آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 26 شهریور 1398 12:13
ارزیابی «خبرشمال» از بی‌توجهی به ظرفیت عظیم زنان در استان مازندران؛

زمستان بی‌پایانِ «زنان»

 
 
 
 

احمدرضا ون/


علی‌رغم این حقیقت که دو دهه از ورود ما به هزاره سوم سپری شد و علی‌رغم این‌که زنان، بیش از 49 درصد نفوس جامعه را تشکیل می‌دهند و در برخی حوزه‌ها نیز هم از منظر آماری و هم از نظر کیفی، چیزی از مردان دانش‌آموخته و متخصص کم ندارند و به‌رغم این موضوع بدیهی که رسیدن به «توسعه متوازن» با نادیده انگاشتن حدود نیمی از جمعیت اثرگذار جامعه، بیشتر به یک جوک شباهت دارد اما موضوع زن برای برخی مدیران ارشد استان، در حد موضوعی برای گرفتن «پُز روشنفکرانه» و «فیگور فرهیختگی» است و نه بیشتر.

در چندسال گذشته که زاویه نگاه مدیران ارشد کشور به مفهوم «توسعه پایدار»، اصلاح شد و در پی این اصلاحات، توجه بیشتری به نقش زنان دادند و واژه‌هایی چون ضرورت افزایش مشارکت زنان وارد ادبیات سیاسی کشور شد، مدیران متوجه شدند، ضمن اینکه سهم زنان از کرسی‌های مدیریت کشور کمتر از 4 درصد است، در سایر بخش‌ها از اقتصاد، فرهنگ، فن‌آوری و حتی حوزه‌های اختصاصی زنان نیز اوضاع به همین منوال است.
خوشبختانه دولت دوازدهم بر این نکته تاکید کرد و معصومه ابتکار معاون رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده مدت کوتاهی پس از آغاز به‌کار رسمی دولت گفت: «سیاست ابلاغی دولت افزایش حضور زنان در مدیریت‌ها است و تا پایان برنامه ششم توسعه باید ۳۰ درصد از این پست‌ها در اختیار زنان باشد.»
ناگفته پیداست تکلیف دولت بر استفاده بیشتر از ظرفیت زنان،  مبتنی بر ارزیابی درست شرایط زمانی  و همچنین شناخت هوشمندانه از جامعه زنان است اما نکته‌ای که جای تاسف بسیار دارد این است که بدنه اصلی دولت در استان‌ها، تعهدی نسبت  به این تأکید دولت و  بهره‌مندی بیشتر از ظرفیت زنان ندارد و یک رصد ساده آماری این نکته را تأیید می‌کند. از اول مهر 96 که سرکارخانم ابتکار بر این موضوع صحه گذاشت تا امروز، سهم حضور زنان در کرسی‌های مدیریتی در اختیار دولت تغییری نکرد و واضح است که افزایش سهم زنان و دفاع از حضور این قشر در عرصه‌های مختلف، برای برخی درحکم یک پُز و شعار است و دغدغه‌ای برای حوزه زنان ندارند و زمستان بی‌پایان زنان، همچنان پایدار است.  
نکته بعدی که توجه ویژه استاندار مازندران را می‌طلبد این است که آمار بانوان ماهر و نیمه‌ماهر،  تحصیل‌کرده و دانش‌آموخته  مازندران در مقایسه با سایر استان‌های کشور به شکل قابل‌توجهی بالا است و شاید بتوان گفت استان مازندران از این منظر در جمع سه استان برتر کشور است اما تمایلی به استفاده از این ظرفیت در میان مدیران دیده نمی‌شود.
در خرداد ماه گذشته و با معرفی استاندار گیلان و حکم وزیر کشور، «سرکار خانم کیمیا تنهایی» به معاونت توسعه مدیریت و منابع استانداری گیلان منصوب شد. در چند روز اخیر نیز با معرفی استاندار گلستان و  حکمی از سوی دکتر رحمانی فضلی، وزیر کشور، «سرکار خانم عزیزه امامی» به‌عنوان معاون توسعه مدیریت و منابع استانداری گلستان منصوب شد اما تا این لحظه در استانداری مازندران شاهد چنین اتفاقی نبودیم.
افزون بر آن در سایر دستگاه‌های اجرایی مازندران نیز در دو سالی که دولت دوازدهم آغاز به‌کار کرد هیچ اتفاق خاصی به نفع زنان نیفتاد و در واقع تنها یک مدیرکل زن در مازندران فعال است و در مدیران شهرستانی نیز اوضاع مشابه است.
 نکته دیگر اینکه جامعه زنان نیز گویا در «انفعالی مدت‌دار» فرو رفتند و نسبت به این ظلم یا بی‌توجهی آشکار، هیچ اعتراضی نمی‌کنند و شرایط را عادی و عالی می‌بینند این در حالی است که اوضاع زنان استان بسیار بد است و سهم آنان در حوزه‌های سیاسی، اجتماعی دیده نمی‌شود و در فرهنگ ما «حق، گرفتنی است» و کسی نخواهد آمد تا حق و حقوق ضایع شده ما را جمع‌آوری کرده  در پاکتی زرین به ما تحویل دهد بلکه خود باید حق خود را «مطالبه» کنیم.
از نخبگان و همچنین فعالان حوزه زنان نیز توقع داریم تمام تکلیف را بر دوش یک فرد یا یک حوزه واگذار نکنند و خود نیز بخشی از بار سنگین مطالبه‌گری را بر دارند و از مدیریت ارشد استان بپرسند چه تفاوتی بین سه استان «مازندران»، «گیلان» و «گلستان» وجود دارد که جز مازندران، در دو استان دیگر، دو بانو کرسی معاونت استانداری را بر عهده‌دارند اما استاندار مازندران، هنوز در این مسیر گامی برنداشت در حالی‌که   تفکیک معاونت هماهنگی امور اقتصادی و معاونت توسعه منابع از یکدیگر در چارت سازمانی وزارت کشور با هدف انتصاب یک بانو به‌عنوان معاون در استانداری‌ها بود و تا این لحظه قریب ده استاندار در کشور این کرسی را به بانوان تحویل دادند اما مازندران مطابق معمول، در شاخص‌های عمده و اصلی توسعه، از آخر اول است.
پایان سخن اینکه علی‌رغم آسیب‌های بسیاری که در این حوزه وجود دارد، زنان مازندران ظرفیت عظیم و بی‌نظیری هستند که تا این لحظه به بی‌اعتنایی مدیران دچار و بلااستفاده رها شدند و فرسوده می‌شوند اما با حمایت مدیران دستگاه‌های اجرایی و تلاش فعالان حوزه زنان می‌توان این سرمایه را در مسیر توسعه استان به‌کار گرفت. این تلاش از سوی هر کسی که صورت گیرد تلاشی پسندیده است و هم نزد مردم و هم پیش خداوند مأجور خواهد بود.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی