• منتشر شده در چهارشنبه, 04 تیر 1393 09:18

گفتگو با اسماعیلی فر، مازنی تازه وارد لیگ برتر

بازیکن 22 ساله ای که در مدرسه فوتبال پدیده ساری پرورش یافته و به قول خودش تا همین دو سال پیش گمنام بود، حالا با اثبات توانایی هایش راهی ذوب آهن اصفهان در لیگ برتر فوتبال کشور شده است. ذوب آهنی که به گفته مدیرعاملش هزینه های این فصلش 20 میلیارد تومان خواهد بود. مهاجم شش دانگ تیم پیام صنعت آمل که از اواسط فصل گذشته توجه کادر فنی و مسئولان ذوب‌آهن اصفهان را به خود جلب کرده بود، پس از کش و قوس های فراوان حالا با این تیم ریشه دار لیگ برتری قرارداد سه ساله امضا و فصل جدیدی را در زندگی ورزشی خود آغازکرده است.

از وضعیت ابتدای فصل تیم کاچیلا برای ما بگو فکر می کنم اگر کمی به عقب تر برگردیم و راجع به کادر فنی قبلی صحبت کنم بهتر باشد. البته زیاد دوست ندارم در خصوص فصل های گذشته صحبت کنم چرا که جوان هستم و به آینده ام فکر می کنم و می خواهم تمرکز داشته باشم. همین قدر می خواهم بگویم که ای کاش آن کادر فنی ای که سال قبل تیم را با اقتدار قهرمان کرده بود، حفظ می شد. اول فصل با آقای ولی نژاد شروع کردند، تیم واقعاً خوب داشت بسته می شد. در هر پست 3 ، 4 بازیکن خوب در حال جذب شدن بودند. به جرأت می گویم این پتانسیل در آن زمان وجود داشت که تیم به لیگ دسته اول صعود کند.
حالا نمی دانم که چه اختلافاتی بود که یک دفعه آقای ولی نژاد را کنار گذاشتند و مربی دیگری را آوردند. البته آقای ولی پور هم مربی خیلی خوب و با اخلاقی بود و من به شخصه از ایشان خیلی چیزها یاد گرفتم اما متاسفانه مسئولان باشگاه با ایشان هم کنار نیامدند. 5 ، 6 هفته هم اصلاً سرمربی نداشتیم و باعث شد تا از لیگ عقب بیفتیم. آمدن آقای قدیری هم تأثیری نداشت. یکی از مسائلی که خیلی به ما ضربه زد، همین عدم ثبات کادر فنی بود.

و بازگشت دوباره آقای ولی نژاد را شاهد بودیم؟
بله، ایشان دوباره آمدند. مطمئن باشید اگر آقای ولی نژاد نمی آمدند، کار تیم حتی به پلی آف هم نمی کشید و خیلی زود به لیگ 3 سقوط می کردیم. مطمئن هستم کار به جایی می کشید که باید 5 ، 6 هفته آخر را حاضر نمی شدیم.

پس بازگشت آقای ولی نژاد در روند حرکت تیم تأثیر مثبت داشت؟
صد در صد. اما متأسفانه بازگشت ایشان خیلی دیر انجام شد. متأسفانه زمانی بود که بچه های پول توجیبی نداشتند. دیگر خودتان می دانید که چه اتفاقاتی برای ما افتاد. ما قبل از بازی پلی آف 10 روز تمرین نکردیم. تیمی هم که 10 روز تمرین نکند نمی‌تواند در مسابقه پلی آف حرفی برای گفتن داشته باشد. با این وجود در بازی رفت برابر ماشین سازی در 20 دقیقه اول خیلی خوب بازی کردیم اما بعد از اینکه یک گل خوردیم آن قدر فشار عصبی روی بچه ها بود، دیگر نتوانستند خودشان را جمع کنند و تیم از هم پاشید. آن تیمی که با آن همه سختی به لیگ 2 صعود کرد، به راحتی آب خوردن دوباره دسته سومی شد!

از خلف وعده های مدیران باشگاه پیام صنعت آمل برای ما بگو.
راجع به آنها چه بگویم؟ حرفی درباره آنها ندارم. دیگر همه می دانند در این باشگاه چه خبر بود. هر چه بود، گذشت و من نمی خواهم وارد این موضوعات بشوم.

اما احساس می کنیم مردم آمل باید از آنچه که در این فصل به سر بازیکنان تیم شان آمده آگاه شوند.
شما درست می گویید، اما اجازه بدهید صحبتی در این زمینه نکنم.

در حال حاضر چقدر از باشگاه پیام صنعت آمل طلبکار هستی؟
همه در آمل طلب دارند. فکر کنم فقط 25 تا 30 درصد قراردادهایمان را گرفته ایم آن هم در چند مرحله بوده است! البته دستشان درد نکند که حداقل تسویه مالی را به من دادند تا بتوانم بدون دردسر با ذوب آهن قرارداد ببندم. از این بابت از آنها تشکر می کنم. من هم به خاطر گرفتن تسویه مالی تمام مطالباتم را بخشیدم.

فکر کنم مطالباتت 10 تا 15 میلیون تومانی بود؟ درست است؟
بله، در همین حدود بود. اما مهم نیست. مهم آینده است. اگر من در این سن بخواهم به پول فکر کنم به جایی نمی رسم. بازهم خدا را شکر می کنم که این تیم وجود داشت و من توانستم در این تیم عرض اندام کنم و خودم را به سطح اول فوتبال کشور معرفی کنم.

وضعیت خودت در این فصل چطور بود؟
من از وضعیت خودم راضی بودم. نمی خواهم از خودم تعریف کنم ولی این موضوع در دل من ماند که چرا تیمی که خودم باعث صعودش به لیگ 2 بودم، نتوانستم باعث بقایش شوم. اما مجموعاً این فصل برای شخص خودم خوب بود. چرا که جوان هستم. این درست که فشار مالی زیادی به ما وارد می‌شد. من هر روز باید از ساری تا آن طرف آمل برای تمرین می رفتم اما نگاه به آینده کمی دلگرمم می‌کرد. خدا را شکر من در همه بازی ها حضور داشتم. به نظرم بد کار نکردم ولی باز هم می گویم حیف شد که کاچیلا سقوط کرد. مطمئن باشید اگر کمی کمکمان می‌کردند، بدون شک در لیگ 2 باقی می‌ماندیم. متأسفانه عده ای کمترین کمک را هم از ما دریغ کردند و آنجایی که باید دستمان را می‌گرفتند تا از جایمان بلند شویم، این کار را نکردند. با همه اینها، یک فاکتور خوب که تیم ما داشت و مطمئن هستم هیچ تیم دیگری آن را نداشت، رفاقتی بود که در بین بچه ها بود. ما پول و امکانات نداشتیم اما رفاقت مان تا آخر فصل پایدار ماند. شاید یکی از دلایلی که توانست تیم ما را با آن همه مشکلات تا روز آخر حفظ کند، همین موضوع بود.

شما از نیم فصل مورد توجه مسئولان ذوب‌آهن اصفهان قرار گرفته بودید. تلاش هایی صورت گرفته بود تا لیگ برتری شوی. توضیح می دهی که چرا الان به ذوب آهن پیوسته ای؟
من یک گله از بعضی ها انجام بدهم. متأسفانه یکسری آمدند کامنت هایی گذاشتند و می گفتند ذوب آهن، ما را (دانیال اسماعیلی فر، علی عرب و مبین عزتی) خط زده است و دیگر ما را نمی خواهد. حالا می خواهم بگویم اگر ذوب آهن مرا خط زده بود، چرا امسال دوباره سراغ من آمد و با من قرارداد بست؟ دوست ندارم راجع به بعضی اتفاقات صحبت کنم اما اگر نگویم هم در دلم می ماند. هر اتفاقی که می افتاد، به ما می گفتند که ما شما را فرستاده ایم ذوب آهن! خدا جای حق نشسته است. خدا را شکر امسال خیلی ها از جمله پدر و مادرم کمک کردند تا امسال من به ذوب آهن بیایم. هر چند پارسال هم می شد به اصفهان بیایم اما حتماً قسمت بوده که امسال در خدمت ذوب آهن باشم.

وضعیتت در ذوب آهن چگونه است؟
خدا را شکر وضعیت اینجا خوب است. من با ذوب‌آهن قرارداد سه ساله بسته ام. تمرینات بدنسازی ما 2 هفته ای است که تمام شده. ان شاالله در پردیس کرج اردو می زنیم. بعد از آن هم به اصفهان برمی گردیم و فکر کنم یک اردو در ترکیه خواهیم داشت.

نگاه یحیی گل محمدی که خودش هم یک مازندرانی است، به تو چطور است؟
خدا را شکر آقا یحیی مربی جوان پسندی است و آنها را قبول دارد. تیم ما هم واقعاً جوان است. ما در تیم مان ستاره نداریم. بازیکنان بزرگی مثل محسن مسلمان، قاسم دهنوی، مهدی رجب زاده و سینا عشوری در کنار جوانان زیادی حضور دارند. میانگین سنی تیم ما پایین است. فکر می‌کنم بتوانم طوری که آقا یحیی از من بخواهد، برایش بازی کنم.

صحبت‌های پایانی ات را می‌‌شنویم.
جا دارد از آقای حسین ولی نژاد تشکر کنم که پارسال مرا که بازیکن گمنامی بودم به کاچیلا آورد و از من یک بازیکن با تجربه ساخت. از آقایان رفیعی و تقی پور پسردایی عزیزم نیز تشکر می‌کنم که برای جمع آوری مدارکم در اینجا (اصفهان) به من کمک کردند. همچنین از آقای حمید بخشی هم که قبل از رفتنم به ذوب آهن برایم زحمت کشید و تمرینات خوبی را با ایشان داشتم و پدر و مادر عزیزم که در سال قبل فشار زیادی به آنها وارد شده نیز تشکر می‌کنم. از این فرصت استفاده می‌کنم و از مجموعه مدرسه فوتبال پدیده که 10 سال در آنجا حضور داشتم و استارت لیگ برتری شدنم از همان جا شروع شد، تشکر می‌کنم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی