آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 20 شهریور 1397 12:50
خبرشمال با توجه به موج خروشان مهاجرت‌ها به مازندران گزارش می‌دهد

صاحبخانه‌های بی‌خانه

 
 
 
 

خبرشمال / مائده مطهری‌زاده


مازندران، گویا قرار است در آینده‌ای نه چندان دور، به یک استان چند قومیتی تبدیل شود. این را می‌شود از مهاجرت‌های افسارگسیخته از اقصی نقاط ایران (به ویژه شهرهای کم‌آب) به این خطه سرسبز فهمید؛ خطه‌ای که سفره‌ پرنعمتش عنقریب، تهی می‌شود و بعید است تا چند سال آینده به صاحبان اصلی و ساکنان بومی‌اش وفا کند، چه رسد به غریبه‌ها...!
هرکجا آب هست، آبادانی هم هست و بالعکس، در هر کجا آب نباشد، جریان زندگی نیز متوقف می‌شود و به همین خاطر نیز مازندران، اکنون به کانون اصلی مهاجرت جمعیت‌ها و اقوام گوناگون در ایران تبدیل شده است.
کمبود منابع، همچون کمبود منابع آبی در یک منطقه خاص جغرافیایی، امروزه به عنوان یکی از مهم‌ترین و قوی‌ترین علل و عوامل در جابجایی جمعیت‌های بزرگ و کوچک در درون و بیرون مرزها شناخته می‌شود.
امروزه متاسفانه به دلیل سوء تدابیری که در نگهداشت و مدیریت منابع آبی در مناطق خشک و نیمه خشک ایران از سوی مدیران ارشد استانی اتفاق افتاده است، بسیاری از ساکنان بومی این مناطق، را بر آن داشته است تا به خیال سکنی گزیدن در بهشت خرم ایران یعنی مازندران، راه سخت و دشوار سفر را بر خود هموار کرده و مقیم این دیار شوند، حال آنکه همانطور که در ابتدای سخن نیز به آن اشاره شد، اکنون این بهشت زیبا نیز به دلیل مصرف بی‌رویه و عدم استفاده درست و بهینه از منابع، با فقر و کمبود در بسیاری از حوزه‌ها مواجه است و چندان دور از انتظار نیست اگر بگوییم، مازندران در سال‌های آینده به کویری خشک و تشنه تبدیل می‌شود. البته ناگفته نماند تا قبل از داغ شدن بازار مهاجرت به مازندران، بازار شیرین ساخت سد و کشیدن آب از شیره جان این مُلک پرآب و آباد سکه بود و مردم مناطق خشک و کویری که می‌دیدند ساخت سد و سرریز آب مازندران به استان‌هایشان، افاقه درد بی‌درمان بی‌آبی را نمی‌کند به این فکر افتادند که هرچه سریع‌تر فرار را بر قرار ترجیح داده و تا قبل از آنکه مُهر باطل شد بر روی ساخت برخی سدهای غیرکارشناسانه و ناجوانمردانه بخورد، خودشان به سوی منبع آب کوچ کنند تا آب را از سرچشمه بنوشند. آن‌چنان که کارشناسان، ناظران و مسئولان امر، اعلام می‌کنند، گویا هیچ سد قانونی، نیز توان بستن راه بر سیل مهاجران به مازندران را ندارد. همانطور که در اوایل شهریورماه امسال، روزنامه ایران در گزارشی کوتاه با این جمله درست که کاربری شمال درحال تغییر است، نوشت:« زمانی بحث، بحث ویلا و آخر هفته و تفریح بود، حالا اما شمال دارد به پناهگاهی تبدیل می‌شود برای مردمی که از خشکسالی به ستوه آمده‌اند و دست‌شان هم به دهان‌شان می‌رسد. قمی‌ها، کاشانی‌ها، اصفهانی‌ها، خوزستانی‌ها و ... .
البته به این لیست می‌شود استان‌های دیگری را هم اضافه کرد، اما ظاهراً سرلیست متعلق به اصفهانی‌هاست. همه در مازندران از خریداران دست به نقد این استان‌ها می‌گویند.
محمد اسلامی استاندار مازندران نیز در این باره معتقد است: جریانی برای مهاجرت به شمال وجود ندارد ولی خرید و فروش انجام می‌شود و الان به خاطر همین جوّ، قیمت‌ها بالا رفته و فروشنده‌ای هم نیست.
او هم شنیده است که چنین شایعه‌ای وجود دارد و می‌گوید: من هم شنیده‌ام از سیستان و بلوچستان آمده‌اند و در مازندران دنبال زمین می‌گردند؛ حتی در دودانگه ساری هم زمین خریده‌اند، ولی جایی این مسأله ثبت نشده است.» 
پایان‌بخش این گزارش نیز این سوال کنایه‌آمیز اما قابل تامل بوده است که :« البته آیا ما می‌توانیم بگوییم املاک مازندران را فقط باید مازندرانی‌ها بخرند؟!»
در پاسخ به این سوال، جواب‌ها بسیارند، اما دمِ دستی‌ترین پاسخی که وجود دارد بعد از پاسخ کوتاه نه! این نکته است که هرچند قانونی برای ممانعت از مهاجرت و اقامت غیرمازنی‌ها در مازندران وجود ندارد، اما حداقل کاری که می‌توان در این باره انجام داد این است که با استفاده از اهرم‌های نظارتی و ثبت خرید و فروش زمین‌های بالادست و حتی به نظر بایر در ادارات ثبت اسناد و املاک، بر بلبشوی به‌وجود آمده اندکی قائق شد و دست‌کم اوضاع را کمی تحت کنترل آورد و از به حراج گذاشتن خاک پرنعمت مازندران تا دیر نشده جلوگیری کرد.
هرچند مازنی‌ها به میهمان‌‌نوازی شهره شهرند، اما ترسم از آن روزی‌ست که آمار مهاجرین (مستاجران) آنقدر بالا برود که ساکنان (صاحبخانه‌ها) مجبور به خروج از سرزمین مادری بشوند!

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی