• منتشر شده در چهارشنبه, 22 خرداد 1398 07:04
گزارش «خبرشمال» از خالی ماندن دست مازندران از منافع گردشگری؛

وقتی بهای سفر به مازندران پرداخت نمی‌شود

 
 
 
 

مائده مطهری‌زاده/


خرید کردن یکی از لذت‌های زندگی است که در سفر دوچندان هم می‌شود. از خرید آب معدنی و نان و آب جوش گرفته تا خرید سوغاتی‌های منحصربفرد مقصد، همه و همه، از جمله خریدهای سفر بشمار می‌روند.

به طور کلی، حیاتِ گردشگری (توریسم) تا حد زیادی مرهون هزینه‌هایی است که یک گردشگر برای سفر متقبل می‌شود و در صورت حذف این هزینه‌ها، تقریبا چیزی از گردشگری، آنچنانکه شایسته عنوان (صنعت گردشگری) باشد 
باقی ‌نمی‌ماند.
امروزه با پیشرفت‌ تکنولوژی و توسعه وسایل ارتباطی و گستردگی وسایط حمل و نقل (از اتومبیل گرفته تا کشتی و قطار و هواپیما) سفر کردن مثل بسیاری دیگر از شقوق زندگی انسانی بسیار سهل و آسان شده و افراد برای داشتن یک سفر آسوده و لذتبخش، فقط کافی‌ست سری به اینترنت بزنند، آن وقت به راحتی می‌توانند از هتل تا هواپیما و ... را از پیش رزرو کنند و بدون دغدغه به سفری آرام و راحت بروند.

مسافرت‌های گران و ارزان‌قیمت
اما مسافرت‌ها در تمام دنیا به دو دسته تقسیم می‌شود: 1- مسافرت‌های لوکس و گران‌قیمت، 2- مسافرت‌های خوب و ارزان‌قیمت.
در مسافرت‌های گران‌قیمت، مسافر همه چیز را دست بالا می‌گیرد، از اقامت در مجلل‌ترین هتل تا گشت زدن با لوکس‌ترین وسیله نقلیه و خرید از گران‌ترین مراکز تجاری و بازدید از مناطق خاص و منحصر بفرد با ورودی‌های نجومی و حتی خوردن غذا در شیک‌ترین رستوران‌ها که البته این دسته از افراد، تنها درصد کمی از مسافرت‌ها را به خود اختصاص می‌دهند، چون در همه جای دنیا دهک‌های ثروتمند، کم‌جمعیت‌ترین دهک جامعه هستند؛ اما می‌ماند دسته دوم مسافرت‌ها که تقریبا بیشتر مردم ترجیح می‌دهند که با کمترین هزینه، بیشترین لذت را از مسافرت ببرند. 
هرچند که در این نوع از مسافرت‌ها هم چندان به جیب مبارک گردشگران رحم نمی‌شود و مسافر محترم برای تجربه یک سفر خوب و دلچسب باید سر کیسه را شُل کرده و با اندکی دست و دلبازی کاری کند که هم او خوش بگذرد و هم آنکه چرخ صنعت گردشگری در مقصد سفر به چرخش درآید.

لطف سفر به خرید کردن است
از مسافرت گردشگران خارجی به ایران و سفر ایرانی‌ها به خارج از کشور فاکتور می‌گیریم و به سراغ مسافرت درون کشوری ایرانی‌ها که تقریبا بیشترین میزان مسافرت‌ها را تشکیل 
می‌دهند می‌رویم.
در این نوع از مسافرت‌ها هم بسیاری از مردم برحسب جیب‌شان تصمیم می‌گیرند که با چه چیزی (کدام وسیله نقلیه) به سفر بروند، درکجا اقامت داشته باشند، چه بخورند، چه بخرند و به کجاها بروند تا سفر برایشان به صرفه باشد، اما از آنجا که لطف سفر کردن به خرید کردن است، نمی‌شود از این یکی گذشت!
خرید کردن یکی از لذت‌های زندگی است که در سفر دوچندان هم می‌شود. از خرید آب معدنی و نان و آب جوش گرفته تا خرید سوغاتی‌های منحصربفرد مقصد، همه و همه، از جمله خریدهای سفر بشمار می‌روند.

حس متغیر خرید در شهرهای مختلف ایران
در میان شهرها و استان‌های مختلف هم میزان دست و دلبازی ایرانی‌ها برای خرید کردن متغیر است.
به طور مثال هرچقدر ایرانی‌ها در شهرهایی همچون اصفهان و شیراز و مشهد و ... دست‌شان به جیب مبارک می‌رود و دل خرید کردن دارند، در استان‌های شمالی، مثل مازندران و گیلان کمتر دست در جیب کرده و چیزی می‌خرند.

گران فروشی بلای جان 
گردشگری مازندران
یک کارشناس گردشگری در این باره به خبرشمال می‌گوید:« متاسفانه هزینه‌های سفر در شهرهای شمالی، به ویژه در مازندران و خصوصا در ایام پیک مسافرت‌ها بالاست و به همین خاطر هم بسیاری از مسافران به ویژه تهرانی‌ها به دلیل نزدیکی به مازندران، ترجیح می‌دهند از خلال دندان تا مواد غذایی و... را از خانه به همراه بیاورند تا مجبور نباشند برای خرید همان وسایل و مواد غذایی، قیمتی چند برابر را بپردازند.»
اقدسی ادامه می‌دهد:« با تاسف فراوان، بسیاری از صاحبان اماکن اقامتی و مغازه‌داران و... در ایام تعطیلات و پیک مسافرت‌ها، قیمت‌ها را دوبله و سوبله بالا می‌برند که در صورت ادامه این روند خطرناک و بی‌توجهی مسئولان استانی برای نظارت و کنترل نرخ‌گذاری‌ها، این امر در نهایت به ضرر گردشگری استان تمام خواهد شد.»

مازندران یا پارک بزرگ تفریحی!
یک فعال حوزه گردشگری نیز در این باره به خبرشمال می‌گوید:« مازندران برای بسیاری از گردشگران بیشتر حُکم یک پارک بزرگ را دارد تا استانی گردشگرپذیر و متاسفانه اکنون این نگاه در میان مسئولان استان و کشور نیز جا افتاده و مسلم است تا وقتی این دیدگاه نسبت به گردشگری مازندران حکمفرما باشد، اوضاع از این بهتر هم نخواهد شد!»

تبدیل هزینه‌های لازم سفر به هزینه‌های اضافی در مازندران
ظفردوست در ادامه می‌افزاید:« مسافران می‌دانند برای سفر به شیراز و اصفهان و مشهد و تبریز و... باید بهای آن را نیز بپردازند که شامل هزینه اقامت در هتل و خوردن غذا در رستوران‌ها و خرید سوغاتی و... می‌شود اما در مازندران متاسفانه به دلیل وجود نگاه نازل و سطحی به موضوع گردشگری عدم وجود زیرساخت‌های مناسب، همچون وجود رستوران‌ها و اماکن غذاخوری متعدد و مناسب و مراکز خرید متنوع و اماکن اقامتی پرتعداد و از آن مهم‌تر، گران‌فروشی‌های افسارگسیخته و عدم وجود نظارت دستگاه‌های مسئول و ناظر بر این بازار وانفسا، گردشگران، ترجیح می‌دهند به جای هزینه‌های اضافی! برای اقامت در هتل و خوردن غذا در رستوران‌ و خرید از نمایشگاه‌ها و فروشگاه‌ها و... تنها دل به زیبایی‌های طبیعت بسپارند که البته همین دل سپردن به طبیعت، سبب آسیب‌دیدگی و وارد آمدن خسارات جبران‌ناپذیر بر پیکره محیط زیست و منابع طبیعی استان می‌شود که نثار زباله به جان طبیعت، تنها بخش کوچکی از این عواقب دردناک بوده و همین امر نیز در نهایت باعث می‌شود که از تمام نعمات گردشگری، تنها نقماتش شامل ترافیک‌های سنگین و طولانی در جاده‌ها و انبوه زباله‌ها و... نصیب مازندران شود...!»

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی