• منتشر شده در پنج شنبه, 29 فروردين 1398 08:48
ارزیابی «خبرشمال» از گفتار درمانیِ سردار ولی‌الله نانواکناری نماینده مردم شریف بابلسر و فریدونکنار:

وعده‌های بی‌سرانجام سردار

 
 
 
 

هرکدام از مناطق استان مازندران، ظرفیت‌های خداداد عظیمی دارند که شاید در کمترین استان و شهرستانی نمونه آن را بتوان یافت. جمع بین ظرفیت‌های عظیم و ارزشمند کشاورزی، گردشگری، اقتصاد دریایی و زمینه صنعتی ازجمله سرمایه‌هایی است که شاید تنها در استان مازندران و شهرستان‌هایی چون بابلسر و فریدونکنار می‌توان نمونه‌های آن را دید، این البته غیر از منابع فراوان انسانی مرکز مازندران است که با کمال تأسف باید گفت بخش اعظمی از این سرمایه‌ها بدون استفاده رها شده است. 
باور بسیاری از کارشناسان و آگاهان این است که مشکل مازندران، تنها و تنها به ضعف در سیستم مدیریت برمی‌گردد وگرنه تمام مقدمات و زیرساخت‌های ضروری برای حرکت در مسیر توسعه، فراهم است. اگر این گزاره را درست بدانیم نتیجه خواهیم گرفت مانع توسعه و عامل بسیاری از مشکلات در مازندران و ازجمله دو شهر استراتژیک فریدونکنار و بابلسر، نه کمبود منابع که برخی مدیران کم‌کار هستند. در این میان و با هدف نظارت بر اجرای درست قانون، مردم اقدام به انتخاب نمایندگانی از خود می‌کنند تا این افراد با رایزنی و انتقال درد و رنج طبقات عامه مردم به گوش ناشنوای مدیران، زمینه را برای حل مشکلات فراهم سازند. بر این اساس نمایندگان در حقیقت باید  راه درمان درد جامعه باشند و برخی از این دردها را با وضع قانون و برخی را نیز با چانه‌زنی و هم‌فکری حل کنند اما در عمل اینگونه نیست و به تعبیر «مولانا»:
 دارو سبب درد شد اینجا چه امید است                             
  زایل شدن عارضه و صحت بیمار
جای تأسف بسیار است که ببینیم برخی نمایندگان، از نمایندگی تنها «وعده دادن» را آموختند و از حضور در خانه ملت، تنها در اندیشه رسیدگی به امور حلقه تنگ و بسته نزدیکان خود هستند و بر تحصیل منافع محفل یاران خاص خود تمرکز کردند. اتفاقی که در چنین شرایطی می‌افتد این است که امید مردم و بهتر است بگوییم آخرین مایه‌های امید مردم بر باد می‌رود و برخی مدیران و نمایندگان گویا نمی‌دانند «گناهی بدتر از خیانت به امید مردم وجود ندارد.» 
سردار ولی الله نانواکناری ازجمله نمایندگانی است که تا امروز اثبات کرد تنها  وعده داد. وعده‌های بی‌سرانجامی که خود زودتر از همه، آنها را از یاد می‌برد. ذهن و ضمیر مردم شریف و نجیب بابلسر و فریدونکنار مملو است از وعده‌هایی که سردار در میان مردم مناطق مختلف شهرستان، طرح کرد و رأی و اعتبار گرفت اما یک روز بعد، خود تمام آن وعده‌ها را از خاطر برد، امری که زیبنده یک مدیر در یک دولت اسلامی نیست آن هم مدیری که خود را اصولگرا و تابع محض دین مبین اسلام و شریعت شریف تشیع می‌داند و بارها مخالفان سیاسی خود را به نفاق و سیاسی‌کاری متهم کرد. 
این در حالی است که شهرستان فریدونکنار و بابلسر به‌واسطه داشتن ساحل، بندر و طبیعت بهشتی از نقاط گردشگر پذیر و پرتردد استان مازندران محسوب می‌شوند و همه ساله میزبان میلیون‌ها مسافر است و با اعمال مدیریت مناسب، در همین بخش می‌توان عایدات خوبی نصیب اقتصاد محلی کرد اما نماینده مردم شهرستان در تمام مدت سه سال اخیر، وعده داد و سخن گفت و از این مدیر و آن مسئول انتقاد کرد بی آنکه ریزنقدی بر رفتار خود نیز داشته باشد. 
امروز و به برکت رسانه، نمی‌توان چیزی را به آسانی پنهان کرد و اگر رسانه‌های استان را تورّق کنیم با موجی از این وعده‌ها، مواجه می‌شویم که حتی کسر ناچیزی از آن به واقعیت نرسید که در ادامه به مواردی اشاره می‌شود: 
-  اجرا نشدن نوار ساحلی در بحث گردشگری
-  تکمیل نشدن تقاطع غیر هم سطح و کمربندی شهرستان و مهم ترین پل هوایی روستای سوته 
-  نبود نور کافی در کمربندی
-  راه اندازی کلینیک شبانه روزی بیمارستان که پروژه مرداد 97 تحویل داده شد و هنوز در انتظار...
-  به سر انجام نرسیدن شهر آستانه که مهم ترین دغدغه مردم بخش دهفری بوده
-  سالن نیمه کاره روستای کاردگرمحله
-  نیمه کار ماندن 4 بانده نمودن جاده فریدونکنار به  درویش خیل ضلع غربی و آمل
-  در بخش دهفری کانال دفع آب های سطحی که باعث آبگرفتگی شده
-  اجرا نشدن طرح های هادی در برخی از روستا ها
-  نداشتن چارت سازمانی مستقل و نداشتن کارگاه های آموزشی ثابت بیشتر ادارات شهرستان و
-  فنی و حرفه ای شهرستان سبب عدمم تخصیص مربی ثابت به مرکز آموزش فنی و حرفه ای فریدونکنار شده که این خود سبب عدم اشاعه و گسترش آموزش های مهارتی به کل شهرستان و روستا ها میشود
-  چشم جوانان تحصیل کرده این شهر به بندر فریدونکنار آقای نماینده سهم جوانان فریدونکنار از این بندر چقدر است
-  بلاتکلیفی منطقه حسن آباد بخش جدا شده فیروز آباد
-  میدان گاه زباله شهرستان که فاصله کمی با دریا و منازل مسکونی دارد
-   در بحث اشتغال جوانان شهرستان های فریدونکنار و بابلسر چه اقداماتی صورت گرفته؟
-  شما که قبل از ورود خود به مجلس شعار جذب توریست میدادین که از کرفون تا ابتدای سرخ رود بهترین ساحل را داریم چه بهره برداری شد؟
-  آیا زیر ساخت ها مناسب ایجاد شد برای جذب توریسم فراهم شد؟
-  تکمیل خیابان 24 متری ساحلی و اتصال آن به شهر سرخ رود
-  ساختمان ثبت احوال
-  ساختمان بیمه سلامت
-  تکمیل مجتمع فرهنگی وهنری فریدونکنار
-  تخصیص اعتبار برای افتتاح کلینیک ویژه بیمارستان امام خمینی (ره)  فریدونکنار
-  راه اندازی استخر و همچنین سینما  برای تحقق آرزوی جوانان این دیار
-  برپایی اسکله‌های دریایی، رستوران‌های دریایی، تور گردشگری در دریا
-  کارخانه بازیافت زباله  در شهرستان فریدونکنار 
-   بانده شدن جاده فریدونکنار به آمل.
-  قول بودجه یک میلیارد ریالی برای مسیر ورودی روستای منقار پی
-  هزار میلیارد تومان اعتبار برای  توسعه روستایی
-  قول برخورد با واردات برنج
-  قصه تکراری زباله در فریدونکنار
-  احداث بوستان های روستایی
  موارد فوق تنها بخشی کوچک از قول و وعده‌های سردار بود. برای یک نمونه دیگر که شاید حافظه نانواکناری را قلقلک دهد وعدههای طرح شده در نشست با خبرنگاران در 31 شهریور 95 است که بخش اعظمی از این مواعید، خاک می‌خورد و به حال خود رها شده است.
ولی الله نانواکناری از روزی که به «خانه ملت» راه یافت تا امروز سه کار را تکرار کرد و گویا برنامه‌ای نیز برای تغییر رویه ندارد. اول اینکه تا جایی که توان داشت به مردم و طیف گسترده شهروندان با مطالبات گوناگون وعده داد، وعده‌هایی که هرگز آن را برای خود یک تعهد نمی‌داند و به فکر عملی کردن آن نیست! دوم اینکه طلبکارانه از همه مدیران شهر و استان انتقاد کرد و هرگونه مشکل و چالشی را به دیگران نسبت داد و برای خود هیچ سهمی در نظر نگرفت. سوم اینکه هرگز 
خود را به مردم یا رسانه‌ها پاسخگو نمی‌داند و گویا شأن خود را اجل از این 
می‌داند که حتی مورد سوال واقع 
شود.
به باور ما بدترین اتفاقی که ممکن است برای یک نماینده یا مدیر رخ دهد همین است که سلوک مدیریتی وی همانند سردار ولی الله نانواکناری باشد. در بخش بعدی این نوشتار بیشتر به این پرونده خواهیم پرداخت.

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی