آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 06 اسفند 1398 12:25
«خبرشمال» از چگونگی مواجه رسانه‌ها با بحران کرونا گزارش می‌دهد؛

قدرت قلم در رهبری اذهان

 
 
 
 
 ادریس پوردهقان /

کشور ایران همواره دست‌خوش بحران‌های گوناگون بوده و کرونا ویروس یکی از همین بحران‌ها به‌شمار می رود با توجه به موضوع ژورنالیسم رئالیستی به این سوال دست می‌یابیم که آیا رسانه‌ها این قدرت را دارند، با برجسته‌سازی و بزرگ‌نمایی یک پدیده، آن را تبدیل به بحران کنند ویا بالعکس با کوچک‌نمایی و بی‌اهمیت جلوه دادن پدیده‌ای دیگر، کاملا موضوع را مغفول و محو کنند؟!
با این توضیح نقش رسانه‌ها در قبال انتشار اخبار حساسیت‌زا بیش از پیش احساس می‌شود و همواره در انتشار اخبار حساسیت‌زا و مهم، تقابل و تضادی بین مسئوولیت ذاتی و اجتماعی رسانه‌ها در اطلاع‌رسانی وقایع و یا به کارگیری رویکرد انکار و سکوت به خاطر ایفای نقش آرام و عادی‌سازی رسانه‌ها در جامعه وجود داشته و دارد که امیدوارم به‌زودی با «ارتقای مهارت و تخصص روزنامه‌نگاری بحران» در کشور، این نقیصه رفع شود.
رسالت اصلی قلم که در تبیین استراتژی رسانه‌ای در مواجه با بحران اطلاع‌رسانی شفاف و واقع‌گرایانه است که در مورد این بیماری مهلک به‌گونه‌ای است که از ایجاد هرگونه استرس فزاینده بر مردمی که بالقوه دچار افسردگی و واهمه هستند، پرهیز شود و این هنری است که علاوه بر مهارت ژورنالیستی، نیازمند دانش، آگاهی و هوش رسانه‌ای‌ است. چیزی که رسانه‌ها برای مدیریت بحران کرونا نیازمند آن هستند، پیروی از ژانر ژورنالیسم
رئالیستی است.
رسانه‌ها به دلیل توانایی در جهت‌دهی به افکار عمومی، نقش اساسی در مراحل مختلف بحران
 ایفا می‌کند.
 نقش دوگانه رسانه‌ها در بحران‌زایی و بحران‌زدایی، برجسته‌سازی و کوچک‌نمایی، امیدزایی و امیدزدایی و...‌دست‌کم بر صاحب‌نظران این عرصه، پوشیده نیست.
 اما به نظر می‌رسد در کشور ما، تاکنون از ابزار رسانه و ظرفیت استثنایی آن برای مدیریت آن‌ها به خوبی استفاده نشده است. عوامل بسیاری در این ماجرا دخیل هستند؛ این عوامل باعث می‌شوند رسانه‌ها در بحران کارکردهای متفاوت
 داشته باشند.
مازندران در رتبه دوم مطبوعات و رسانه‌های کشوراز لحاظ تعداد می‌باشد ولی فقط همین تعدد رسانه‌هاست که نام این استان را در مطبوعات کشور بر سر زبان‌ها آورده و‌گرنه هیچ استراتژی، بینش و نگرش جمعی در مواجه با بحران‌ها در آنها وجود ندارد.
البته هستند تعداد انگشت شماری که سواد رسانه‌ای کافی در مواجه با بحران را دارند ولی به‌تنهائی نمی‌توان اذهان را در بحران‌ها اداره کرد از این رو نیازمند آن هستیم که همه رسانه‌ها خود را در مواجه با بحران به‌روز‌رسانی کنند.
در یک تقسیم‌بندی کلی، ارتباط بحران و رسانه را می‌توان به سه دسته تفکیک کرد: بحران در خارج سازمان رسانه‌ای، بحران در داخل سازمان رسانه‌ای و اداره بحران به
 وسیله رسانه.
سردرگمی و رعبی که در حال حاضر استان مازندران را همانند سایر استان‌های کشور فرا گرفته ناشی از این است که رسانه‌ها نتوانسته‌اند آنطور که باید در خوراک‌دهی صحیح بحران  نقش‌آفرینی کنند که البته سکوت نابخردانه رسانه‌های سازمانی هم در این مساله بی‌تقصیر نیست.
شاید شما هم شنیده باشید که برخی از مسوولان و حتی رسانه‌های دارای دانش ناکافی در ارائه اخبار نوک پیکان حمله را به سمت فضای مجازی می‌گیرند و آنان را مقصر اصلی تشنج در استان مازندران می‌نامند در صورتی که فضای مجازی هم یک گونه از گونه‌های رسانه‌ای است و در این میان وقتی رسانه‌های سازمانی که همان پایگاه‌های اطلاع‌رسانی سازمان‌ها می‌باشند در مواجهه با پدیده‌ای به این وسعت روزه سکوت می‌گیرند‌،وقتی رسانه‌های مکتوب و مصور با دانش ناکافی به تفسیر و تشدید اوضاع می‌پردازند، وقتی مردم در بحران گرسنگی اخبار حقیقی در حال تلف شدن هستند مطمئنا به فست‌فودهای رسانه‌ای پناه می‌برند و اصلا به عواقب و تبعات مصرف فست فود توجهی نمی‌کنند. پس با این اوصاف اگر رسانه‌های مکتوب و دیداری و شنیداری قصد دارند تامین‌کننده قوت غالب جامعه باشند و محصولاتشان در سبد اندیشه‌های ملت جائی داشته باشد باید سواد مواجهه با «ژورنالیسم بحران»
را بیاموزند.
رسانه‌ها، در شرایط بحران، نقش بسیار مهمی دارند. در واقع هم بحران‌های بیرونی باید به وسیله رسانه‌ها مدیریت شوند و هم اینکه رسانه با عملکرد صحیح، به موقع و پاسخ به نیازهای مخاطبان خود به بحران
مبتلا نشوند.
عوامل و متغیرهای مختلفی بر مدیریت بحران اثر می‌گذارند. این عوامل طیف گسترده‌ای شامل خود رسانه، سابقه بحران، محل وقوع بحران، نوع بحران، نظام سیاسی حاکم، پایگاه ایدئولوژیکی، میزان استقلال یا وابستگی به حاکمیت، ارزش‌های خبری، نوع عملکرد رقبا، نوع رویکرد و استراتژی
 و غیره هستند.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی