• منتشر شده در چهارشنبه, 23 بهمن 1398 12:42
«خبر‌شمال» مسأله برنج در مازندران را ‌تحلیل می‌کند؛

صفر هیچ به نفع آقای رییس‌جمهور!

 
 
 
 

ادریس پوردهقان /


اشاره: مازندران قطب تولید برنج درکشور ‌است ولی هرچه که به فصل کاشت این محصول استراتژیک نزدیک‌تر می‌شویم، غم و‌ اندوه شالیکاران و کشاورزان این صنعت نیز بیشتر می‌شود.
هرساله با آغاز فصل جدید کار‌ کشاورزان نیز برای آماده‌سازی شالی و خزانه‌های آن آغاز می‌شود و از همان زمان تاول درد ‌‌و‌‌رنج کشاورز نیز سر‌ باز می‌کند و وقتی همگام با شروع مرحله کاشت، مبادی ورود برنج‌های خارجی نیز باز می‌گردد،گویی نمک بر زخم‌های سر باز کرده آنان می‌ریزند. در واقع به‌نوعی می‌توان تاول پیکر کشاورزان را از بی‌ارادگی مسولان، سر باز کردن تاول‌ها را از بی‌عدالتی آنان و نمک‌پاشی بر زخم سر باز کرده را از بی‌تدبیری مسولان حوزه کشاورزی دانست.
کش‌و‌قوس‌های سیاسی در واردات بی‌رویه برنج در چند سال اخیر را اگر در کنار زحمات و مصایب شالیکاری بگذاریم در‌خواهیم یافت این‌همه تلاش در مقابل بی‌توجهی مسوولان هیچ نمی‌ارزد و در مقابل کشاورز هم سعی می‌کند آسان‌ترین روش را برای کسب رزق خود انتخاب کند.
برنج محصولی استراتژیک و قوت غالب مردم کشور ایران و مازندران به عنوان قطب تولید این محصول درجهان شناخته می‌شود ولی اوضاع شالیکاری در استان مازندران به حدی سخت شده که موجب شده تا جمله‌ی «بِرَنج‌،برنج نمی‌ارزد» درمیان مردم زمزمه شود و از طرفی موجبات تبدیل اراضی شالیزاری به باغ‌های مرکبات را نیز فراهم آورده است.
در سفر ‌اخیر رییس دفتر رییس‌جمهور به مازندران وی عدم واردات برنج در زمان کشت و‌ برداشت برنج در استان‌های شمالی را مشروط به کاهش قیمت این محصول عنوان کرده است.
رییس دفتر رییس‌جمهور گفت: اگر تولید برنج در‌داخل به گونه‌ای باشد که ارزان به دست مصرف‌کننده برسد و اگر شرایط در داخل کشور فراهم باشد، علاوه بر صادرات تولیدات داخلی، جلوی واردات برنج خارجی را
 خواهیم گرفت.
جالب است که قیمت همه‌ محصولات تولید داخل کشور‌ رو به صعود است ولی «واعظی» گویا دیواری کوتاه‌تر از دیوار کشاورزان پیدا نکرده است که به راحتی برای آنان شرط می‌گذارد و خواهان کاهش قیمت محصول کسانی است که از زمان کاشت، داشت و تا برداشت روزی هزار‌بار می‌میرد و زنده می‌شود.
این ادعا، ادعای بزرگی است چون دقیقا یکی‌دو‌سال پیش شخص رییس‌جمهور نیز در سفرخود‌ به مازندران با ارائه راهکارهایی غیر‌قابل اجرا‌، شعار محدودیت در واردات برنج را برای مردم این خطه عنوان کرد و نتیجه صفربرهیچ به نفع رییس‌جمهور شد. به این دلیل که نه کشاورز از ضربات مهلک واردات بی رویه در امان ماند و نه رییس‌جمهور توانست قدمی از قدم مبارکش در راستای تحقق شعار خود بردارد و فقط تنها سودی که برای وی داشت این بود که شعاری پرطمطراق از خود بروز داد و «‌بَه‌بَه» و «چَه‌چَه» زیر‌دستان و همراهانش.
 امیدواریم رنج برنج‌کاری از تن رنجور برنج‌کاران استان‌های شمالی بیرون رفته و مسولان امر‌ نیز با نوید خبر خوب و ارزشمند این قشر را مورد تکریم و تشویق قرار‌ دهند.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی