• منتشر شده در پنج شنبه, 01 اسفند 1398 10:35
«خبرشمال» در مذمت ریخت‌وپاش‌های انتخاباتی گزارش می‌دهد؛

شکم‌های سیر، مغز‌های گرسنه!

 
 
 
 

 مائده مطهری زاده /


قطار تبلیغات انتخابات با سر و صدای فراوان، چند روزی است که در شهرها به راه افتاده و دقیقا به همان سیاق قبل و بر مدار سیرکردن شکم‌ها پیش می‌رود تا
 پر کردن مغز‌ها!
هنوز هم داوطلبان، در پی آن هستند که با سیر کردن شکم مردم، چشم عقل‌شان را نیز سیر کنند و هنوز هم مردم فکر می‌‌کنند چون نمک‌گیر شده‌اند، باید به کاندیدای مربوطه رای بدهند و اگر ندهند، یعنی خلاف عرف و اخلاق عمل کرده‌اند و حال آنکه، این اقدام اساس‌اش اشتباه است و کاندیدایی که سعی دارد با پر کردن شکم مردم، چشم عقل‌شان را کور کند، نه به حکم قانون، بلکه به حکم انسانیت باید مورد مواخذه قرار گیرد.
جدای از اینکه اطعام‌ دهی با نیت خریدن رای، خود می‌تواند مصداق واقعی و عینی جرم انتخاباتی محسوب شود، پرسش اصلی این است که چرا هنوز این سنت غلط ریخت‌و‌پاش‌ها در زمان انتخابات، رایج است و قانونگذار هنوز نتوانسته یا نخواسته است که برای تغییر این وضعیت کاری صورت دهد!
اکنون قانون شفافیت و نظارت بر تامین مالی فعالیت‌های انتخاباتی در انتخابات مجلس شورای اسلامی در مورخه 6 بهمن ماه امسال به سرعت به تصویب رسیده است و نمایندگان با توجه به نزدیک بودن انتخابات مجلس با بررسی دوفوریتی این طرح را تصویب کردند.
بر اساس ماده 1 این مصوبه، اصطلاحات و عبارات زیر در این قانون، در معانی ذیل به‌کار می‌روند:
1ـ تبلیغات:« به مجموعه اقدامات نامزدهای انتخابات و یا نمایندگان آنها و سایر افراد ـ اعم از گفتاری، نوشتاری و رفتاری ـ به منظور تأثیرگذاری بر رأی‌دهندگان گفته می‌شود که با هدف رساندن پیام، خط‌مشی و برنامه نامزدها یا احزاب و گروه‌های سیاسی به مردم می‌باشد تا از این طریق آنها را به رأی‌دادن به نامزدهای مورد نظر یا جریان و گروه خاص ترغیب نمایند.»
۲ـ فعالیت‌های انتخاباتی:« به هرگونه فعالیت قانونی اطلاق می‌گردد که نامزدها، احزاب و گروه‌های سیاسی و طرفداران آنها در تبلیغات و یا امور مرتبط با انتخابات انجام می‌دهند.»
3ـ هزینه‌های انتخاباتی:« هزینه‌هایی مادی است که نامزدهای انتخابات و احزاب و گروه‌های سیاسی در انجام فعالیت‌های انتخاباتی و تبلیغات، صرف می‌کنند.»
۴ـ تأمین مالی انتخابات:« به مجموعه منابعی گفته می‌شود که جهت تأمین هزینه‌های انتخاباتی انجام و یا صرف می‌شود.»
۵ـ سامانه مالی انتخابات:« پایگاهی است که وزارت کشور به‌صورت الکترونیکی ایجاد و نامزدها و احزاب و گروه‌های سیاسی ملزم به ثبت اطلاعات مالی خود مطابق قانون در این سامانه می‌باشند.»
همچنین براساس ماده 2 این قانون، هیچ شخص و یا نامزدی نمی‌تواند اقدام به دریافت یا پرداخت کمک مالی نقدی یا غیرنقدی جهت تأمین منابع مالی فعالیت‌های انتخاباتی و هزینه‌کرد آنها نماید، مگر به صورتی که در این قانون مقرر شده است.»
هرچند که این تلاش برای رفع دغدغه‌ها و نگرانی مردم جهت شفاف‌سازی منابع مالی هزینه‌های انتخاباتی ستودنی است، اما با همه این اوصاف، همچنان شاهد ریخت‌و‌پاش‌های انتخاباتی نامزدها هستیم، در حالی که هنوز هم منابع مالی‌شان معلوم نیست و کمافی‌السابق، مردم همچون ادوار گذشته قرار است به خاطر غذاهای چرب و چیلی و برنج خوش‌پخت شمال و خورش‌های قیمه و قرمه و...، نماینده به خانه ملت بفرستند و گویی انتخابات، فستیوالی برای انتخاب بهترین سرآشپزهاست که در نهایت قرار است به رای مردم گذاشته شوند تا از میان آنها بهترین‌شان برگزیده شود! و در واقع بهتر است اینطور گفته شود که چنانچه بخواهیم عدالت را حاکم کنیم، در واقع این سرآشپز ستاد است که باید انتخاب شود، نه کاندیدای محترم!
البته فقط همین هم نیست! هرسال، آپشن (گزینه‌های) دیگری هم به تبلیغات اضافه می‌شود!
به طور مثال حضور هنرمندان و خواننده‌های برجسته و شناخته شده (که به نوعی اعلام حمایت آنها از کاندیدای موردنظر محسوب می‌‌شود)، ستادهای تبلیغاتی که بیشتر به شوهای زنده تلویزیونی شباهت دارد و امسال که کاشف به عمل آمده است حتی از استندآپ کمدین‌ها نیز در ستادهای انتخاباتی برخی نامزدها استفاده شده است تا به قول معروف، بر شور و نشاط و گرمای انتخابات افزوده شود؛ اما نکته اصلی اینجاست که چرا حتی یک نفر از خود نمی‌پرسد مگر کاندیدای محترم، قرار است در مجلس برای ما بنوازد، بخواند یا کمدی اجرا کند یا کارهای مهم‌تری مثل وضع و اصلاح قوانین و نظارت بر امور قوه مجریه دارد که نیاز به سنجش عیار دانش و تجربه و سوابقش است نه چیز دیگری!
بنابراین، اینطور به نظر می‌رسد که هم مردم و هم کاندیداهای محترم در همه ادوار انتخابات دچار یک سوء‌تفاهم تاریخی در درک مسوولیت سنگین نمایندگی بوده و هستند، وگرنه هیچگاه یک کاندیدای محترم انتخابات به خود اجازه نمی‌داد که برای جلب نظر و رای مردم، ستاد انتخاباتی‌اش را به رستوران یا استیج هنرنمایی هنرمندان و... تبدیل کند و در نهایت همین سوء‌تفاهم است که نمی‌گذارد نمایندگان واقعی مردم وارد مجلس شوند! و در بهترین حالت، شاهد شکل‌گیری مجلسی خنثی و بی‌تاثیر در معادلات اقتصادی،
سیاسی، اجتماعی و... باشیم.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی