاست در پرداخت خسارت به خسارت‌دیدگان از حملات پلنگ ایرانی در کشور، به ویژه در مازندران، تاخیر افتاده و بیمه ما و سازمان حفاظت محیط زیست، خلف وعده کرده و هنوز گام‌های امیدوار‌کننده‌ای برای جبران خسارت به دامداران آسیب‌دیده برنداشته‌اند و در حال حاضر با انتشار خبر حمله پلنگ به احشام دامداران روستای مرس و برخی از روستاهای کوهستان مرزن‌آباد و تلف کردن چندین راس گاو، اکنون دامداران خشمگین، مسئولیت کلیه اقدامات احتمالی پیش رو را محیط زیست منطقه دانسته و مسئولان محیط زیست استان را با دو پرسش اساسی روبرو کرده‌اند که:« آیا همچنان محیط زیست وعده جبران خسارت می‌دهد؟! و آیا تاوان حفاظت از پلنگ را دامداران باید پرداخت کنند؟!»

*سقف قرارداد بیمه ما برای جبران خسارت، یک میلیارد تومان بوده است / تلاش برای ادامه همکاری‌ها با بیمه ما
برای پی بردن به حقیقت ماجرا و پاسخ به این ابهامات و پرسش‌ها، با کورس ربیعی، رییس اداره نظارت بر حیات وحش مازندران گفت‌و‌گو کردیم.
رییس اداره نظارت بر حیات وحش مازندران، در ابتدا با بیان اینکه اقدام بیمه ما برای جبران خسارت به آسیب‌دیدگان از حملات پلنگ ایرانی، «داوطلبانه و یکجانبه» بوده و هیچ معامله‌ای در کار نبوده است، گفت: بر این اساس، مقرر شده بود تا شرکت سهامی عام بیمه ما، سالانه، 1 میلیارد تومان را برای پرداخت خسارت به اسب و گاو و گوسفند و... در سراسر کشور، اختصاص دهد و بدیهی‌ست که وقتی شمار پرونده‌ها و میزان خسارات از سقف پرداخت بیمه تجاوز کند، بیمه موظف به پرداخت مازاد بر سقف نخواهد بود.
کورس ربیعی با اشاره به پرداخت و جبران خسارات در این زمینه توسط بیمه ما، در سال‌های 95 و 96، از عدم تمدید اعتبار برای پرداخت‌ها در سال جاری خبر داد و اضافه کرد: ما در حال حاضر، پیگیری‌های لازم را برای ادامه دادن مسیر نجات پلنگ ایرانی از خطر انقراض با کمک بیمه ما انجام داده‌ایم و امیدواریم در آینده نزدیک این همکاری‌ها بیشتر و پررنگتر از قبل ادامه یابد.
پوشش بیمه ما برای جبران خسارات پلنگ ایرانی، تنها شامل احشام نبوده است، بلکه (آسیب به انسان و مزارع و باغات و ...) بر اساس ماده قانونی سازمان حفاظت محیط زیست، را نیز در بر می‌گیرد.

*رهاسازی دامداران در دل زیستگاه‌های پلنگ، به قیمت جان آنها تمام می‌شود 
کورس ربیعی در بخش دیگری از سخنانش و در پاسخ به ابهامات به وجود آمده در این رابطه گفت: متاسفانه برخی از دامداران، هنوز دام‌های خود را بیمه نکرده، سراغ جبران خسارت می‌روند و این در حالی‌ست که چنانچه دام‌ها بیمه نشده باشند، این مزیت شامل حال آنان نمی‌شود.
رییس اداره نظارت بر حیات وحش اداره کل حفاظت محیط زیست استان با بیان اینکه (شیوه دامداری پراکنده)، بیشترین آسیب را در این زمینه متوجه دامداران عزیز کرده است، ادامه داد: وقتی هنوز هم دامداران به شیوه سال‌های دور و با روش‌های سنتی، دام‌های خود را بعضا بدون حضور چوپان در میان جنگل‌های انبوه و نواحی کوهستانی که اغلب زیستگاه پلنگ بشمار می‌رود رها کرده و انتظار دارند، احشام‌شان، شب در صحت و سلامت، به خانه بازگردند، چه توقعی از پلنگ می‌توان داشت؟! اگر بنا باشد، دامداران همچنان به رهاسازی دام‌های خود در دل زیستگاه پلنگ، ادامه دهند و بعد محیط زیست، موظف به ادای دین به دامداران آسیب‌دیده باشد، آنگاه باید چندین برابر پرسنل امروز سازمان را برای تشکیل پرونده‌های بی‌شمار در این حوزه استخدام کنیم که این امری نشدنی‌ست!
ربیعی برای تشریح و توضیح بیشتر در این باره به ذکر مثال‌هایی پرداخت و افزود: وقتی پدر و مادری، بدون رعایت جوانب امر، بی هیچ مراقبتی، به رهاسازی فرزندان خود در پارک یا شهربازی می‌کنند، در صورت آسیب‌دیدگی فرزند، مسئولیت این کار متوجه کیست؟! مسلم است که با والدین بی‌احتیاط! یا حتی وقتی زنبوردار بی‌مبالاتی، بدون آگاهی از زندگی خرس در یک منطقه اقدام به پرورش زنبور عسل در آن نقطه می‌کند، آیا ضرر و زیان حاصل از آن، به غیر از زنبوردار متوجه شخص دیگری غیر از زنبوردار خواهد بود؟!

*ما مسئول تغییر رفتار پلنگ نیستیم
این مقام مسئول با اشاره به اینکه ما مسئول تغییر رفتار پلنگ، نبوده و نیستیم، بلکه مسئول حفاظت از آن هستیم گفت: از پلنگ که ذات آن درنده‌خویی است نمی‌توان انتظار داشت که رفتاری کاملا منطقی و جوانمردانه با احشام بی‌پناه و بی‌دفاع رها شده در زیستگاهش داشته باشد، اما دامداران عزیز می‌توانند با کمی دقت و رعایت احتیاط بیشتر، راه را بر آسیب و خسارت پلنگ به احشام خود ببندند.

*سخن پایانی
ضرورت و اهمیت بکارگیری روش‌های نوین دامپروری از سوی دامداران، از آنجایی مشخص می‌شود که حتی استاندار مازندران نیز در نشست با مدیر عامل شرکت تولیدی اجداد سپیدان تابعه سازمان اقتصادی کوثر، بر لزوم صنعتی شدن دامپروری تاکید می‌کند که البته یکی از هزاران راه نرفته در این زمینه، همین محل و چگونگی چرای دام در طبیعت است.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی