آخرین اخبار :
  • منتشر شده در یکشنبه, 06 اسفند 1396 09:02
خبرشمال از پیش‌‌فروش منابع ملی در آزادراه تهران-شمال گزارش می‌دهد

خون سبز جنگل هیرکانی را نریزیم

خبرشمال / 
پیـش‌فـروش منابع ملـــی در آزادراه تهران- شمال در حالی آغاز شده است که هنوز تکلیف درختان سربریده دارابکلای ساری، قطع هر روزه درختان در جای جای مازندران و پیش از آن، قاچاق چوب و ساخت‌و‌سازهای بی‌رویه در دل سبزترین و زیباترین نقاط شمال ایران که سال‌هاست نفس جنگل‌های این منطقه را به شماره انداخته معلوم نشده است.


اَبَر پروژه آزادراه تهران- شمال که طرح اولیه آن در سال ۱۳۵۶ داده شده بود و پس از انقلاب سال ۵۷ و بعد از انجام مطالعات ابتدایی مسیر آزادراه، از سوی وزارت راه و ترابری به مسابقه گذاشته شده و عملیات اجرایی آن نیز به هیأتی متشکّل از وزارت راه و ترابری وقت و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی نهاد ریاست جمهوری کشور واگذار شده و اکنون نیز به جرأت و قاطعیت، تاریخی‌ترین پروژه راه‌سازی ایران در طول 4 دهه گذشته لقب گرفته، گویا قصد آن را کرده که پس از صرف آن همه هزینه و بلعیدن منابع مالی دولت‌های مختلف، به یکی از بزرگ‌ترین منابع ملی ایران (جنگل‌های هیرکانی) هم دست‌درازی کند و معلوم نیست اشتهای سیری‌ناپذیر این غول بی‌شاخ و دُم چه زمانی از نفس می‌افتد!!

*شوک زیست‌محیطی!
خبر واگذاری اراضی سرسبز و جنگل‌های حاشیه دوسوی آزادراه تهران- شمال، بر اساس مصوبه دولتی که از ابتدا با شعار محیط‌زیست به میدان اجراییات آمده بود، همچون زلزله و شوکی بزرگ به همه دوستداران محیط‌زیست و منابع‌طبیعی بود!
منابع موثق و مراجع آگاه ذیربط مطلع شده‌اند که به لطف خواب غفلت مسئولان و خاموشی مقامات زیست‌محیطی و منابع طبیعی کشور و مازندران، یکی از فاجعه‌بارترین قراردادهای زیست‌محیطی تاریخ ایران در شمال (مازندران) در حال انعقاد است و هیچ صدایی هم از کسی برخاسته نیست!
بنا به گفته مهندس داریوش عبادی، دبیر سمن‌های منابع طبیعی و زیست‌محیطی مازندران، دولت دوازدهم بر آن شده است تا با واگذاری اجرای باقی‌مانده پروژه آزادراه تهران- شمال به بنیاد مستضعفان، این پروژه بزرگ را به اتمام برساند اما به دلیل محدودیت‌ها و مضیقه‌های شدید مالی، ناگزیر به امضای یکی از تلخ‌ترین و ننگ‌آورترین قراردادهای ایران شده است.
عبادی که در این باره با خبرشمال گفت‌و‌گو می‌کرد، در ادامه سخنانش، ضمن اینکه به موضوع پیش‌فروش منابع ملی توسط دولت اشاره می‌کرد، گفت که بر اساس تحقیقات به عمل آمده توسط فعالان و کارشناسان محیط‌زیست، مساحت زمین‌های حاشیه آزادراه تهران – شمال با احتساب 100 متر در عمق، تازه به 4 تا 5 هزار هکتار می‌رسد و ما هنوز نمی‌دانیم، دولت با چه مجوز و کدام منطق در حال معامله 35 هزار هکتار از این اراضی بکر و سرسبز و زیباست؟

*بهای ساخت آزادراه تهران ـ شمال را نباید جنگل پرداخت کند!
همچنین شبکه تشکل‌های محیط‌زیست و منابع طبیعی مازندران با صدور بیانیه‌ای، در تاریخ
۲۴ بهمن ۹۶ نسبت به خبر واگذاری 35 میلیون متر‌مربع از جنگل‌های حاشیه آزاد راه تهران ـ شمال به پیمانکار پروژه واکنش نشان دادند.
در متن کامل این بیانیه آمده است:
اخیراً اخباری از خبرگزاری‌های رسمی منتشر شده که موجب حیرت و نگرانی بسیاری شده است. واگذاری عرصه‌های حاشیه آزادراه تهران ـ شمال که در بخش زیادی از مسیر در منطقه حفاظت شده محیط‌زیست و همچنین عرصه میراث جهانی یعنی جنگل‌های هیرکانی است.
جنگل‌های هیرکانی دارای خدمات مختلفی همچون تولید عناصر حیات یعنی آب‌و‌هوا و خاک است که روی حیات میلیون‌ها انسان در نیمه شمالی ایران تاثیرگذار هستند اما متاسفانه نه تنها هرگز حمایت و ما به ازایی برای این خدمات دریافت نکرده است بلکه اکنون به ‌نام توسعه، چوب حراج نیز بر آن زده شده است!
طبق قانون، دولت مکلف است بودجه زیرساخت‌هایی همچون جاده‌ها و بزرگ راه‌ها را از محل بودجه‌های عمرانی پرداخت کند و نه حراج جنگل‌ها که جزو انفال و منابع ملی است و حتی دولت نیز مالک آن نیست.
شبکه تشکل‌های محیط‌زیست و منابع‌طبیعی مازندران از دستگاه‌های متولی و مرتبط همچون وزارت راه، سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور و سازمان محیط‌زیست درخواست دارد که زوایای دقیق اخبار منتشر شده را برای تنویر افکار عمومی روشن کنند.
بدیهی‌ست هرگونه قراردادی که به هر نحوی منجر به واگذاری اراضی جنگلی یا منابع طبیعی حاشیه جنگل شود، با مخالفت صریح سازمان‌های مردم‌نهاد و مردم منطقه مواجه می‌شود؛
در 50 سال اخیر جنگل‌های شمال به‌خاطر تجاوزات گوناگون به نصف مساحت خود تقلیل یافته است. از دولتی که خود را «‌دولتی محیط‌زیستی» می‌خواند انتظار آن است که به ترمیم جفای رفته بیاندیشد، نه آنکه خود جلودار تخریبی جدید باشد.

*واگذاری زمین‌های اطراف آزادراه تهران ـ شمال «تیر خلاص به جنگل‌های هیرکانی»
محمد الله‌قلی، فعال حوزه محیط‌زیست نیز در گفت‌و‌گوی روز یکشنبه، بیست و نهم بهمن‌ماه با خبرگزاری تسنیم، با انتقاد از احتمال واگذاری اراضی حاشیه‌ آزادراه تهران ـ شمال به پیمانکار گفت: در صورت این واگذاری، تبعات جبران‌ناپذیری به جنگل‌های هیرکانی که ۳۵ میلیون سال قدمت دارند، وارد می‌آید و به نوعی تیر خلاص به این جنگل‌ها محسوب می‌شود.
الله‌قلی که اصل ماجرای ایجاد آزادراه تهران-شمال را به دلیل تبدیل جنگل‌های هیرکانی به دو قسمت مجزا و جدا افتاده و بروز مشکلات عمده زیست‌محیطی در این بخش، به زیر سوال برده است، می‌گوید: «این آزادراه، یک نوع انفصال بین جنگل‌های هیرکانی ایجاد کرده و فقط مشکلات مربوط به قطع درختان نیست بلکه اکنون ارتباط آبی و زیستگاهی بین دو طرف جنگل قطع شده است.»
الله‌قلی، در ادامه با این توضیح که اگر زمین‌های اطراف این آزادراه نیز واگذار شود، به طور حتم بهره‌برداری و ساخت‌و‌ساز هم آغاز خواهد شد، تصریح می‌کند، «این مسئله ابتدای فعالیت تخریب باقیمانده جنگل‌های هیرکانی خواهد شد و آسیبهای بسیار بیشتر و عمیق‌تری صورت می‌گیرد.»
این فعال محیط‌زیست پوشش‌های گیاهی همانند شمشاد، سیب وحشی، گلابی وحشی و توسکا را جزء آخرین بازمانده‌های رویشگاه‌های جلگه‌اى گیاهان در جنگل‌های هیرکانی برشمرده و ضمن بیان این نکته که تقریبا در کمتر نقطه‌ای از دنیا چنین پوشش گیاهی یافت می‌شود، می‌افزاید، «با واگذاری زمین‌ها و بهره‌برداری از آن برای ساخت‌و‌ساز، احتمال نابودی این رویشگاه‌ها هم وجود دارد»
‎الله‌قلی، می‌گوید در صورت واگذاری زمین‌های اطراف آزادراه و نابودی پوشش گیاهی جنگل‌های هیرکانی، دیگر چیزی به نام احیاء و پویایی جنگلی باقی نمی‌ماند و حتی تمامی نهال‌های بستر این جنگل‌ها نیز از بین می‌رود و این درست مشابه تاثیرى است که حضور دام در جنگل‌هاى شمال ایران دارد و با تغذیه از نهال‌ها را به مرور جنگل‌ها پیر و نابود می‌کند.
‎به گفته این فعال زیست‌محیطی، تبارشناسان آسیایی و اروپایی روی ژنتیک این جنگل‌ها فعالیت کرده‌اند، چراکه آن را جزو اجداد جنگل‌های اروپایی و آسیایی می‌دانند.
این فعال محیط‌زیست در ادامه می‌افزاید،«از نظر زیست‌شناسی کسانی که روی تبارشناسی درختان جنگلی اروپا و آسیا کار می‌کنند به سراغ جنگل‌های باستانی هیرکانی ما می‌آیند ضمن اینکه به این جنگل‌ها، هیرکانی اوراسیا نیز گفته می‌شود.»
‎محمد الله‌قلی، جنگل‌های هیرکانی را یک فسیل زنده دانسته و با بیان اینکه این جنگل‌ها به هیچ عنوان نباید مورد تعرض قرار گیرد، اضافه می‌کند، «این رفتاری که با جنگل‌های هیرکانی می‌شود بسیار نامناسب است و در تاریخ از آن به عنوان نقطه تاریک یاد می‌شود چراکه این طبیعت زیبا، میراث جهانی محسوب می‌شود‌.»

*کاش دست‌مان به خون سبز جنگل آلوده نبود!
به نظر می‌رسد در هیچ کجای دنیا این چنین که ما در حق طبیعت جفا می‌کنیم، ظلم نمی‌شود!
او اکسیژن ما را تأمین می‌کند و ما سر از تنش جدا می‌کنیم؛ او سایه‌سار آرامش رهگذران می‌شود و ما سایه‌اش را با تیر می‌زنیم؛ او زندگی برای مان به ارمغان می‌آورد و ما برای او مرگ آرزو می‌کنیم. کاش دست‌مان، اینگونه به خون سبز جنگل آلوده نبود!

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی