آخرین اخبار :
  • منتشر شده در چهارشنبه, 07 اسفند 1398 10:34
«خبرشمال» از مرگ و میر ناشی از حوادث کار در مازندران گزارش می دهد؛

بر بلندای حـادثه

 
 
 
 

 ادریس پوردهقان  /


 روز گذشته خبر فوت کارگری ۵۷ ساله که بواسطه سقوط از ساختمانی در ساری اتفاق افتاد را برآن داشت تا فارغ از «هیاهوی کرونائی» نگاهی به اوضاع و احوال کارگران، جان برکفان عرصه سازندگی  بیندازیم.
کارگر ۵۷ ساله که به عنوان پیمانکار آرماتوربندی در ساختمانی نیمه کاره در ساری فعالیت می‌کرد، ساعت صبح روز گذشته از فضای خالی ایجاد شده برای نصب آسانسور، سقوط کرد که پس از دریافت این گزارش ماموران کلانتری ۱۳ ساری به محل حادثه اعزام شدند و با کمک عوامل امدادی این فرد به بیمارستان منتقل شد اما به علت شدت صدمه و جراحت جان خود را از
دست داد.
این سانحه نمونه مشت از خروار است که با بررسی گزارشات ماهانه و سالانه حوادث کار در مازندران پی می‌بریم حوادث کار در کشور و به تبع آن در استان مازندران در حال
 افزایش است.
در این گزارش منحصرا به آمار مرگ‌و‌میر ناشی از حوادث کار در استان مازندران می‌پردازیم . طبق آماری که از سوی اداره کل پزشکی قانونی در دوماه گذشته منتشر شده است آمار مرگ و ‌میر ناشی از حوادث کار در استان 9 درصد افزایش نسبت به 10 ماهه اول سال گذشته
 داشته است.
به گفته علی عباسی مدیر کل پزشکی قانونی استان مازندران۸۴ نفر بر اثر حوادث کار در ۱۰ ماه امسال جان خود را از دست دادند که ۸۳ نفر مرد و یک نفر هم زن بودند.
وی با بیان اینکه مرگ و میر ناشی از حوادث کار امسال در مقایسه با مدت مشابه پارسال ۹ درصد افزایش داشت گفت که بر اساس آمار‌های مراکز پزشکی قانونی استان در ۱۰ ماه امسال به ترتیب شهرستان ساری و میاندرود با ۱۵، آمل با ۱۲ و نور با ۹ مورد بیشترین و شهر‌های با فوتی بیشترین و شهر‌های، تنکابن و محمود آباد هر کدام با ۲ مورد فوتی، کمترین موارد مرگ ناشی از حوادث
کار را داشتند.
همانطور که می‌دانیم  عمده دلایل مرگ افراد در حوادث کار مربوط به سقوط از بلندی با ۳۵ نفر، برق گرفتگی با ۱۸، اصابت جسم سخت با ۱۷ و سوختگی و سایر موارد هر کدام با ۷ مورد در رتبه بعدی قرار دارند که این تقسیم‌بندی نیز از سوی همین اداره کل منتشر شده است.
آنچه که واضح است بیشترین حوادث ناشی از کار در بخش ساختمان می باشد و نتیجه ارزش قائل نشدن برای جان انسان‌ها و نداشتن برنامه ایمنی در کار، رعایت نکردن  استاندارد‌ها و قوانین مربوطه، عدم آموزش و ایجاد نکردن نظام اطلاع‌رسانی و عبرت از حوادثی که اتفاق افتاده است.
در همین باره دبیر شورای عالی حفاظت فنی و بهداشتی کشور در حاشیه کارگاه آموزشی ایمنی کار در معادن مازندران که در ساری برگزار شد، ایمن نبودن کارگاه‌های ساختمانی و رعایت نشدن نکات ایمنی در کار را از دلایل اصلی بالا بودن آمار مرگ و میر ناشی از کار در کارگاه‌های ساختمانی به نسبت سایر کارگاه‌ها
بیان کرد.
علی مظفری تعداد کارگاه‌ها را در ایران ۴۵۰ هزار واحد بیان کردکه براساس آمار رسمی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال گذشته حدود ۱۰ هزار حادثه ناشی از کار در ایران برای کارگران تحت پوشش تامین اجتماعی رخ داد که در این ارتباط حدود ۶۷۸ کارگر جان خود را از دست دادند که بیشترین تلفات انسانی در کارگاه‌های کارگری با ۱۷۹ مورد مربوط به استان تهران است و پس از آن اصفهان با ۵۲ فوتی رتبه دوم کشور را به خود اختصاص دادند.
با همه مرگ و میرهایی که در حوادث کار رخ می‌دهد برخی از مسوولان بر این عقیده هستند که آمار ناشی از حوادث کار در استان مازندران در سال گذشته ۲۱ مورد اعلام شده‌است و معتقدند که آمار مرگ و میر ناشی از حوادث کار در حال کاهش است در صورتی که آمارهای پزشک قانونی چنین چیزی را اعلام نمی‌کند و خبر از افزایش
9 درصدی می‌‌‌دهند.
افزایش مرگ و میر 9 درصدی در مازندران نسبت به مدت مشابه سال قبل در حالی است که آمار کشوری مرگ و میر ناشی از حوادث کار نسبت به مدت مشابه 8.5درصد می باشد.
نکته حائز اهمیت دیگر این است که برای ارزیابی و به‌دست آوردن آمار حوادث هنگام کار نیازمند تعاریف آماری مشخص و استفاده از شاخص‌های استاندارد معینی هستیم. سازمان بین‌المللی کار، این شاخص‌ها را اعلام کرده و همه کشورهای عضو، موظفند از این شاخص‌ها برای پایش آمار حوادث استفاده کنند.
 از طرفی ضریب تکرار و شدت حادثه و همچنین ضریب وقوع یا شیوع حادثه، شاخص‌های ارزیابی به شمارمی‌آیند ،ضرب تعداد کل حوادث در مدت زمان معین درعدد یکصد هزار تقسیم بر تعداد کل کارگران، وضعیت شیوع حوادث در کشور را نشان می‌دهد. در واقع برای به‌دست آوردن آمار دقیق باید رابطه کارگری و کارفرمایی در هنگام حادثه مدنظر قرار‌گیرد و در صورت عدم وجود این ارتباط نباید جزو آمار محاسبه ‌شود.
طبق آمار سازمان بین‌المللی کار، 2میلیون 780 هزار نفر در سال به‌دلیل مشکلات ناشی از کار جان خود را از دست می‌دهند که از این تعداد سیصدو چهل هزار نفر صرفاً به‌دلیل بیماری‌های شغلی جان خود را از دست می‌دهند.
در مجموع صرفنظر از تفاوت آمارها توجه به این نکته مهم است که حتی یک مورد مرگ انسان ناشی از حوادث کار آسیب‌‌رسان است پس این سؤال ایجاد می‌شود  که برای کاهش این آمارها چه باید کرد؟ برای کاهش تلفات هنگام کار نیازمند یک زنجیره برای ارتقای ایمنی هستیم. وجود تجهیزات استاندارد مهم‌ترین رکن ایمنی به شمار می‌آید. کشور ما در این زمینه نیازمند نوساز ی و بازسازی است. رکن بعدی نظارت است البته اگر نتوانیم از تجهیزات به روز، استاندارد و ایمن استفاده کنیم به‌دلیل اینکه ذات فرآیند کار ایمن نیست قوی‌ترین نظارت‌ها هم مانع بروز خطر نخواهد شد.
سالانه بیش از 400 هزار بازرسی ادواری از سطح کارگاه‌های کشور انجام می‌شود البته کارگاه‌های پرمخاطره بیش از سایر کارگاه‌ها رصد می‌شوند. طبق ماده 85 و 95 قانون کار، کارفرما مکلف به ایجاد ایمنی در محیط کار است. از این‌رو بازرس‌ها در بررسی‌های ادواری اگر با موردی خلاف قانون مواجه شوند کارفرما را برای اجرای قانون 176 قانون کار معرفی می‌کنند.
 متأسفانه این آمار به شدت نگران‌کننده است اما از آن بدتر این است که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی آن را نمی‌پذیرد و همواره و در همه دوره‌ها با تأکید بر اینکه آمار مرگ و میر ناشی از حوادث کار در ایران درحال کاهش است، آماری به مراتب کمتر را
 اعلام می‌کند.
وزارت کار که باید حامی حقوق کارگران باشد با انکار این واقعیت اعلام می‌کند آمار مرگ و میر کارگران ما در این حوزه بسیار پایین‌تر از استاندارد آسیا است. در حقیقت ریشه این مشکل و ناتوانی در حل آن همین دیدگاه و نپذیرفتن واقعیت‌ها است.
ما به‌عنوان فعال این حوزه، معتقدیم که حتی یک حادثه هم نباید اتفاق بیفتد. برخی از کارگران به دلیل نبود ایمنی در کارگاه ها جانشان را کف دستشان گرفته اند. لذا معتقدم حتی اگر تعداد مرگ و میر ما در این حوزه در محدوده استاندارد باشد بازهم باید تلاش کنیم که حتی از بروز یک حادثه هم پیشگیری کنیم.از میان دیگر عوامل مهم، می‌توان به نبود ابزار و لوازم مناسب برای مشاغل ساختمانی و معدنی و همچنین ضعف بازرسی و نداشتن نظارت دقیق اشاره کرد. دومین دلیل، پایین بودن دستمزد به‌صورت خاص است. در واقع در برخی مشاغل سخت و خطرناک، استفاده از نیروی کار به جای ماشین‌آلات به‌دلیل مقرون به صرفه بودن بیشتر مورد توجه کارفرمایان قرار می‌گیرد این درحالی است که باید برای حفظ امنیت جان کارگران از ماشین‌آلات و ابرازهای صنعتی هرچند گران استفاده کرد.
نبود آموزش کافی و ساماندهی نیروی کار عامل مهم دیگر در مرگ و میر کارگران است. متأسفانه در مشاغل تخصصی که بروز حادثه به وفور وجود دارد نیروی کار بدون آموزش به کار گرفته می‌شود که این امر به افزایش نرخ مرگ
منجر می‌شود.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی