آخرین اخبار :
  • منتشر شده در چهارشنبه, 28 اسفند 1398 06:09
«خبرشمال» در آخرین گزارش اجتماعی خود مهم‌ترین وقایع سال 1398 را بررسی می‌کند؛

نفس‌های خسته اما امیدوار

 
 
 
 

 مائده مطهری زاده /


آخرین روزهای سال را در حالی می‌گذرانیم که شیوع یک ویروس تهدید کننده در ایران، همه زندگی ایرانیان را تحت‌الشعاع قرار داده است.
بهار سال 99 در حالی در نزدیک‌ترین فاصله با ما قرار دارد که همگی ما زمستان بسیار سختی را پشت سر گذاشته‌ایم.
از شهادت سردار سپاه اسلام شهید حاج قاسم سلیمانی و یارانش گرفته تا سقوط هواپیمای 752 اوکراینی در بُعد کشوری تا مرگ جمعیت کثیری از پرندگان مهاجر در تالاب میانکاله در مازندران و اکنون نیز همه‌گیری ویروس کرونا در کشور و مازندران.
سال 98 را با سیل شروع کردیم؛ سیلی خانمان برانداز و بی سابقه که گفته می‌شد هر 100 سال یکبار در یک منطقه رخ می‌دهد.
این سیل که تقریبا تمامی استان‌های کشور را در بر گرفته بود، نوروز را به کام همه مردم تلخ کرد.
حجم عظیم باران، این رحمت الهی، به یکباره فروریخت و بسیاری از مردم ایران را از جمله در مازندران با مصائب بسیاری مواجه ساخت.
مسوولان به ویژه ارتش و سپاه، با بسیج امکانات سعی کردند تا هرچه زودتر لکه ننگ سیل را از زندگی‌ها بشویند، اما حجم خسارات به حدی بود که حتی تا همین حالا که این سطور را می‌نویسم، هنوز هم خبرهای ساخت مسکن برای سیل‌زدگان و اعطای تسهیلات به آنها ادامه دارد.
مازندران هم یکی از جمله استان‌هایی بود که در بازه زمانی اواخر اسفندماه تا اوایل فروردین‌ماه با تبعات سیل دست و پنجه نرم کرد.
از زیراب و سوادکوه گرفته تا شهرستان‌های نوشهر و چالوس، بسیاری از خانواده‌ها درگیر مصائب سیل شدند و دولت نیز به کمک مسوولان استانی، تسهیلاتی را برای جبران خسارات سیل بر آنان در نظر  گرفت. اما این پایان راه نبود؛ هنوز مازندرانی‌ها از گرفتاری‌های سیل خلاصی پیدا نکرده بودند که یک بلای زیست محیطی در میانکاله دامنگیر شد.  پرندگان مهاجر زمستان گذرانی که سالیان سال بود برای گذران زمستان به مناطق جنوبی نیمکره شمالی و مازندران سفر می‎کردند، این بار در تور مصیبتی به نام بوتولیسم اسیر شدند و در جلوی چشمان میلیون‌ها ایرانی و ناظران جهانی، دسته دسته به سوی ابدیت پر کشیدند و کاری هم از دست کسی برنمی‌آمد!
هر روز آمارها از افزایش تلفات در میانکاله خبر می‌داد و مسوولان به دنبال آرام کردن تنش‎ها از سوی فعالان محیط زیست و خبرنگاران محیط زیست بودند.
برخی از کارشناسان و فعالان پیشکسوت محیط زیست، مسمومیت با سم بوتولیسم به خرج‌شان نمی‌رفت و مقصر اصلی به وجود آمدن چنین فاجعه‌ای را شکارچیان غیرمجاز می‌دانستند، اما مسوولان محیط زیست و دامپزشکی همچنان بر مسمومیت بر اثر بوتولیسم تاکید داشتند که بالاخره پرونده تلفات پرندگان مهاجر با ثبت عدد 14 هزار قطعه تلف شده، به پایان اشکبار خود رسید.
اما پرده آخر سال، عجیب‌تر و غمبارتر بود. ویروس کرونا چنان با شدت و حدت آمد و زندگی‌ها را تحت‌الشعاع خود قرار داد که مصائب دیگری همچون وضعیت بد اقتصادی و افزایش نجومی قیمت‌ها و ... را با خود شست و برد و تا جایی که به قول برخی این روزها حتی شنیدن دلار 20 هزار تومانی هم آنقدری نگران کننده به نظر نمی‌آید، چون ویروس مهلک کرونا جایی برای نگرانی‌های دیگر نگذاشته است.
اما نگرانی جدی‌تر این روزها، نه کرونا، که جدی نگرفتن کروناست!
بر اساس نظرسنجی‌های بدست آمده، به طور مثال فقط در تهران، 60 درصد از مردم نگران کرونا نیستند و همین امر نیز مایه نگرانی مسوولان به ویژه وزارت بهداشت را فراهم آورده است.
علت عدم نگرانی این افراد نیز از دو حال خارج نیست، یا اینکه خیال می‌کنند کرونا مال دیگران است و به آنها سرایت نمی‌کند یا آنکه احتمالا فکر می‌کنند بدن‌شان دارای چند لایه محافظتی ویژه در برابر کروناست!
اما در این آخرین شماره و آخرین گزارشی که در این صفحه درج می‌شود، از همه خوانندگان و مخاطبان همیشگی «خبرشمال» عاجزانه تقاضا داریم اگر جان خودتان، عزیزان‌تان برایتان اهمیت دارد، شما را به مقدسات قسم، در خانه بمانید و توصیه‌های وزارت بهداشت را جدی بگیرید!
اگر می‌خواهید سال جدید، سالی سرشار از سلامتی باشد، اولین نکته جدی گرفتن کروناست و اینکه تا جایی که می‌توانید در خانه بمانیم. دوست داریم در حُسن ختام سال 98، برایتان از امید بگوییم و اینکه همه ما محکوم به امیدواری هستیم چون امید تنها راه نجات ماست و اگر امید را از زندگی‌هایمان بگیریم دیگر چیز زیادی برای‌مان باقی نمی‌ماند!
ما ناچاریم با وجود همه تلخکامی‌ها، اندوه‌های فراوان، نگرانی‌ها و مصیبت‌ها، از سلاح امید برای زندگی و زنده ماندن استفاده کنیم و نگذاریم که ناامیدی زندگانی‌مان را به تسخیر دربیاورد. نفس‌هایمان خسته است اما به فضل پروردگار امیدواریم و در نهایت نیز با این امید که سال جدید، سالی پر از خیر و برکت و نعمت سلامتی باشد، این گزارش را به پایان می‌‎بریم و از خداوند برای همه شما بهترین‌ها را آرزو داریم.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی