• منتشر شده در یکشنبه, 27 مرداد 1398 09:24
«خبرشمال» از شکل‌گیری مدیریت معکوس به جای مهاجرت معکوس گزارش می‌دهد؛

گریز از بهشت

 
 
 
 

 مائده مطهری زاده/


تقریبا کمتر کسی این روزها پیدا می‌شود که به این مسئله اذعان نکند که مازندران قطعه‌ای از بهشت است!
بهشت زمینی خداوند بزرگ که از وسعت کرم و لطفش، به مازندرانی‌ها ارزانی داشته و در واقع مازندران را گل سرسبد ایران قرار داده است.
اما حالا چند سالی‌ست که این بهشت بی بازگشت خدا، با مسائل یا بهتر است بگوییم (مصائب) بسیاری دست و پنجه نرم می‌کند و عنقریب است که این بهشت زیبا به جهنمی برای ساکنان و دوستدارانش بدل شود.
بهشت فراخ و زیبای دیروز و جهنم آینده نه چندان دوری که دیگر نه خبری از جنگل‌های سرسبز و کوه‌‌‎های سر به فلک کشیده‌اش است و نه دیگر خبری از دریای بیکران و ساحل زیبایش!
جنگل‌خواری و کوه‌خواری و دریاخواری و ساحل‌خواری چنان در مازندران جولان می‌دهد که نمی‌‌شود گفت تا چه زمانی می‌توان به حیات این بهشت سرسبز خدا امید بست؟!

ویلاگردی به جای بومگردی؟!
متاسفانه امروز کار به جایی رسیده است که در بیشتر روستاهای خوش آب و هوای مازندران، به جای خانه‌های زیبا و هم‌پیوند با طبیعت، ویلاهای سیمانی و همرنگ با جماعت مثل قارچ در هر کجا روییده است و یک نفر هم نیست که به این افراد نسبتا محترم بگوید:« اگر قرار به ویلاسازی به قیمت نابودسازی درختان و سرسبزی و طبیعت بکر منطقه است، اگر قرار به ساخت‌وساز بی‌رحمانه به قیمت از بین بردن مناظر طبیعی مسحورکننده مازندران است، و اگر بناست به جای هر درخت یک ویلا سبز شود، پس چرا مازندران را برای این کار انتخاب کردید؟!
می‌توانستید در همان محل زندگی‌تان بمانید و از تماشا کردن خانه‌های سیمانی دراز و کوتاه شهرتان لذت ببرید!

بومگردی اسیر چنگال ویلاسازی
یک کلام! تا ویلاسازی و صدور مجوزهای متعدد برای ساخت ویلا هست، هرگز نمی‌توان از رشد و توسعه و رونق بومگردی در مازندران سخن گفت! زیرا صدور مجوز برای ساخت ویلا درست نقطه مقابل صدور مجوز برای خانه‌های بومگردی است و یکی از مهم‌ترین فاکتورها برای اثبات این ادعا آن است که ویلاها به دلیل ناسازگار بودن با طبیعت اطراف و از آن مهم‌تر شخصی‌سازی، هرگز نمی‌‌توانند با خانه‌های بومگردی که همگی بر اساس سازگاری با بوم و طبیعت منطقه ساخته شده‌اند قیاس شوند.
خانه‌های بومگردی، در واقع همان خانه‌های ساده و زیبا و بی‌آلایش روستایی هستند که در پیوند با بوم و طبیعت بکر منطقه پیرامونی خود ساخته می‌شوند تا مسافران و گردشگران علاوه بر تماشای زیبایی‌های منطقه، از سکونت و مشاهده کم و کیف زندگی در یک خانه روستایی نیز لذت ببرند، اما متاسفانه ویلاسازی، مجالی برای این لذت‌های تماشایی باقی نمی‌گذارد!

گردشگری روستایی و دریایی اولویت سرمایه گذاری در مازندران است
چندی پیش و همزمان با سفر معاون رییس جمهور و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و در حاشیه آیین افتتاح سرای گردشگری محمودآباد بود که مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران از اولویت این اداره کل برای حمایت و تشویق سرمایه گذاران برای ایجاد طرح‌های توجیهی در راستای جذب گردشگری روستایی و دریایی در این استان خبر داد.
سیف‌‎اله فرزانه در این باره گفت: اکنون طرح‌های اقامتی در مازندران رو به اتمام است و مراکز سرگرمی و تفریحی باید با جدیت پیگیری و رفاه حال مردم منطقه و مسافران ایجاد شود.
وی ادامه داد: بیشتر شهرهای مازندران از مواهب خدادادی جنگل، کوه و دریا بهره‌مند هستند و باید به سمت ایجاد و رونق گردشگری در روستاها و نیز سفرهای دریایی در استان قدم برداشت.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری مازندران، از آب بندان‌ها و فراوانی این ذخیره‌گاه‌‎های آبی در بیشتر روستاهای استان به عنوان یکی از بسترهای مناسب برای ایجاد تفرجگاه‌های جذب گردشگر بیان کرد و گفت: شهرستان محمودآباد از این ظرفیت برخوردار است و می‌تواند در این بخش پیشگام شود.
فرزانه تاکید کرد: امروز ذائقه مسافران و گردشگران میلیونی که سالانه به مازندران سفر می‌کنند، تغییر کرده و از اقامت در یک مکان خاص به دنبال مکان‌های ویژه ازجمله تفریحات سالم دریایی و مراکز رفاهی و تفریحی هستند.
وی با بیان اینکه در سال‌های اخیر حمایت خوبی از سرمایه گذاران در اجرای طرح‌های اقامتی و گردشگری در مازندران شده است، ابراز امیدواری کرد که این رویکرد همچنان به عنوان افق حمایتی اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران ادامه خواهد یافت.

سرعت تخریب منابع طبیعی از سرعت نور هم فراتر رفته است
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مازندران در حالی امیدوارانه از رشد و رونق سرمایه‌گذاری و بومگردی در روستاهای مازندران می‌گوید که متاسفانه برخی از بخشداران و دهیاران و رؤسای ادارات منابع طبیعی شهرستان‌ها به راحتی از خیر زیبایی‌ها و دلبری‌های طبیعت گذشته و به راحتی آب خوردن مجوز ساخت ویلا و سایر سازه‌های ناسازگار با طبیعت را به افراد می‌دهند و هرچند که دادستان‌های محترم شهرستان‌ها و فرمانداران، در پی قطع دست تجاوزگران به حریم امن و زیبای طبیعت هستند، اما امروز متاسفانه سرعت تخریب منابع طبیعی در مازندران از سرعت نور هم فراتر رفته است و هر قدر هم که مردان قانون برای گرفتن یقه متخلفان از خود همت و اراده به خرج دهند باز هم زور لشگرِ مسوولان متخلف و دورزنندگان قانون بر صدور مجوزهای غیرقانونی می‌چربد!

مهاجرت معکوس یا مدیریت معکوس؟!
روستاییان به ویژه جوانان روستایی، از سال‌های قبل به دلیل بیکاری و فراهم نبودن زیرساخت‌ها و امکانات برای فراهم کردن مقدمات یک زندگی ساده، پس از فارغ‌التحصیلی در دانشگاه‌ها به سرعت جذب کارخانجات و ادارات و شرکت‌های دولتی و خصوصی در شهرها شده و به عبارتی خانه امید خود را در شهرها یافته و برای همیشه از روستای مادری خود دل کندند و رفتند و حالا طرح مهاجرت معکوس که به معنای امید به بازگشت روستاییان رفته به شهرها و مقیم شدن آنها در سرزمین پدری‌شان است (که رونق بومگردی یکی از آن مولفه‌هاست) گویی به دلیل مدیریت معکوس برخی مقامات و مسوولان میانی، به شکل دیگری رخ نمایانده است به این ترتیب که امروز بیش از آنکه شاهد مهاجرت معکوس روستاییان از شهرها به دیارشان باشیم شاهد هجرت ناقص شهروندان به دل روستاها هستیم که این امر، خود دردسرهای فراوانی را موجب شده است که ویلاسازی‌های مخرب به حال طبیعت و محیط زیست تنها یکی از تبعات منفی آن است...

جمع بندی
متاسفانه امروز همانطور که محمد درویش در جدیدترین پست اینستاگرامی خود و ذیل ویدئوی معنادار و تاسفبارش از بلایی که ویلاسازی‌ها بر سر روستای کمرپشت سوادکوه آورده است، نوشته، ناامنی، تبدیل روستا به متروکه، سندروم ویلاسازی، بیکاری، جنگل‌تراشی و بحران هویت سایه سنگین و سرد خود را بر سر بسیاری از روستاهای مازندران افکنده است و ما در این میان دلخوش به این هستیم که مازندران، همچنان بالاترین آمار گردشگران را به خود اختصاص داده است. کاش، فقط کاش تا قبل از اینکه این بهشت اهورایی به جهنم اهریمنی بدل شود، کاری برایش بکنیم و نگذاریم میراث باشکوه پیشینیان به دست عده‌ای از خدا بی‌خبر
 نابود شود!

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی