آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 29 بهمن 1398 11:22
پرونده ویژه «خبرشمال» درباره شیوه‌ها و برنامه‌های نامزدهای انتخابات مجلس؛

جای خالی فرهنگ در خیابان «فرهنگ»!

 
 
 
 

هومن حکیمی/


اشاره: تمام خیابان «فرهنگ» ساری را پیاده طی می‌کنم. ستادهای کوچک و بزرگ و رنگارنگ نامزدهای انتخابات مجلس یازدهم، مدام از جلوی نگاهم رد می‌شوند. مثل دوره‌های قبل «شلوغ پرشور و پرحرارت» نیستند ولی شلوغ هستند! تراکت‌ها و پوسترهای تبلیغاتی، شربت و شیرینی و آهنگ‌ها که اغلبشان مثلا ریتم شاد دارند اما آنقدر چیپ‌اند که حال آدم را می‌گیرند، از سر و کول ملت و خیابان و شهر بالا می‌روند؛ بدون اینکه کارکرد مشخصی داشته باشند.


1

از تاثیر مشخص و مهم فرهنگ بر حوزه‌های دیگر زندگی، بارها گفته‌اند و نوشته‌اند و نخوانده‌ایم! فرهنگی برای اغلب ما و مسوولان، یک تعریف دم‌دستی و کلیشه‌ای دارد که فقط می‌شود با آن، جاهای خالی را پر کرد؛ «جای خالی را با کلمات مناسب پر کنید»، اگر دهه‌های قبلی در برگه‌های امتحانی جواب می‌داد، الآن آن هم کاربردش را از دست داده است انگار...

2

خیابان «فرهنگ» ساری را به راحتی می‌شود وصل کرد به «گلسار» رشت یا «سر خواجه» گرگان که در آنها، شربت و شیرینی و تراکت و آهنگ و...، بخش جدایی‌ناپذیر تبلیغات مردمی هستند که اگر آنها را از فرآیند انتخابات حذف کنیم، جذابیت دیگری نمی‌ماند!...

3

اینکه چرا انتخابات در کشور ما جز هیجان و شور و سیاست، چیز دیگری ندارد را می‌شود از زاویه‌های متفاوتی تحلیل کرد اما ترجیح من این است که به نقش فرهنگ اشاره کنم؛ فرهنگی که با کمی بررسی رفتارهای نامزدها و طرفداران‌شان (اینجا تاکید بر استان‌های شمالی کشور با محوریت مازندران است) به وضوح، جای خالی‌اش احساس می‌شود...

4

یکی از نمایندگان مجلس مازندران، سال‌ها پیش برایم تعریف کرد که کمیسیون فرهنگی مجلس از نظر اغلب نمایندگان یعنی کشک! این را که گفت، به یاد سلطان «علی پروین» افتادم و آن دوران فوتبالی که در زمین‌هایش می‌شد گندم کاشت!
کمیسون فرهنگی وقتی از نظر نمایندگانش این‌قدر پیش پا افتاده باشد، انتظار داشتن از نامزدهای انتخابات مجلس که به مقوله فرهنگ در برنامه‌ها و عملکردشان، توجه ویژه کنند هم یعنی کشک! یعنی کشک با کشک قاتی می‌شود و یک کشکستان فرهنگی به و جود می‌اورد که می‌شود با آن همه جا را آش مالی کرد!...

5

در برنامه‌های ارائه شده توسط نامزدهای انتخابات مجلس، اثری از فرهنگ و دغدغه فرهنگی نیست. آنها اگر هم به فرهنگ فکر کنند و به توسعه فرهنگی و خیلی چیزهای فرهنگی دیگر، ته تهش می‌شود پخش آهنگ‌هایی که بیشتر به درد مراسم پاتختی و جشن نامزدی می‌خورد یا انگار عید شده که باید شربت و شیرینی پخش کرد! حتی مورد داریم که در حمایت از یک نامزد و توجهش به فرهنگ گفته که «فلانی به شدت معتقد است که قیمت بلیت کنسرت‌ها باید ارزان‌تر بشود!» و این را جزو ویژگی‌های فرهنگی آن آدم (بخوانید کاندیدای انتخابات) دانسته است!...

6

از نامزدهای انتخابات مجلس یازدهم اگر بپرسیم «فرهنگ چیست؟»، چه جوابی خواهند داد؟ اگر از آنها بپرسیم «کثیف‌کاری شهر بر اثر تبلیغات بی‌برنامه‌شان، چه نقش منفی‌ای بر فضای روحی و روانی شهروندان می‌گذارد؟»، چه پاسخی خواهند داد؟ اگر بهشان تذکر بدهیم که «شهرهای ما به اندازه کافی ترافیک اعصاب‌خوردکن دارند و شما دارید به آن اضافه می‌کنید درحالی‌که می‌شود کاری کنید که تبلیغات شما، اینقدر به ترافیک ما و اعصاب‌خوردی ترافیکی‌مان اضافه نکند» چقدر چپ‌چپ به ما نگاه خواهند کرد؟...، دارم با شما شوخی می‌کنم؛ این بخش را اصلا جدی نگیرید!...

7

«سی پاره به کف در چله شدی/ سی پاره منم ترک چله کن»؛ جای خالی فرهنگ در بیان نامزدهای انتخابات، جای خالی‌اش در رفتارشان، در عملکردشان و در شعارهایشان و وعده‌هایشان و بر سر در ستادهایشان عجیب خالی‌ست. خیابان «فرهنگ» اما همچنان شلوغ است؛ شلوغی و ازدحامی که کارکردش انشاالله که گربه نباشد!

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی