• منتشر شده در دوشنبه, 03 تیر 1398 09:10
ارزیابی «خبرشمال» از واکنش دیرهنگام «استاندار» به طبل جدایی «سرِ مازندران»

اندوهِ بی‌پایان غرب !

 
 
 
 


 محمد‌باقر محسنی/


روز دوشنبه 27 خردادماه جمعی با محوریت «صفر قاسمی» رییس سابق یکی از ادارات شهرستان رامسر، خبرنگاران را به حضور طلبیدند تا از فعالیت ستادی به عنوان «ستاد مردمی الحاق شهرستان رامسر به استان گیلان» گزارش دهند. قاسمی در این نشست خود را سخنگوی این ستاد نامید و در نمایشی «نخ‌نما و تکراری» طوماری دراز  از امضاها را به نمایش گذاشتند تا بر «مردمی» بودن ستاد، صحه بگذارد و ادعای خود را از پیش ثابت کند که قاطبه مردم رامسر و حتی شهرهای غرب مازندران، خواهان انتزاع از مازندران و الحاق به استان گیلان هستند.

«خبرشمال» که پیش‌تر نیز به آرمانِ! «تجزیه غرب مازندران» که در کلام برخی منتخبان مردم شهرهای غرب و در جلسات رسمی به وفور یافت می‌شد، پرداخته بود، 28 خرداد و در صفحه دو روزنامه، با مطلبی تحت عنوان «مازندران؛ از تجزیه تا ترکیب»، از این موضوع با عنوان تهدید جدید علیه خاک مازندران، پرده برداشت و از نمایندگان و همچنین استاندار مازندران خواست نسبت به این موضوع، موضع بگیرند چون به بیان سعدی:«سرِ چشمه شاید گرفتن به بیل// چو پُر شد نشاید گذشتن به پیل».
توقع ما از اعضای مجمع نمایندگان و استاندار به‌عنوان نماینده عالی دولت که همواره در مقام سخن، از جایگاه رسانه و طلایه‌داری خبرنگاران در مسائل سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دفاع می‌کند این بود که در پاسخ به پیشنهاد مشفقانه «خبرشمال»، نسبت به این ماجرا که به باور ما بیشتر به یک نمایش و «شو آف» شباهت دارد، موضع‌گیری معقولی داشته باشد، توقعی که مانند بسیاری از انتظارات، تحقق نیافت تا اینکه استاندار روز قبل، برای بازدید از چند پروژه به غرب مازندران رفت و آن ماجراها درست شد و درحقیقت استاندار مازندران، ناچار شد در مقابل خبرنگاران موضع‌گیری کند. 
استاندار مازندران درباره الحاق رامسر به گیلان واکنش نشان داد و گفت: «رامسر «سر» مازندران است و نمی‌توان به استان بدون رامسر فکر کرد.
 احمد حسین‌زادگان  در حاشیه افتتاح طرح‌های بخش کشاورزی در تنکابن در گفتگو با خبرنگاران در واکنش به الحاق رامسر به استان گیلان اظهار داشت: حتی نمی‌توان به مازندران بدون رامسر فکر کرد زیرا رامسر سر مازندران است. وی با عنوان اینکه من نظرات پیشنهاد‌دهندگان را به فال نیک می‌گیرم چون شهرستانشان را دوست دارند افزود: اما راهش فرار کردن نیست، نه تنها مسئولان استان بلکه مسئولان کشوری نیز به رامسر نگاه ویژه‌ای دارند.
حسین‌زادگان، واگرایی‌ها را عامل عقب افتادگی استان برشمرد و با تاکید براینکه باید به مازندران نگاه یکپارچه داشت تصریح کرد: با فضاسازی‌ها نباید کام مردم را تلخ کرد.
استاندار مازندران با اظهار اینکه دولت الکترونیک و هوشمندسازی بعد مسافت را از بین خواهد برد افزود: ایران رنگین کمان قبایل و اقوام است و همه زیر یک پرچم هستیم و باید باهم مشکلات را حل کنیم.»
درخصوص واکنش دیرهنگام استاندار مازندران ذکر یک نکته را ضروری می‌دانیم و آن اینکه هیچ کس بهتر از شخص حسین‌زادگان نمی‌داند استان مازندران فاقد هرنوع «تهدید امنیتی» است و نگاهی تبارشناسانه به  تجمعات و اعتراض‌هایی که در مقابل استانداری مازندران یا برخی فرمانداری‌ها برگزار شد همه  حکایت از این دارد که بسیاری از این مشکلات، بدواً یک موضوع ساده اقتصادی یا اجتماعی بودند که در سایه بی‌توجهی و کم‌لطفی مدیران مربوطه، رشد کردند و خود را در قامت یه اعتراض جدی یا تهدید امنیتی نشان دادند. موضوع تجزیه غرب مازندران یا الحاق رامسر به استان گیلان نیز درحال حاضر، یک موضوع ساده اجتماعی است که چه بسا با آگاه‌کردن مردم  در فضایی توأم با دوستی و احترام متقابل، حل شود اما همین موضوع ساده، در صورت کم‌کاری مدیریت ارشد استان و موج‌سواری برخی نمایندگان، می‌تواند تبعات و تنشهایی مانند آنچه که در شهرهای سبزوار و قوچان در زمان تجزیه خراسان بزرگ به سه استان شمالی، رضوی و جنوبی رخ داد به دنبال داشته باشد.
ضرورت دارد استاندار مازندران و نمایندگان مردم با همفکری برخی نخبگان محلی، ضمن توجه جدی به مطالبات اساسی مردم غرب مازندران، برای مردم و جریان‌های تأثیرگذار در این بخش از استان،  این حقایق را تبیین کنند که هیچ استانی با تجزیه و هیچ شهرستانی با الحاق به استان مجاور، به توسعه نرسید و اگر سوء‌مدیریت‌ها، عامل تحقق نیافتن وعده مدیران باشد، باید سراغ عامل اصلی رفت و تلاش کرد نمایندگانی به‌مراتب قوی‌تر روانه شورای شهر و مجلس نمایندگان کرد تا پیگیر مشکلات منطقه‌ای باشند. همچنین لازم است صادقانه به مردم گفته شود طی دهه اخیر، بخشی از مازندران، در کالبدی جدید با نام «گلستان»، مستقل شد و اگر این «دومینو» استمرار یابد و  غرب مازندران، جدا شود و «رامسر» این عروس شهرهای شمال به گیلان الحاق شود، چه چیزی از مازندران با آن نام ماندگار در تاریخ برای فرزندان ما خواهد ماند و چه کسی شعر «فردوسی بزرگ» را برای آیندگان بخواند «که مازندران شهر ما یاد باد // همیشه بر و بومش آباد باد». 
پایان سخن اینکه غرب مازندران طی دو سه دهه اخیر همواره انتقاداتی به مدیران ارشد استان داشته که تاحدی منطقی و معقول است. در همین راند دوم  دولت تدبیر و امید و همچنین در دوران استانداری حسین‌زادگان، مدیرانی به کرسی‌های مدیریتی تزریق شدند اما چند تن از آنان، اهل نوشهر، چالوس، تنکابن و رامسر بوده‌اند؟  اگر استاندار مازندران به همین نکته مغفول‌مانده درعمل توجه کند و در استفاده از نیروی انسانی غرب استان، فعال باشد رویکردهایی چون «تأسیس مازندران غربی» و «الحاق به گیلان» خودبه‌خود هضم می‌شوند. از مدیریت ارشد مازندران انتظار داریم به‌طور جدی به این موضوع بپردازد، سهم اعتباری غرب استان را افزایش دهد و اجازه ندهد زمان بگذرد و به تعبیر وی، سرِ مازندران از تن قطع شود و زمانی‌که کار از کار گذشت، به‌دنبال این باشیم که بر تنِ بی سرِ مازندران بگرییم.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی