آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 16 مهر 1398 12:21
«خبرشمال» از وضعیت اسفبار شازده رودخانه بابلسر و تخلیه فاضلاب شهرستان بابل به درون این رودخانه گزارش می‌دهد؛

شازده در غربت

 
 
 
 

 مائده مطهری زاده/


فاضلاب‌ها در شمال، نه تنها مثل بسیاری از کشورهای دنیا برای بازیافت، راهی تصفیه خانه‌ها نمی‌شوند بلکه به راحتی روانه رودخانه شده و از آنجا هم به دریا می‌ریزند که فاضلاب شهرستان بابل نیز از این امر مستثنی نبوده
 و نیست!
رودخانه شازده بابلسر که به هیچ وجه همچون نامش شازدِگی نمی‌کند، (شازده در زبان فارسی به معنای شاهزاده یا آقازاده است)، قبلا پر از ماهی بود، اما حالا پر از فاضلاب شده و حتی یک ماهی هم درون این رودخانه زندگی نمی‌کند و متاسفانه در کمال ناباوری باید بگوییم، آب مورد نیاز زمین‌های شالیزاری پایین‌دست هم از همین رودخانه تامین می‌شود و کشاورزان در واقع به جای آب، فاضلاب به پای شالیزارها می‌ریزند! برنج‌هایی که با فاضلاب قد می‌کشند و چه برنج‌های روسیاهی!
متاسفانه بر اساس گزارش‌های میدانی یک کارشناس و فعال محیط زیست، از یکی از کشاورزان در همان منطقه، چیزی قریب به 4 سال است که فاضلاب شهرستان بابل به این رودخانه می‌ریزد و هیچ صدایی هم اداره محیط زیست بابلسر و دهیاری و بخشداری و... در
نیامده است!

*اوج مظلومیت یک رودخانه
در شهر رودخانه ها!
شازده رودخانه مازندران یکی از شریان‌های حیاتی استان بوده که در شرق بابلسر واقع و به دریای خزر منتهی می‌شود اما سال‌هاست که به فراموشی سپرده شده و در حال نابودی است.
پساب‌ها و فاضلاب شهری در حالی به شازده رودخانه سرازیر می‌شود که تمام رودخانه‌های منتهی به دریای خزر باید به عنوان اکوسیستم‌های حساس، برای پایش آلاینده‌ها در اولویت فعالیت‌های نهادهای زیست‌محیطی و شهری
 قرار گیرد.
یکی از ساکنان همجوار شازده رودخانه سال گذشته طی گفت‌و‌گویی در این باره اظهار داشت: متاسفانه مدتی است که این رودخانه به حال خود رها شده و هیچ نهادی پاسخگوی این وضعیت نیست.
وی افزود: وضعیت کنونی شازده رودخانه علاوه بر بوی نامطبوع و شرایط بد زیست محیطی، جلوه زشتی را به شهر داده که باید در نخستین فرصت توسط مسوولان امر مورد رسیدگی قرار گیرد.
یکی دیگر از ساکنان منطقه نیز در این باره گفت که: متاسفانه آبی که در این رودخانه موجود بوده از اورانیوم بدتر است و آب رودخانه را کاملا تیره و کثیف کرده است.
وی افزود: حدود دو سال پیش نسبت به لایروبی رودخانه اقدام شده اما اقدامی اساسی برای پاکسازی دائمی این رودخانه صورت نگرفته و اگر به همین منوال پیش برود در مدت کوتاهی این رودخانه
 نابود می‌شود.
شخص دیگری از ساکنان این منطقه، نیز اظهار داشت: متاسفانه نهادهای مسوول خودشان اجازه ورود آلاینده‌ها و پساب به این رودخانه را صادر کرده‌اند و حالا امروز این رودخانه در بابلسر معروف به «شهر رودخانه‌ها، اروپایی‌ترین شهر شمال ایران» در معرض نابودی قرار دارد.
وی افزود: چندین بار مشکلات مطروحه را به شهرداری و محیط زیست اطلاع داده‌ایم اما هیچ مسوولی پاسخگو نبوده است.

*چاه‌های جذبی، بلای جان آب‌های زیرزمینی
به طور مرسوم، همراه با هر ساختمانی که در شمال ساخته می‌شود، چاهی به نام چاه جذبی، نیز حفر می‌شود، چاه‌های جذبی برای تخلیه شدن آب، مورد استفاده قرار گرفته و در خانه‌ها از سرویس بهداشتی تا ظرفشویی‌ها ساخته می‌شوند و همانطور که از نامشان بر می‌آید جذبی هستند، انتهای آنها رو به آب‌های زیرزمینی باز است.
فقط تصور کنید چند خانه در شمال، با سطح آب بسیار بالا که شاید برای ساکنین مناطق غیرشمالی قابل تصور نباشد، فاضلاب خود را با سرانه 150 لیتر در روز به زمین می‌دهند، مردمی که از آب‌های زیر زمینی می‌نوشند!
از این گذشته، تصفیه خانه‌های محدودی که ساخته شده، به خاطر قطع یکباره بودجه آنها نیمه کاره رها شده‌اند و حالا حجم زیادی از فاضلاب شهری را تجمع می‌دهند و بعد به نهرهای مجاور رهاسازی می‌کنند.
تصفیه خانه بابل تنها یکی از همین تصفیه‌خانه‌هاست که به رغم وعده ساخت تا خردادماه سال 98، فاضلابش، این چنین در شریان‌های زندگی‌بخش یک رودخانه ریشه دوانیده است و مسوولانی که روزی با غرور و افتخار از آن یاد می‌کرده‌اند، نیستند و شاید هم نمی‌خواهند که چشم‌شان را به روی حقیقت سیاهرنگ جاری در جان شازده رودخانه باز کنند!

*نتیجه ‌گیری
در حالي كه از مشكلات زيست محيطي هميشه به عنوان چالش پيش روي استان سرسبز مازندران ياد مي‌شود، تلاش مسوولان و دست اندركاران استان براي رفع اين معضل به همكاري و ياري مردم در بهره گيري از زيرساخت‌هاي فراهم شده،
 نيازمند است.
حفر چاه به عنوان شيوه سنتي و متداول دفع فاضلاب آب منازل مازندراني از ديرباز در اين استان رواج داشته است و مردم اين استان همچنان بر شيوه و رويه گذشته، اين روند را
ادامه مي‌دهند.
براساس اظهارنظر كارشناسان زيست محيطي، اين چاه‌هاي سنتي خطري بسیار تهدیدکننده براي سفره‌هاي آب زير زميني و محيط زيست به شمار مي‌روند و به همين منظور هم طرح جمع آوري، تصفيه و دفع بهداشتي فاضلاب در استان مازندران از سال 1375 با هدف جلوگيري از آلودگي محيط زيست و آب‌هاي زيرزميني و حفظ اكوسيستم درياي خزر آغاز شده است که متاسفانه امروز، کمتر تاثیر مثبتی را از این اقدامات
شاهد هستیم.
به طور كلي آب‌هاي 9 رودخانه بزرگ در استان مازندران به درياي خزر مي‌ريزد كه از غرب به شرق شامل چالك رود، چشمه كيله، سرداب رود، چالوس، هراز، بابل رود، تالار، تجن و نكا هستند.‌
اين رودخانه‌ها از ارتفاعات بالاي 3000 متر سرچشمه گرفته و در مسير خود پس از عبور از مناطق جنگلي ارتفاعات و دامنه‌ها و دشت‌هاي ساحلي به دريا مي‌ريزند و متاسفانه در طول سال‌های اخیر وضعیت بسیاری از رودخانه‌‌های فوق‌الذکر به شدت نامساعد و مخاطره ‌آمیز است و به جای نام رودخانه باید نام فاضلاب خانه یا زباله خانه بر آنها نهاد و همگان می‌دانند وقتی وضعیت رودخانه، به عنوان بستر رود، که هم به دریا می‌ریزد و هم برای تامین آب برای کشاورزی از آن استفاده می‌شود، قرمز باشد، چه مخاطرات زیست محیطی، موجودات آبزی درون رودخانه و دریا و همچنین انسان‌ها را
تهدید می‌کند!

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی