آخرین اخبار :
  • منتشر شده در دوشنبه, 19 شهریور 1397 12:02
خبرشمال به مناسبت روز جهانی پیشگیری از خودکشی گزارش می‌دهد

خودکُشی؛ فرار از واقعیات یا ناتوانی در مواجهه با مشکلات؟!

 
 
 
 
 

خبرشمال / مائده مطهری‌زاده


امروز، روز جهانی پیشگیری از خودکُشی است. مجمع جهانی پیشگیری از خودکشی(IASP)، با همکاری سازمان بهداشت جهانی (WHO) و فدراسیون جهانی سلامت روان، این روز را جهت افزایش آگاهی عمومی نسبت به خودکُشی و پیشگیری از آن در نظر گرفته است.
خودکُشی، یک عکس‌العمل روانی است که برخی افراد، به دلیل اختلالات روانی و افسردگی حاد یا ناتوانی در مواجهه با مشکلات و فرار از واقعیات از خود بروز می‌دهند. کسی که به مرز خودکُشی می‌رسد، در واقع یعنی به این نتیجه رسیده است که دیگر برای بهبود وضعیت زندگی، کاری از دستش برنمی‌آید و در حقیقت، نوعی احساس درماندگی و ضعف شدید است که فرد را از گرفتن یک تصمیم درست برای ادامه مسیر زندگی بازمی‌دارد. صمدی، روانشناس و مشاور خانواده در این باره با بیان اینکه سبک زندگی نامطلوب، افسردگی شدید و ناامیدی از عوامل اصلی بروز خودکشی در افراد مختلف بشمار می‌روند، به خبرشمال گفت: زمانی فرد به خودکشی فکر کرده و یا قصد انجام را در ذهن می‌پروراند که فیزیولوژی، عمل و احساس، هر سه او را در انجام این عمل خشونت بار علیه خود همراهی کنند.
 این روانشناس با اشاره به اینکه طبق دانش جدید روانشناسی برای خروج یک فرد از این بن بست فکری ابتدا باید بر روی اعمال او اثر گذاشت، افزود: انجام اقدامات شادی‌آفرین، نشاط‌آور و امیدوارانه از جمله کارهایی‌ست که می‌تواند تا حدود زیادی در رهایی فرد از مخمصه خودکُشی موثر باشد. به گفته صمدی، بخشش اموال به دیگران، طلب بخشش از اطرافیان، گریه‌های گاه و بی‌گاه، از جمله نمادهای بیرونی رفتاری افراد در معرض خودکُشی است. صمدی اظهار کرد: خودکُشی در پسران معمولا منجر به مرگ می‌شود و این در حالی‌ست که در دختران، اغلب جنبه نمایشی دارد. این مشاور خانواده معتقد است: تاب‌‎آوری به این معنا که فرد، بتواند در زمان مواجهه با مشکلات، سالم‌تر و بهتر از همیشه عمل کند در افزایش توانایی مقابله افراد با رفتارهای پرخطر همچون خودکُشی بسیار اثرگذار است.
 اما هاجر مصطفوی، روانشناس بالینی نیز در این باره به خبرشمال گفت: خودکُشی در زمانی اتفاق می‌افتد که فرد به لحاظ روانی دچار افت و خیزها و نوسانات شدید روحی شود که این امر را در دو حالت خُلق بالا و خُلق پایین می‌توان بررسی کرد. مصطفوی ادامه داد: افسردگی بسیار شدید و پایدار، ناامیدی و درماندگی که در حالت خُلق پایین اتفاق می‌افتد، باعث می‌شود فرد در خود احساس بی‌ارزشی کند که در این زمان، بر اثر تغییراتی که در هورمون‌ها و گیرنده‌های شیمیایی اتفاق می‌افتد، فرد بدون آنکه بداند، درگیر افکار پرخطری همچون خودکشی شده و  در بعضی موارد نیز موفق به عملی کردن آن می‌شود. 
مصطفوی، شخصیت مرزی، بی‌ثباتی هیجانی و برخی از بیماری‌های روحی و روانی دیگر را از جمله نمادهای ظاهری حالت خُلق بالا در افراد دانسته و خاطرنشان کرد: زنان و نوجوانان به دلیل آنکه عواطف و احساسات، در آنها بیش از سایر گروه‌ها به قلیان درمی‌آید، بیشتر از سایر گروه‌های سنی و جنسیتی، در معرض مخاطرات این حالت روانی قرار می‌گیرند. به بیان این روانشناس بالینی، سوء مصرف مواد، فشارهای اقتصادی و اجتماعی نیز از جمله دیگر عواملی است که افراد را به سمت خودکشی سوق می‌دهد. 
مصطفوی، پایین بودن هوش اجتماعی EQرا نیز از مهم‌ترین فاکتورهای تاثیرگذار در بهم‌خوردن نظم ذهنی و بروز رفتارهای آسیب‌زننده در میان افراد سالم و عادی جامعه برشمرد و افزود: EQ که به مجموعه مهارت‌های زندگی اجتماعی بازمی‌گردد، در واقع به این معناست که فرد در موقعیت‌های مختلف زندگی اجتماعی، تا چه اندازه توان سازگاری دارد و آیا در شرایط متفاوت، قادر به گرفتن بهترین و درست‌ترین تصمیم خواهد بود یا خیر؟!
 بر اساس گفته‌های این روانشناس بالینی، هر قدر IQ غیراکتسابی و ذاتی‌ست، اما  EQ یا هوش اجتماعی یک امر کاملا اکتسابی است و فرد در جریان زندگی باید آن را بیاموزد که اغلب ما از عدم بهره‌مندی یا بهره‌مندی ناچیز از این هوشِ تاثیرگذار، در رنجیم. 
مصطفوی، در پایان، کمرنگ شدن معنویت، باورها و اعتقادات را از دیگر عوامل تاثیرگذار در رشد این دست از آسیب‌های اجتماعی برشمرد و تاکید کرد: هر قدر ما انسان‌ها بتوانیم در مواجهه با مشکلات، خود را به یک قدرت لایزال و مطلق متصل کنیم، کمتر در چنگال رفتارهای پرخطر و آسیب‌زننده همچون خودکشی گرفتار می‌شویم.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی