آخرین اخبار :
  • منتشر شده در یکشنبه, 26 اسفند 1397 10:54
آمار مدال های ورزشی شهرستان های مازندران در سال ۹۷

همه جا افتخار می روید

 
 
 
 

ورزش هر روز در مازندران جوانه می زند، بی دلیل نیست که این استان را یک خاستگاه می دانند برای چشم نوازی قهرمانان ایران در میادین برون مرزی.

هر سال بخشی مهم از درخشش ها از سوی مازندرانی هاست و این یک وظیفه دائمی و مسئولیت همیشگی است که برعهده ورزشکاران استانی می گذارند.
در چند سال گذشته ورزش مازندران دامنه قهرمانی هایش را وسیع تر کرده، هم از نظر تعدد رشته ها و هم از حیث جغرافیایی و مشارکت شهرستان ها.
فقط پیگیری و حساسیت بر روی عملکرد شهرستان های مختلف می تواند ما را به یک نتیجه مشخص و روشن از کیفیت ورزش استان در جای جای خود برساند چون به وضوح زمین های حاصلخیزتر برای قهرمانی و یا برداشت متنوع محصولات نمایان است و می توان با بهره از نگاهی کارشناسی، سند موفقیت بیشتر را در شهرستان ها نوشت.
آمار مدالی شهرستان های ورزش مازندران در سال ۱۳۹۷ و تا بیستمین روز از اسفندماه را بررسی می کنیم با این توضیح که صرفا مدال هایی محاسبه شدند که در پیکارهای رسمی بین المللی و با تایید فدراسیون ها ثبت شده اند. در حالیکه ساری سال ۹۶ بیشترین مدال ها را در طول سال مال خود کرده بود، قائمشهر به صدر جدول مدال آوری شهرستان های مازندران بازگشت، این شهر که در بسیاری از رشته های ورزشی کارآمد و ممتاز است به آمار حیرت انگیز بیش از یکصد مدال در سال رسید و نشان داد که همچنان غنی ترین شهر مازندران در تولید قهرمان است. فوتبال، والیبال نشسته، پاراجودو، وزنه برداری، کشتی، کاراته، شطرنج، تکواندو، بسکتبال، ورزش های رزمی، پرورش اندام، پاورلیفتینگ، بوکس و دوومیدانی بهترین رشته های ورزشی قائمشهر در کسب افتخار و مدال بودند. ساری هم به نزدیکی های ۸۰ مدال رسید، مرکز استان تلاش زیادی داشت تا موقعیت سال ۹۶ را که پس از سال ها در راس مدال آوری های شهرستان ها بود حفظ کند اما باز هم خوب مدال گرفت. عمده مدال های ساری در بخش مسابقات المپیک ویژه معلولین، والیبال نشسته، ناشنوایان، بوکس، کبدی، کشتی، کاراته، جودو، وزنه برداری، پرورش اندام، فوتبال ساحلی، شمشیربازی، تیراندازی و تکواندو بود.
بابل با فاصله کم نسبت به ساری، سومین شهر پر مدال استان شد. بابلی ها فراز و نشیب زیاد در سال های اخیر داشته اند اما همواره میان برترین ها بوده اند و کیفیت مدال آوری شان همیشه مقبول بوده است. تعداد مدال های بابل هم به عدد ۸۰ نزدیک است.
در تنیس روی میز، فوتبال، کاراته، تکواندو، پاراجودو، وزنه برداری، فوتسال، کشتی، دوومیدانی، شطرنج، بسکتبال، والیبال، پرورش اندام و او-اسپرت بیشتر مدال آوری شد تا جایگاه سوم استان از آن بابلی ها شود.
آمل یکی از موفق ترین سال هایش را پشت سر گذاشت، پرزرق و برق، قبراق و مشتاق تر از آمل در میان شهرهای قدیمی و پرنقش در مدال آوری ندیدیم.
بیشتر مدال های آملی ها از جوانان تازه وارد دشت شد. قریب به ۵۰ مدال توسط ورزشکاران آملی در والیبال نشسته، کشتی، رزمی، والیبال، بسکتبال، پرورش اندام، بسکتبال باویلچر، شطرنج، کاراته و فوتبال بدست آمد که برخی تازگی های بسیاری حتی برای ورزش مازندران داشت. آمل حضورش را در میان پنج شهر اول استان حفظ کرد نظیر جویبار که سال به سال موفق تر است.
ورزش جویبار در شرف ۴۰ مدال کارش را در سال ۹۷ به پایان رساند. از فوتبال شروع به مدال آوری کردند و سپس در تکواندو، کاراته، کشتی و رزمی کارشان را ادامه دادند. تعداد رشته های درگیر جویبار با عنوان و مدال بین المللی کم است اما همان رشته ها هر یک دستانی پر از مدال دارند.
بهشهر هم از شهرهای موفق و رو به جلوی استان شد. ۲۲ مدال برای این شهر احیا شده رقم خورد که در فوتبال، کشتی، ناشنوایان، تکواندو، پرورش اندام، رزمی و دوومیدانی بود. بهشهری ها حالا خودشان به تنهایی یک قطب در شرق مازندران هستند.
نوشهر با پاروهایی که درست و دقیق آب ها را کنار می زد و موج ها را می شکست به ۱۸ مدال در طول سال رسید که در کشتی، جودو، ووشو و تکواندو حاصل شد اما بیشتر مدال ها را قایقرانی صید کرد تا این شهر روند خوب خود را در پرورش قهرمان و کسب مدال حفظ کند. سوادکوه شمالی هم بواسطه نمایش خوب کاراته کاهای خود که ۱۳ مدال گرفتند با نزدیک به ۲۰ مدال، سال را تمام کرد. این قهرمانان فقط در کاراته به اضافه کشتی صاحب مدال شدند که باورپذیر و قابل قبول نیست و مشخصا دارای توانی است که هیچوقت بروز نیافت. سال ۹۷ سال درخشش و ظهور شهرستان های غرب مازندران بود. تنکابن در میان این شهرها درخشنده تر هم بود. ۱۵ مدال از سوی ورزشکاران تنکابنی بدست آمد تا آنها جایگاه هفتمی را در ورزش استان مال خود کنند که به نسبت گذشته پیشرفتی فوق تصور را نشان می دهد. در تکواندو، کوهنوردی کاراته، ووشو، کشتی و فوتسال نشان های بین المللی برای تنکابن بدست آمد که برخی برای اولین بار بود. در شرق استان هم شهری داریم متفاو ت با گذشته، خلاق تر، پرتلاش تر و موفق تر. نکا هم ۱۵ مدال رنگارنگ تصاحب کرد که در ورزش این شهرتان چنین بروز کیفیتی را تا بحال ندیده بودیم. در المپیک ویژه معلولین، پاراتکواندو، تکواندو، فوتبال، والیبال و او-اسپرت مدال های نکا بدست آمد.
نور هم ۱۵ مدالی شد، شهری که ظرفیتی عجیب برای درخشش دارد و کم کم در حال نمایش آن است. نوری ها در فوتبال، جودو، ووشو، تکواندو، کشتی و فوتبال هفت نفری مدال آوری کردند که خوب است اما می دانیم که از پس آنان برمی آید که پرنورتر بتابند.
سهم چالوس هم ۱۴ مدال شد که راضی کننده است اما از این شهر هم امکان برداشت بیشتر محصول وجود دارد. چالوسی ها همیشه روند یکسانی داشتند تا اینکه با معرفی چند قهرمان تازه آینده شان را بهتر جلوه می دهند. در والیبال نشسته، تکواندو، جودو، پرورش اندام، ساواته، قایقرانی و اسکیت مدال های چالوس ثبت شد.
متوجه نزول مدال آوری ها در بابلسر وقتی می شویم که فقط ۱۲ مدال در تمام سال گرفته که به هیچوجه با اندازه هایی که از ورزش این شهرستان می دانیم قابل قیاس نیست. وقتی مدال های قایقرانی مثل همیشه نبود، بابلسر هم افتی محسوس داشت. در پرورش اندام، کشتی و وزنه برداری مدال هایی برای ورزش بابلسر بدست آمد به اضافه چند نشان از قایقرانی، اما حتی ته دل ورزش استان را بابت انتظاری که از این شهرستان می رود نگرفت.
مثل سوادکوه که در کاراته، تکواندو و ناشنوایان مدال گرفت و باقی مدال هایش جملگی توسط مجتبی عابدینی بدست آمد! سوادکوه ۱۲ مدال گرفت اما باز هم یکسال را بدون درخشش حقیقی خود گذراند.
عباس آباد هم تقریبا ۱۰ مدال در مجموع سال گرفت. شهر وابسته به تکواندو، ووشو و فوتسال هر چه مدال داشت توسط چند ورزشکار مشخص بود. این شهرستان هم از زیستگاه های دلاوران نابی است که پنهان مانده اند.
فریدونکناری ها هم در آستانه ۱۰ مدال کارش به پایان رسید، تقریبا نیمی از مدال ها را توسط یک ورزشکار بدست آوردند در رشته اسکی و در قایقرانی، کشتی و کاراته هم مدال آوری کردند. این شهرتان هم به عادی بودن عادت کرده حال آنکه می دانیم اندازه هایش فراتر از اینهاست.
از کلاردشت هنوز نباید انتظاری زیاد داشت اما گرفتن ۵ مدال توسط دو کشتی گیر و ندیدن دیگر رشته ها راضی کننده نیست، می گذاریم به حساب آنکه در حال آماده سازی زیرساخت ها هستند اما از رامسر انتظارمان بیشتر بود. غربی ترین شهر استان همچنان قابلیت هایش مغفول مانده و تنها ۳ مدال بدست آورد که از والیبال و تکواندو ست.
گلوگاه هم با ۴ مدال که همگی از کشتی است، نیازمندی شدید به دگردیسی و تحول آفرینی را نشان می دهد و بعید است توان قهرمان پروری در رشته های دیگر را نداشته باشد.
میاندورود دو مدال در کشتی توسط یک قهرمان و محمود آباد هم دو مدال در پرورش اندام توسط یک چهره بدست آورده که لازم نیست گفته شود حتی بدبین ترین علاقه مند به ورزش نمی تواند چنین آماری را باور کند آما حقیقت دارد.
تنها شهری از مازندران که بی بهره بود از مدال های بین المللی، سیمرغ است؛ یکی دیگر از شهرهای پربنیه که سال هاست، اگر هم تلاشی برای رویکرد جدیدش صورت می گیرد مخفی است!
هیچگاه ورزش ایران نخواسته تا به تفکیک استان های کشور را مورد ارزیابی عمومی و در منظر مردم قرار دهد، در اینصورت می شد به جرات گفت و ثابت کرد که مازندران متنوع ترین حالات و رنگ های مدال آوری را برای ایران دارد حتی با احتساب استان تهران.
این ادعا نیست، به فهرست قریب به ۵۳۰ مدال بین المللی ورزش مازندران که نگاه کنند؛ می پذیرند!

 

 
 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی