آخرین اخبار :
  • منتشر شده در سه شنبه, 27 فروردين 1398 09:03
ارزیابی «خبرشمال» از سخنان نماینده گرگان و آق قلا درخصوص ضرورت شناسایی مقصران سیل

مدیرانِ بحران‌ساز

 
 
 
 

به گزارش خبرگزاری «خانه ملت»، نبی هزارجریبی در نشست علنی مجلس شورای اسلامی گفت:« خواسته ما از دعوت وزرای جهاد کشاورزی، نیرو، راه و شهرسازی و کشور شناسایی مقصرین و برخورد با آنها است. کوتاهی و ضعف مدیریت آب منطقه‌ای گلستان باعث تشدید مشکلات شد و زمانی که اعلام شد سیل در حال رخ دادن است، ستاد مدیریت بحران عملکرد ضعیف داشت.
نماینده مردم گرگان و آق قلا با اشاره به اینکه 300 هکتار از اراضی استان گلستان بر اثر سیل زیر آب رفته است، تصریح کرد: دریچه سد خراب بود و بعد از سال‌ها باز نمی‌شد که این موضوع نیز نشان از ضعف مدیریت مسئولان این حوزه دارد.
وی با بیان اینکه به‌عنوان وظیفه از تمامی وزرا طرح سوال می‌کنم، ادامه داد: راه آهن اینچه برون در شهر آق‌قلا احداث شده اما برای آن گذرگاه آب تعبیه نشده بود و قبل از دریافت مجوز تخریب راه‌آهن، آب وارد شهر شد که با انفجار راه‌آهن 90 درصد شهر نجات یافت.
عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی با اشاره به اینکه لایروبی لایه‌های 2 و 3 زه‌کش‌ها و کانال‌ها بر عهده وزارت جهاد کشاورزی است اما در این مسیر درخت‌هایی با عمر 15 سال وجود داشت که نشان از عدم لایروبی کانال‌ها دارد.»
این سخنان نماینده گرگان به بیانی دیگر از زبان برخی نمایندگان دیگر استان‌ها نیز گفته شد. اگر یک بار در حوادثی چون سیل اخیر، زلزله، توفان، کشتی سانچی، آتش‌سوزی پلاسکو و بسیاری از رخدادهای مشابه تأمل کنیم متوجه یک عارضه می‌شویم و آن «سوء مدیریت» است. این بیماری از زمانی به جان مردم مازندران، گیلان و گلستان و سایر مناطق را گرفت که به
 جای اهلیّت و تخصص در انتخاب مدیران، بر روابط و منافع باندی و جناحی، تمرکز کردیم.
اگر به چرخه مدیران کشور نگاهی بیندازیم خیلی زود متوجه بسته بودن این چرخه می‌شویم، چرخه‌ای که هیچ کس بجز عده‌ای مشخص اجازه ورود به آن را ندارند، همان عده که از آخرین کتابی که خوانده‌اند سی سال و اندی می‌گذرد اما همه آنان را «دکتر» صدا می‌زنند. این درحالی است که بسیاری از نخبگان و دانش‌آموختگان در همین استان‌های شمالی، ناچار به ترک استان زادگاه خود شدند و به تهران
 رفتند.
مدیرانی که درحال حاضر بر سر کار هستند و قرار نیست تا زمان بازنشستگی، عزل و تعویض شوند  بحران را مدیریت نمی‌کنند، بخش قابل توجهی از این جماعت اساساً به تعبیر بنیانگذار جمهوری اسلامی از مدیریت کردن یک نانوایی نیز عاجز هستند چه رسد به مدیریت در دوران بحران این حضرات که نماینده گرگان و آق قلا از آنان با عنوان مدیران بحران‌ساز یاد کرد در حقیقت بحران را از سر می‌گذرانند با تمام عوارض و تبعاتی که برای زندگی مردم دارد.
روز گذشته دادستان مرکز مازندران گفت:«خسارت تنها در استان مازندران معادل دوبرابر اعتبار عمرانی این استان بود.» بدیهی است که عمق خسارت که در گلستان چندین برابر مازندران بود، معادل بودجه عمرانی چندین سال استان گلستان است و اکنون سوال اینجاست که چه کسی باید پاسخگوی این خسارات باشد؟
آیا نباید به تعبیر نماینده گرگان، یک روز پس از بحران ارزیابی‌هایی صورت بگیرد و مقصران کوتاهی‌ها شناسایی شوند؟ از استانداران به‌عنوان نمایندگان عالی دولت توقع می‌رود در ادامه کار دولت، مدیران بحران‌ساز را شناسایی کنند و در کوتاهترین زمان نسبت به تعویض آنان اقدام کنند اگر آنان را به مردم معرفی نمی‌کنند یا در لباس مقصر، محاکمه نمی‌کنند. 
در ماجرای سیا اخیر بخشی از مشکلات ناشی از حوادث طبیعی بود که خارج از خواست و اراده بشر است
یخکشی مدیرعامل آب منطقه‌ای مازندران در خصوص سیل اخیر در مازندران که بسیار کمتر از گلستان بود گفت: «بر اساس اندازه‌گیری‌های به‌عمل آمده حجم سیلاب در رودخانه نکارود در بازه آبلو نکا حدود 450 مترمکعب بر ثانیه و در رودخانه 
تجن حدود 880 مترمکعب بر ثانیه در محل کردخیل فرح آباد ساری و در رودخانه تالار در بازه کیاکلا 433 مترمکعب بر ثانیه و در رودخانه بابلرود در بازه کشتارگاه 318 مترمکعب بر ثانیه بوده است که دوره بازگشت برخی از
 آن‌ها بالغ بر 300 سال بوده است.»
بنابراین دیدگاه کارشناسی، این سیل ازجمله سیلاب‌هایی بود که در دهه ها و حتی سده‌های اخیر بی‌سابقه بود اما احداث خط راه آهن بدون تعبیه کردن گذرگاه آب که موجب آبگیری در شهرهایی چون آق قلا که ارتباطی به باران و سیل نداشت؟ چه کسی به چنین پیمانکاری مجوز داد و کدام مرجع قانونی، تأیید نهایی طرح را صادر کرد؟
 چرا در تمام حوادث و رخدادهای غیرمترقبه، «مدیریت بحران»، تا حد «مدیریت پس از بحران»، تنزل می‌کند و همه تنها بر سر صحنه حاضر می‌شوند و عکس یادگاری می‌گیرند و اجازه می‌دهند طبیعت تا آخرین نقطه، آسیب خود را برساند و در نهایت به جمع‌آوری بقایای سیل و حریق و زلزله، اقدام می‌کنند؟
چرا در هیچ ماجرایی از سقوط هواپیما تا آتش سوزی یک مجموعه تجاری، در نهایت هیچ فردی به‌عنوان مقصر معرفی و محاکمه نمی‌شود تا دست کم برای سایر مدیران درسی باشد و انگیزه‌ای شود تا پیش از وقوع بحران، دست به انجام تدابیری بزنند؟
از مدیران ارشد استان گیلان، مازندران و گلستان توقع داریم اکنون که بسیاری از دلسوزان بر این اعتقاد هستند که «سوء مدیریت» در بسیاری از مشکلات نقش دارد و همچنین با توجه به اینکه این سه استان، از نیروی انسانی متخصص بهره‌های فراوان
 دارد، چرا اقدام به تغییر چینش مدیران نمی‌کنند؟ چرا مدیران بحران‌ساز 
مورد نظر نماینده را شناسایی  و اقدام به جابه‌جایی آنان با عناصر کارآمد نمی‌کنند؟

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی